Op zich is het een geruststellende gedachte dat er iemand klaar staat om de arme schaapjes in het samsarische bestaan weer te hulp te schieten als de boeddhadharma is uitgestorven.
Waarom iedereen al bij leven goeddeels dood is
De vergetelheid begint voor je geboorte.
Dagopening
good morning winter
Het jaar 2026 – dag 42 – anker
Het anker en de matroos, de diepte van de oceaan. Het vertrouwen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Concepten, ideeën en conditioneringen
Elke boeddha die hier rondloopt is gewoon een mens. En die boeddha- dat ben jij,… jij die dit leest, er zit niet meer dan een dun vloeipapiertje tussen jou en de realisatie van je boeddhaschap. Zelfs als je nooit van het boeddhisme gehoord, of er over gelezen hebt, dan ligt het voor je voeten.
Boeken – Interoceptie
Interoceptie is een voor velen onbekend, maar uiterst belangrijk zintuig. Het is de manier waarop ons lichaam aan onze hersenen laat weten wat we voelen: wanneer we honger hebben, het koud hebben of hoe we moeten reageren op stress en paniek. Als onze interoceptie niet goed werkt, kan dat leiden tot mentale en fysieke gezondheidsproblemen, variërend van chronische vermoeidheid tot angst en eetstoornissen.
Guy – dhammazaadjes – Rondjes draaien (1)
Wedergeboorte brengt niets bij. Dat staat alleen voor rondjes draaien. Voor samsara. Steeds hetzelfde doen in de ijdele hoop dat het resultaat ooit eens anders zal zijn.
‘Let’s Drop the Big One’ — van overleven naar ontmoeten
Randy Newmans refrein werkt zo goed omdat het hardop zegt wat bij ons meestal stiller gebeurt: ‘Als ik me niet gezien voel, ga ik jou niet zien.’ In 1972, tijdens de Vietnamoorlog, en nu — in 2026 — in de oorlogen van deze tijd. Maar het begint niet bij regeringen of legers. Het begint bij de wieg. Aan de tafel. In dat kleine ogenblik waarop we merken dat we wegkijken of verharden — en toch kunnen terugkeren. Naar het levende. Naar het geheel. Naar elkaar.
Bericht uit het beschermde huis (31)
Ik heb een vriendin die out of the blue manisch of psychotisch kan worden. Ook beschikt ze over het talent om in een split second in een gemengde episode te schieten. Dan is ze niet alleen depressief en manisch tegelijk, maar ook nog eens acuut suïcidaal. Twee keer ging ze in zo’n bui op zoek naar een stuk touw, met het opgewekte voornemen zich op te hangen. Dat ging alleen maar niet door omdat ze betrapt werd. Vervolgens mocht ze in de isoleercel haar zonden overdenken.
Is er überhaupt verschil tussen genot en teleurstelling?
Elk litteken is een aandenken, een foto in het plakboek.
Hoe je je begrafenis regelt zonder iets te regelen
Uitvaart a la carte blanche.
Dagopening
good morning winter
