Donderdag 22 juni overhandigt Varkens in Nood een petitie met meer dan 13.000 handtekeningen aan de burgemeester van Doetinchem. Scharrelvarkensboeren worden volgens ViN weggetreiterd. En bijna 4.000 burgers doneren samen met Wakker Dier geld aan biologische melkveehouders voor hun proces tegen de staat.
Tweespraak – ‘ik was er bijna helemaal aan onderdoor gegaan’
‘Je je hoeft niets te veranderen, je bent niet je baan, je bent niet wat anderen van je denken, je bent ook niet wat je van jezelf denkt. Laat je gedachten er zijn zoals ze komen. Ze gaan net zo makkelijk weer weg. Dat soort dingen zei hij tegen me en het werkte.’
Poortloze Poort 23.1 – Windjammer
De meester liet zijn pij op de grond vallen zonder zijn pas in te houden en vervolgde piemelnaakt zijn weg.
Het jaar 2017 – de honderdeneenenzeventigste dag – halve zool
Jaap kakte in zijn broek. Tijdens een wandeling ver van huis. Moge iedereen gelukkig zijn, vrij van lijden, haat en gehechtheid. Vrede en alle goeds.
Ksaf – religie en onzekerheid
Religieus fanatisme biedt een antwoord op het verlangen naar veiligheid en samenhorigheid, duidelijke geboden en verboden. Religieus fanatisme biedt vooral een oplossing voor de angst voor onzekerheid.
Boek: Wat stilte met je doet – de kracht van retraite
Dagenlang, helemaal niks in stilte. Voor mij is dat helend.’ Vijftien mannen en vrouwen vertellen over wat stilte met hen doet.
‘Ik neem mijn toevlucht tot Boeddha Amida’
een gesprek met Daijō Fons Martens.
Poortloze Poort 23 – Klopjacht
Eens, lang geleden, werd de zesde zenpatriarch Dajiang Huineng achternagezeten door de monnik Datong Shenxiu, helemaal tot op de berg Zhiru…
Het jaar 2017 – de honderdenzeventigste dag – onszelf
Ook al zijn we weg, we zijn er nog. Moge iedereen gelukkig zijn, vrij van lijden, haat en gehechtheid.
Nieuwe dageraad van boeddhistische verdraagzaamheid
Ik begin het boeddhisme pas te kennen door de doctrines van zen los te laten en de praktijk van theravada te betrekken bij mijn aandacht beoefening. Is het niet wonderlijk?
Voor mij was het loslaten van regels na een leven vol ‘moeten’ een bevrijding
Vorige week schreef Joop Hoek in een column in het BD over zijn twijfel, of hij nog wel boeddhist wilde zijn, dat eeuwige zitten, die opgelegde vriendelijkheid, ook in zijn mails en brieven. Hij voelde zich opgesloten, wil een breekijzer om die deur open te krikken. In onderstaande tekst reageert Geertruida* op die column.
Poortloze Poort 22.7 – Boeddhabeelden
Of is dat ook maar een boeddhabeeld?
