Oorlogen, autocraten, migratie, klimaatcrisis, absurde rijkdom… Hoe meer de wereld in chaos verkeert, des te nijpender wordt de vraag naar je eigen identiteit. Wie ben ik en wie blijf ik, in zoveel verwarring? Functioneert mijn identiteit nog steeds als mijn kompas? Of schudt de chaos mijn eigen identiteit zo hevig door elkaar, dat ik tamelijk stuurloos ben? Of, positiever, daagt de chaos mij uit tot een bewust resetten van mijn identiteit, waardoor het me bij alle verwarring toch lukt oost en west uit elkaar te houden?
Columns
Het jaar 2026 – dag 78 – praatjepot
De schilder die een klok wit verfde: hij leeft nu alleen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Taigu – Satori
Hisamatsu over zen en ontwaken: het leest zo glashelder in een tijd waarin zen onderhevig is aan vertroebeling, aan commercialisering en een noodlottige verstrengeling met een ontspannings- en wellnessoefening genaamd mindfulness.
Hier en nu
Ik beschouw het NU als een onmetelijk, eeuwigdurend, ondeelbaar, onbereikbaar iets dat alles en iedereen insluit. Het IS. Het NU is minder groot dan een hartenklop, minder dan een knippering met de oogleden, minder, minder, korter, korter … en tegelijk is het meer, langer, eeuwiger dan de levensduur van ons zonnestelsel.
Henk – Postnatale verkiezingsstemming.
Ik kon weer de natuur van de boom zien, de ware aard, van dingen die verschijnen, komend en gaand in een onbegrepen ritme, niet verschillend van alle andere verschijnselen. De natuur van de boom, die hetzelfde is van de natuur in mij, de kerktoren, de gouden bol, de windwijzer, de verkiezingsuitslag en de uitbarsting van groene bladeren aan de beuk. En ik begreep weer dat het allemaal goed was zoals het was, is en altijd zal zijn.
Het jaar 2026 – dag 77 – ambulance pastoor
Leven en sterven tussen vier wielen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Guy – Dhammazaadjes – De khandha’s
Indien de dhammanuvatti over zijn lichaam echt zeggenschap zou bezitten, zou hij geen pijn, ziekte, ouderdom en dood toelaten.
Wanneer bescherming de leiding neemt (2)
De overlever ontstaat niet zomaar.
Hij groeit vaak uit ervaringen waarin het leven even te groot werd voor wie we toen waren.
Misschien was er spanning thuis.
Misschien voelde je je niet echt gezien.
Misschien moest je al vroeg sterk zijn.
Of leerde je dat het veiliger was om je gevoelens in te houden.
Peter – De eeuwige jonkojongen
Jaren geleden maakte ik in het Venrayse Mgr. Goumanspark een foto waar ik maanden in geïnvesteerd had. Te zien was een bankje, de onderbenen van een getinte landgenoot en wat blikjes en peuken. De jonkojongen, zoals ik hem noemde, wou per se niet herkenbaar op de foto.
Durven kiezen voor vrede
Oorlog kent vele verliezers: burgers die hun huizen verliezen, jongeren die hun toekomst verliezen, samenlevingen die vertrouwen verliezen.
De enige structurele winnaar van oorlog is de wapenindustrie.
Terwijl steden in puin liggen en gezinnen rouwen, stijgen aandelenkoersen van defensiebedrijven. Productielijnen draaien op volle toeren. Nieuwe contracten worden ondertekend. Elke escalatie betekent nieuwe bestellingen.
Henk – (De illusie van) vrijheid
Naarmate mijn leeftijd vordert, vraag ik mij steeds vaker af wat vrijheid nou eigenlijk is, of het wel echt bestaat, en zo ja, waar in -vredesnaam- het te vinden is?
Het jaar 2026 – dag 76 – ‘s morgens een man, ’s avonds een man
De lege dop en zijn oorlogen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
