Lang geleden waren er op de Nederlandse televisie maar een of twee netten te zien. De woensdagmiddag met tante Hannie die de kijkende kinderen – ik was er zelf een – door het scherm heen toezwaaide. En in de avond – ik geloof niet alle avonden – opera en leuke programma’s om de arbeider die en tv-toestel konden betalen – de onze was op afbetaling gekocht bij Bertus Bitter – in zijn status te verheffen. En na enkele uren ging het beeld op zwart. Genoeg is genoeg.
Tegenwoordig zijn er drie netten van de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) die dag en nacht uitzenden. Nou ja, zich herhalen. De hele nacht zie je oude programma’s voorbijkomen die overdag het licht zagen. En dat licht geeft nauwelijks licht. Je hebt geen televisiegids meer nodig want alle dagen van de week worden – meestal – dezelfde programma’s uitgezonden. Zoals Heel Holland bakt uitgemolken wordt en Boer zoekt vrouw.
De verloedering slaat toe zoals ook in de maatschappij gebeurt. De boeddhisten onder ons zeggen dat we in een gedegenereerde tijd en samenleving leven.
Ik wil niet alles afkraken, er zijn ook goede programma’s die interessant zijn om naar te kijken, zoals Uur van de Wolf en onderzoeksprogramma’s zoals Pointer die duistere zaken tegen het licht houden. Twee voor twaalf en Per seconde wijzer zijn ook niet onaardig om te zien. En de Keuringsdienst van waarde mag er ook zijn.
Deze column gaat alleen over uitzendingen van de publieke omroep, naar commerciële zenders kijk ik niet. De NPO biedt gastvrijheid aan talkshows zoals Eva, Pauw en de Wit en Kockelman. Ze knokken hard om interessant te lijken maar vaak hebben ze dezelfde thema’s en dezelfde zogenaamde deskundigen die de toestand in de wereld willen bespreken maar onzin uitkramen omdat de toestand in de wereld wordt bepaald door een oorlogshitser in de VS en zijn vriendjes in Israël en Rusland. De oorlogshitser is onvoorspelbaar in gedrag, uitingen en denken. Maar de zogenaamde deskundigen trekken zich daar niets van aan en tuimelen over mekaar heen om hun onwetendheid te spuien.
Samen met collega journalisten ben ik door de journalistenvakbond NVJ uitgenodigd om de toekomst van de NPO te analyseren. Ik zeg: minder netten, minder bagger en ga op zoek naar nieuwe uitdagingen zoals talentvolle programmamakers die de omroep nieuw leven in kunnen blazen. Neem de kijkers serieus en neem afscheid van Paul de Leeuw die al dertig jaar het scherm teistert met thans opnieuw een serie, nu over dementie. De lijders daaraan hebben er niks aan en ook de kijkers niet. Dag Paul.
Er is ook op ander gebied veel te doen in ons land. Goede huisvesting, een eind maken aan de situatie van honderdduizenden mensen die onder de armoedegrens leven, migranten een goed bestaan geven. Gezondheidszorg betaalbaar houden. Tot de verkiezingen leek ook onze huidige premier Jetten zich daar mee bezig te houden maar die verblijft tegenwoordig bijna alleen maar in het buitenland waar hij aanschuift bij andere regeringsleiders of bij de oorlogshitser. Per vliegtuig, milieu?
Ludo zegt
Goeie column. Raak. Nagels op koppen! Veel inzicht maat vooral durf (kloten) gewenst aan de programmamakers maar vooral aan de netbazen voor zover ze al dan niet met handen en voeten gebonden zijn aan de dames en heren “sponsors” te lande en daarbuiten. Laat de het ego, de illusie en pulp en eerbiedig de waarheid!
Warme groet!
Addy bakx zegt
Ik deel je voorkeur voor tv programma’s q op q !