Ik droom van een wereld waarin religie de meest natuurlijke zaak is (en niet bovennatuurlijk). Waar we instinctief aanvoelen dat religie nooit mag worden vermengd met geloof, met identiteit, met macht.
Columns
Het jaar 2020 – dag 132 – eenzaam afscheid
De eenzame uitvaart van een Feyenoord fan.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Leven in Thailand – te vroeg gejuicht
We waren het even vergeten, maar zijn inmiddels hard met de neus op de feiten gedrukt. Als de regens beginnen is het hete seizoen weliswaar ten einde, maar begint het benauwde seizoen.
De spiegel
In het boeddhisme is de spiegel een symbool van de volmaaktheid van de oorspronkelijke zuiverheid.
Ad van Dun – Bloeiwijzen zeven mandalabloemen – echtheid
…
Deze eenvoud – zie het alsjeblieft
Er is niemand in de wereld, om zich minder te voelen, niemand om gekleineerd te worden, niemand om zich superieur te voelen.
Het jaar 2020 – dag 129 – opruiming
Ik had me voorgenomen om nooit meer te praten.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Oh, kijk…!
Kana drukt een onbeschrijflijke ervaring uit van bewondering, bewogenheid, lof, verwondering, verdriet, vreugde. Wij zouden minimaal een uitroepteken gebruiken. Maar de betekenis van kana reikt veel verder.
Her-denken
Wat ik mis, is dat oorlogsgeweld op zich niet ter discussie staat, zeker niet als bevrijding het doel is.
Het jaar 2020 – dag 128 – dooddenken
De dood van een schuw mens.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Consequent zijn
“Maar wát als een goede boeddhist nu eens per definitie niet consequent is?”
“Hoe bedoel je dat? Leg uit!” riep zij uit.
Ik blij! Eindelijk mocht ik weer eens wat uitleggen.
Het jaar 2020 – dag 127 – hoelahoep
De hoelahoep als beschermer.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
