Een korte cursus antiterrorisme.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Columns
Onleesbaar spiegelschrift
Pas als je vergeten bent
Wat je onthouden moet
Vult het zichzelf in
Dan is je thuis
Geen herinnering
Vrijdag Zindag – grip op machteloosheid
Kunstmatige intelligentie wordt als nieuwe remedie ingezet voor het falend kapitalisme. De ingebouwde bankencrisis, de klimaatschade, en de onbeheersbaarheid van deze techniek kondigen de volgende mislukking van deze betekenistoekenning aan. A-I kaapt onze zingeving.
Henk – Goed en Kwaad
In mijn achtertuin had ik geheel eigenhandig een kuilgrot uitgegraven. Nadat ik me in een bordeauxrood gewaad had gewikkeld, en een kussen van gedroogd gras tegen pijnlijke gluteus maximussen had neergelegd ging ik zitten. Vooraf sprak ik de gelofte uit dat ik niet meer zou opstaan vóórdat ik ‘Het’ bereikt had.
Het jaar 2026 – dag 57 – witman
Je best doen om een gelijke te worden maar dat dat toch niet lukt.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Muizenissen
Ik beloof alle levende wezens te redden…
Tsja, en hoe doe je dat dan, alle levende wezens. Je eet geen vlees meer, loop alleen nog maar gympen, kijkt de hele index na op elk pak in de supermarkt, afijn je doet je best. Help, heb ik ineens een muis in huis, dat lijkt mij niet zo fris, dus ik roep: ‘Lief muisje, ga eens buiten spelen.’ En vraag niet hoe het kan: ik zie haar door de open tuindeur naar buiten lopen. Maar toen ze uitgespeeld was, kwam ze om een stukje kaas zeuren. Niet dat ik haar gezien heb, maar de kaas wel die ik op het aanrecht had laten liggen Er zaten gaten in die anders waren dan ik gewend was.
Henk – De Staat
De essentie van De Staat, zoals ik hem voor het gemak maar even noem, is niet dat er iets aantoonbaars, grijpbaars, meetbaars, onderscheidbaars, leesbaars of zelfs maar aanwijsbaars is, hoe hard er ook geschud wordt.
Het jaar 2026 – dag 56 – haarlemmerolie
Het boeddhisme is niet voor een gat te vangen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Guy – dhammazaadjes – Observeer zonder hoofd boven je hoofd
Dhamma is spontaan. Het is de natuurwet. De eeuwige wet. Dhammo sanantano. Dhamma staat voor ruimte. Dhamma is duidelijk. Eenvoudig. Zonder poespas. Zonder begoocheling. Zonder eigendunk. Zonder geveinsde vastigheid.
Peter – miluka
Het raam van mijn woonkamer gunt me uitzicht op de helblauwe zomerlucht. Het is mijn panorama en mijn vakantiegevoel. Ik ben al 13 jaar niet meer op reis geweest, maar ik mis niets.
Henk – katerlijden
‘Als een braaf dzogchenbeoefenaar probeerde ik mijn ernstig verstoorde staat van zijn zichzelf te laten bevrijden en niet al mijn gedachten te volgen die stormenderhand opkwamen. Te vergeefs. Ik had er gewoon zwaar de pest in.’
Het jaar 2026 – dag 55 – wie bewaakt de bewakers?
De wapenhandel is blij met dit kabinet: Jan met de pet betaalt.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Compassie met ruggengraat
Er is een woord waar tegenwoordig bijna iedereen bij knikt: compassie.
Christenen noemen het liefde, boeddhisten mededogen, en wie geen religieuze taal gebruikt spreekt over menselijkheid. Het klinkt als vooruitgang: minder hardheid, meer begrip.
Boeddhist en bioloog Jana Verboom: “Ik ben dankbaar dat Thich Nhat Hanh op mijn pad is gekomen.”
Na de Dalai Lama is de in 2022 overleden Vietnamese monnik Thich Nhat Hanh de bekendste boeddhistische leraar ter wereld. Verboom kan het zich nog als de dag van gisteren herinneren, dat ze voor het eerst iets van hem las. “Ik kende hem niet, maar toen ik begon met lezen, dacht ik ‘Wow’. Het voelde als thuiskomen. Het paste helemaal in mijn wereldbeeld.”
Henk – Boeddha
Een goede vriendin van mij, ex-boeddhistische non, heeft twee zoontjes, op het moment dat dit speelde respectievelijk 5 en 7 jaar. De oudste, Durk, reed op een goede dag met mij mee naar mijn huis, een woonboerderij in het noorden van Friesland. Ik logeerde met mijn vriendin in een tijdelijke functie als oppas in het huis van die boeddhistische vriendin; we hadden haar zoontjes omdat ze zo lief waren geweest pannenkoeken beloofd.
Het jaar 2026 – dag 54 – start again
Ook het boeddhisme zegt: je kunt altijd opnieuw beginnen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Over Antropologie 17 – Eerwraak
Ik heb het vorige keer over bruidsschatten en nageslachtsschatten gehad, als vormen van reciprociteit. Eerwraak sluit hier mooi op aan. Of moet ik zeggen: lelijk, want er valt weinig moois over eerwraak te zeggen. Althans… het is natuurlijk aan wie je vraagt. Personen die eerwraak uitoefenen, doen dat vanuit het idee dat ze niet anders kunnen omdat de familie-eer zo grof is geschonden, dat alleen de dood van de schender die smet kan wegwerken.
Henk – willebeest
‘Wij zijn ons brein,’ filosofeert Dick Swaab, terwijl daar geen enkele wetenschappelijke bewijsvoering voor bestaat, volgens criticasters. ‘We are our thoughts, but we are not our brain,’ zei een Tibetaanse lama tijdens een bijeenkomst die ik in het voorjaar bezocht, en daar houd ik mij aan, zoals Olivier B. Bommel placht te zeggen.
Guy – dhammazaadjes – Pure Dhamma
Pure Dhamma laat zich niet inperken door rituelen, door religieuze praktijken, door hiërarchie, door structuren.
B’eter: minivlaai in een handomdraai
Wij hebben de gewoonte om op zondag gezellig koffie te drinken met iets lekkers erbij, gekocht of zelfgemaakt. Soms denk ik eraan om op zaterdag iets lekkers voor bij de koffie in huis te halen, soms ook niet. Soms heb ik teveel andere boodschappen te sjouwen – ik doe mijn weekendboodschappen eigenlijk altijd lopend, en kan dan slechts twee niet al te zware tassen dragen. Dan is gebak een sluitstuk: niet urgent. Soms kan ik niets plantaardigs bedenken en zie in de winkel alleen gebak met slagroom en dergelijke.
Gesprekjes: Stukkies
“Jij schrijft toch af en toe wat in een soort van internet-krant?” vraagt mijn overbuurman. “Het Boeddhistisch Nieuwsblad toch?”
“Boeddhistisch Dagblad,” corrigeer ik “en het is geen soort van … het is een dagelijks op internet verschijnende krant. Ja, daar lever ik regelmatig bijdragen aan. Hoezo?”
Henk – Vergankelijkheid
Adriaen Valerius schreef een lied, genaamd ‘Die winter is verganghen,’ Adriaen zelf is trouwens ook al lang verganghen.
Maar de symboliek wordt wel heel mooi neergezet in regel twee: ‘Ic sie des meienschijn.’
Het éne gaat, het andere komt.
Het jaar 2026 – dag 51 – hopi
Hopi en hoop…
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Braken!
Wie er niets mee te maken heeft en het nog nooit ondervonden heeft geeft geluidsoverlast al gauw het predicaat “gezeur”. Maar als je maar vaak genoeg blootgesteld wordt aan geluidsoverlast dan wordt het terreur.
