Samadhi is die ‘speciale’ geestestoestand die voorbij onze verlangens en afkeer gaat, voorbij dualiteit, voorbij identificatie.
Gedachten over een haiku, 60 – Anoniem
Bij eerste lezing kan deze haiku van een anonieme dichter hard lijken. Maar dat hoeft niet zo te zijn. We kunnen er op verschillende manieren naar kijken.
Ardan – Scheelt toch weer in de stookkosten…
…
Bodai – ‘Ik ben geen bedelaar, maar een monnik’
De zwerver raakt op dreef: ‘Je hebt in zeven jaar nog niet veel geleerd, hè. Het enige wat je geleerd hebt is een vroom gezicht trekken, en die klap heeft ook niet veel geholpen. Je zou eigenlijk takken moeten gaan sjouwen om nog wat te leren. Rot op met je liedje het gaat om geven, alleen maar geven.’ Beteuterd kijkt Bodai naar de kom water in zijn handen, de dag begon al raar maar nu is het nog veel gekker. De bedelaar vraagt: ‘Wat ben je van plan?’ ‘Van plan, ik weet het niet, ik, ik…’Diepe zucht.
De Poortloze Poort voor nitwits: koan 1
De hond zonder boeddhanatuur.
Sodis – de virtuele denkster 575
…
Gesprekjes: Pacifist
We zaten met z’n tienen in een pannenkoekenschip aan een lange tafel. We wachten op de pannenkoeken. Ondertussen kakelde iedereen als een kip zonder kop. Het was een kakofonie, of beter gezegd: een klereherrie. Ik kan daar slecht tegen.
Bodai – ‘Ik ben niet in de wieg gelegd voor monnik’
De wereld schudt op z’n grondvesten een inktzwart gordijn schuift voor de zon, dan is het doodstil. Bodai staart in een inktzwarte omgeving. Er is geen wind, geen gevoel van de warmte van de zon, geen geur van de bomen, het gras, geen zwaartekracht,…er is alleen inktzwarte duisternis. Gelukkig voelt hij zijn stoel nog. Als hij zijn voeten op de grond wil zetten is er geen grond, onwillekeurig grijpt hij zijn stoel vast, bang er vanaf te vallen. Zijn ademhaling is gejaagd, niet zo rustig als normaal. Alles is doodstil en inktzwart, hij is bang om in een oneindige diepte te vallen.
Waarom de dokter moest huilen bij de euthanasie
Tweeëntwintig ooggetuigenverslagen van een goede dood.
Het jaar 2026 – dag 100 – groentenmoord
Groenten worden dagelijks wreed vermoord.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Vrijdag Zindag – Zinspeeltuinen voor iedereen
Waarom een Zinspeeltuin? De Zinspeeltuin vult het gat dat de ontzuiling heeft achtergelaten. Tijdens de verzuiling was er, misschien te sterk, een helder bewustzijn van waarden. Die verschilden sterk per zuil, maar de alternatieven waren duidelijk. Na de ontzuiling ontstond waardenbewusteloosheid. In die sfeer kregen allerlei -ismen meer ruimte: individualisme, nihilisme, populisme en consumentisme. Autocraten […]
Reizende Expo-tour ‘Nederland, word beter!’ in Friesland
De impact van 15 jaar Zwart activisme Van 10 t/m 12 april 2026 nodigen Nederland Wordt Beter, Comité 30 juni – 1 juli Fryslân, dbieb en de Nacht van de Filosofie je uit voor de expositie ‘Friesland, word beter!’. De expositie blikt terug op vijftien jaar strijd tegen racisme en andere vormen van uitsluiting. De […]
Alicja Gescinska wint de Socratesbeker 2026
De Socratesbeker 2026 is deze week uitgereikt aan Alicja Gescinska voor haar boek Vrouwen in duistere tijden. De Socratesbeker wordt jaarlijks toegekend aan de auteur van het meest urgente, oorspronkelijke en prikkelende Nederlandstalige filosofieboek van het voorgaande jaar. “Gescinska combineert in Vrouwen in duistere tijden een vlammende actualiteit met een doordachte, toegankelijke en noodzakelijke filosofische […]
Een leven met verdriet
…
Bodai – Gestaag stroomt de tijd voorbij
Drie dagen na zijn negentiende verjaardag vraagt hij aan de lama: ‘Ik ben nu zeven jaar in de tempel en ik heb nog steeds geen prajna-ervaring gehad. Ik denk niet dat ik echt voor lama in de wieg ben gelegd.’
Een houten zwaard, een vliegende schotel en een pakje shag
Geestelijk geweld beteugeld met lichamelijk geweld.
Het jaar 2026 – dag 99 – brievenbus
De brievenbus en het verzet.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Schotense Jikoji tempel viert verjaardag Boeddha
Ook deze week vieren de Mahayana-boeddhisten in Japan en Taiwan de geboorte van de Boeddha.
Zentangle 18 (The Brain Salad Surgery 2)
…
Priest in de BAK, de politiek van het nirvān̥a
Waarom blijven we alle heil verwachten van een politiek systeem en niet van onze medemens en onszelf? Het antwoord is dat we maar heel moeilijk afkomen van onze neiging tot metafysica, onze neiging tot geloof in “iets hogers”, iets dat we nooit hebben gezien en dat we niet kunnen omschrijven, maar dat voor ons de rommel die wel zelf maken zou moeten opruimen. Dit is een menselijke zwakte. Het lijkt makkelijker dan stoppen met rommel te maken. Zo geloven we in marktwerking of in het vrije individu, in anarchisme of solidariteit omdat we niet begrijpen dat onze gedachten hun eigen weg gaan en bovendien beïnvloed worden door de omstandigheden. We denken dat er een systeem is dat ons tegen dit toeval kan beschermen.
Het BD en leegte en doorgaan, altijd maar weer doorgaan
Streven we niet allemaal naar leegte?
Wanneer een samenleving in de overlevingsstand raakt (4)
We leven in een samenleving waarin veel gebeurt. Er wordt georganiseerd, gemeten en besloten, en toch ervaren veel mensen dat er iets ontbreekt. Iets eenvoudigs en tegelijk wezenlijks: ruimte voor ontmoeting, ruimte om te voelen wat er speelt, om te luisteren zonder meteen te reageren, om bij de ander te blijven, ook als het schuurt.
Bodai – Het zitten begint te wennen
Je begrip over alles is incompleet, natuurlijk spring je niet in de rivier, je bent nog niet herboren, je slaapt nog, daarom ben je nog niet in staat het geheel, de eenheid te zien. Je hebt er van gehoord en het voelde goed- het was duidelijk en het klopte, maar dat is alles. En dan kom je naar mij om te vertellen dat je een stofje bent. Er zijn momenten dat het oké is om een nietig stofje te zijn.
Ik dood en ik laat voor mij doden – net als jij, net als iedereen
Zou jij iets of iemand kunnen doden?
