Zen maakt gebruik van een themaloze of onderwerploze meditatietechniek. Er word uitgegaan van stille beschouwing of belichting.
Boeddha werd ongeveer 2500 jaar geleden als prins in het huidige Nepal geboren. In zijn twintiger jaren, als hij reeds getrouwd is en een zoon heeft, wordt hij geconfronteerd met ouderdom, ziekte en dood. De indruk die dit in zijn leven achterlaat, zou nu als een depressie bestempeld worden. De verwarring wordt nog groter wanneer hij een ontmoeting met een asceet heeft. Hij ziet zichzelf voor de keuze gesteld: zijn luxe leven als prins voortzetten, of een leven als asceet te leven. Uiteindelijk word hij gedreven om uit roeping het laatste te kiezen. Na verscheidene jaren van religieuze ascese valt hem satori (verlichting) ten deel.
Dit resulteert in een drievoudig weten.
- Hij kent alle wezens die als gevolg van reïncarnatie in leed over de aarde rond dolen. Hij herkent zichzelf in elk ander wezen.
- Hij doorziet dat uit onwetendheid het lijden ontstaat.
- Hij ziet rechtstreeks een uitweg die een eind aan alle lijden maakt.
Dit drievoudig weten levert meer problemen dan oplossingen voor hem op. Als hij zichzelf herkent in alle levende wezens, hoe zou hij dan vrede van geest kunnen vinden zolang er nog maar een wezen in onwetendheid rond doolt? Er blijft hem niets ander over dan een leer te ontwikkelen die de mens inzicht geeft in zijn bestaan. Deze leer, ‘het boeddhisme’ sluit geen enkel wezen uit en is na 2500 jaar nog steeds actueel. Zolang er wezens zijn zal het actueel blijven. Wat rest is:
Hoe ontelbaar alle wezens ook zijn, ik beloof ze allemaal te redden.
Hoe onuitputtelijk mijn zinsbegoochelingen ook zijn, ik beloof ze allemaal te doven.
Hoe onmetelijk de dharma leerstof ook is, ik beloof de gehele dharma meester te worden.
Hoe oneindig het boeddhapad ook is, ik beloof het te volgen.
En hier is de routebeschrijving:
1 juist begrip
2 juiste gedachten
3 juist spreken
4 juist handelen
5 juiste wijze van levensonderhoud
6 juiste inspanning
7 juiste opmerkzaamheid
8 juiste meditatie
