Ween niet. De dood is niets, ik ben slechts aan de andere kant.
Ik ben mezelf, jij bent jezelf.
Wat we voor elkaar waren, zijn we nog altijd.
Noem me zoals je me steeds genoemd hebt.
Spreek tegen me zoals weleer, op dezelfde toon, niet plechtig, niet triest.
Lach om wat ons samen heeft doen lachen.
Denk aan mij, bid met mij.
Spreek mijn naam uit thuis, zoals je het altijd hebt gedaan.
Zonder hem te benadrukken, zonder zweem van droefheid.
Het leven is wat het altijd geweest is.
De draad is niet gebroken! Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Nee, ik ben niet ver, maar juist aan de andere kant van de weg.
Zie je, alles is goed. Je zult mijn hart opnieuw ontdekken en er de tederheid terugvinden.
Dus, droog je tranen en ween niet, als je van mij houdt.

Augustinus

‘In het derde jaar van onze liefdesrelatie werd prostaatkanker geconstateerd bij mijn partner. Met de diagnose, werd eveneens gemeld dat we rekening moesten houden met maximaal anderhalf jaar van kwaliteit van leven. In Nederland is euthanasie bij wet toegestaan. Op zeven januari van dit jaar is het leven van mijn partner beëindigd. Tegen alle verwachtingen in zijn ons toch nog dertien kostbare jaren geschonken.’

Dagen en nachten ijlen voorbij.
Het leven verdwijnt snel.
Evenals het water in een poel,
zo droogt het leven van sterfelijken op.
De Boeddha

Margreeth van der Oord

Margreeth van der Oord

Margreeth van der Oord (58), is Nederlands boeddhiste en mindfulnesstrainer, praat op 28 november in een bijeenkomst in het boeddhistisch centrum Ehipassiko in Antwerpen over het leven en sterven van haar partner. Een reis van leven, sterven, afscheid nemen, rouwverwerking: en liefde. Ze brengt een persoonlijke getuigenis rond omgaan met ongeneeslijke ziekte, verlies en rouwverwerking. Haar basisopleiding is een combinatie van psychologie (westerse en oosterse),pedagogiek en organisatiekunde, aangevuld met trainingen op het gebied van stress en persoonlijke ontwikkeling. Privé houdt zij zich bezig met bewustzijnsontwikkeling.

Margreeth: ‘In het kader van Mindfulness volg ik gedurende het hele jaar meerdaagse retraites bij bekende leraren als Thich Nhat Hanh, Christina Feldman,Tara Brach, Mark Williams, Jotika Hermsen en Paul Van Hooydonck. Eveneens ben ik gastdocent en co-trainer bij de opleiding voor mindfulness-docenten binnen het I AM Instituut van Dr. D. Dewulf in België.’

Vrijdag 28 november 2014 van 20 tot 21.30u, boeddhistisch centrum Ehipassiko, Korte Altaarstraat 19, 2018 Antwerpen.

Categorieën: Achtergronden, Dharma en filosofie, Nieuws
Tags: , , , , , , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

3 reacties op Ween niet. De dood is niets, ik ben slechts aan de andere kant.

  1. Marja Baars schreef:

    Tekst en achtergrondinformatie bij het gedicht ‘Ween niet. De dood is niets.’

    In de liturgische viering voor de uitvaart wordt soms de tekst voorgelezen ‘Ween niet’

    Ween niet.
    De dood is niets.
    Ik ben slechts naar de andere kant.
    Ik ben mezelf, jij bent jezelf.
    Wat we voor elkaar waren, zijn we nog altijd.
    Noem me zoals je me steeds genoemd hebt.
    Spreek tegen me zoals weleer,
    op dezelfde toon, niet plechtig, niet triest.
    Lach om me wat ons samen heeft doen lachen.
    Denk aan mij, bid met mij.
    Spreek mijn naam uit thuis,
    zoals je altijd gedaan hebt
    zonder hem te benadrukken, zonder een zweem van droefheid.
    Het leven is wat het altijd is geweest.
    De draad is niet gebroken.
    Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
    Omdat je me niet meer ziet?
    Nee, ik ben niet ver, juist aan de andere kant van de weg.
    Zie je, alles is goed.
    Je zult mijn hart opnieuw ontdekken en er de tederheid terugvinden.
    Dus, droog je tranen en ween niet, als je van me houdt.

    De hierboven geciteerde tekst is een bewerking door Cécile Collet en voor het eerst voorgelezen tijdens de uitvaart van Julie en Mélissa in september 1996. De direkte bron is de passage ‘Death is nothing at all’ in de grafrede ‘ The King of Terrors’ uitgesproken op 15 mei 1910 door Henry Scott Holland (1847-1918) bij het overlijden van koning Edward VII.

    Deze tekst is dus niet van Augustinus, maar qua gedachte mogelijk geïnspireerd op delen van Augustinus’ Epistula 263. Dit is een troostbrief van Augustinus aan Sapida wier broer onlangs overleden is.

  2. Joop Ha Hoek schreef:

    Wat een mooie en troostende tekst, dank je wel.

Menu