En daar zat ik in de tuinkamer van een drive-in woning aan de buitenrand van Amsterdam. Vijftien zwijgende gezichten op rode matten keken mij verwachtingsvol aan. Een volle bak.
zen
Twijfel
Zalig zijn de armen van geest.
De meditatiemengelmoes
Wat is er zen aan zenmeditatie? Hoeveel manieren van meditatie zijn er eigenlijk? Over dit soort vragen heb ik me de afgelopen tijd het hoofd zitten te breken.
Afscheid van de historische Boeddha (deel 2)
Ik laat mij niet dicteren door de wetenschap, ik laat mij erdoor informeren. De wetenschap heeft mijn geloof in wedergeboorte niet benomen- het heeft mij geïnformeerd en daardoor heb ik zelf conclusies kunnen trekken.
Ongelukkig zijn mág, zelfs in onze tijd
Willem Scheepers bespreekt ‘Ongelukkig Zijn – een aanmoediging’. “Ik begon vorige week op een avond te lezen in het nieuwe boekje van de Duitse levenskunst-filosoof Wilhelm Schmidt. Na de eerste regels al kreeg ik acuut een goeie zin, die ik even daarvoor nog niet had: ik had last van wat ergernisjes, allergietjes, onbestemde krampjes.”
Alles is best veel
Ik zit omdat ik verlicht ben, niet omdat ik dat wil worden. Verwachtingen en ideeën over verlichting worden daarmee losgeweekt en flard voor flard achtergelaten.
Shin en Zen, het beste van twee werelden
Kwan Yin luistert maar Amida is interactief. In een niet-duale werkelijkheidservaring zijn beide één, maar in mijn dagelijks leven vertegenwoordigen ze onderscheiden aspecten.
Sesshin – wat is dat?
Sesshins komen uit de monastieke zentraining voort en vormen in feite het hart van de zenbeoefening.
Moreel vacuüm: een risico van oorspronkelijke verlichting
Oorspronkelijke verlichting loopt als een rode draad door het mahayanaboeddhisme. Kan dit idee goed en kwaad legitimeren als ieder een gelijkwaardige uitdrukking van de dharma?
Annemiek Deerenberg: open brief aan Rients Ritskes
Een aantal vragen van Annemiek Deerenberg aan Rients Ritskes:
“Ik – als gewoon zenbeoefenaar met een zwarte rakusu – raakte tijdens het luisteren naar het interview afgelopen zaterdag het zicht op wat ik tot nu toe als de dharma leerde kennen wel een beetje kwijt. Omdat ik me kan voorstellen dat dat voor vele luisteraars het geval was, zoek ik met deze brief naar opheldering.”
Schrijvend op de boeddhaweg
Stevig schudden aan de takken van de grote, oude boom van het boeddhisme kan geen kwaad als je wilt doordringen in het dichte gebladerte en ruimte wilt maken voor licht op de tegenwoordige beoefening.
Rots
Razend werd ik. Lazer op met je ongepast getimede inzicht! Ik wilde geen inzicht en geen troost, ik wilde alleen maar een eeuwig levend broertje. En nu, op een nacht vijf jaar later, droom ik van de dood die ineens weer actueel en om me heen is. Opnieuw ben ik rots, iemand moet het doen.
