Het is nu ongeveer negen maanden geleden dat we onze open brief ‘Zwijgen is niet altijd goud’ hebben gepubliceerd, over de genocide in Gaza en de Westelijke Jordaanoever en de humanitaire ramp die zich daar voltrok.
Er is in de tussentijd veel gebeurd in het Midden-Oosten. Sinds 10 oktober jl. is er een zogenaamd staakt-het-vuren tussen Hamas en Israël, waardoor de situatie in Gaza veel minder aandacht krijgt. Toch blijkt Israël dit staakt-het-vuren met grote regelmaat te schenden en zijn er meer dan 650 Palestijnen gedood. In de praktijk gaat de ‘slow genocide’ dus gewoon door.
Poetin
Taigu – Het lijden in de wereld
Het komt Taigu voor dat boeddhisme te vaak gaat over ‘verlichting’ en te weinig over het lijden in de wereld, dat eerst moet worden opgelost voordat iemand zich in spirituele zin bevrijd kan wanen. Het existentiële kerndilemma van boeddhisme is dat wij ieder delen in de rotheid van de wereld, terwijl wij over het vermogen beschikken onze bevrijding dichterbij te brengen door het lijden van de ander te verminderen. In sommige teksten wordt dit vermogen ‘boeddhanatuur’ genoemd.
Gesprekjes: In stukjes geschiet
“Hallo,” antwoordt ze, opkijkend. Haar ogen staan anders dan anders. Geen fonkeling. Geen vrolijkheid. En haar stem klinkt ook vlakker dan ik gewend ben. Ze wijst eerst naar haar hennen en daarna naar het vroegere gemeentehuis achter haar, waar nu Oekraïense vluchtelingen wonen. “Veel vrouwen…” zegt ze mat. “Weinig eh … weinig mannen.” Vervolgens wijst ze naar een boom achter haar. “Kippenman in boom …”
VrijdagZindag – Het (bijna) gemiste moment
Rare tijd. Zelfs als we het nieuws op ons scherm zien gebeuren, hollen we nog achter de feiten aan. De geschiedenis lijkt de laatste jaren op een hogesnelheidstrein waar we niet eens een ticket voor wisten te bemachtigen. We zien de achterlichten in de verte verdwijnen. Gemist moment.
In een grenzeloos niets is alles met alles verbonden
Bouwen aan je identiteit betekent bouwen aan een fictie, aan lijden, en hoe sterker en grover je eraan bouwt, hoe groter het lijden. Denkt, wie in identiteiten denkt, niet ook inherent dualistisch? Ik en de ander? Wij-zij? Oranje en haar Angstgegner? En wie, tenslotte, zijn volstrekt fictieve culturele en politieke identiteit etaleert, die polariseert, verdeelt, schept chaos en uiteindelijk onnoemlijk groot verdriet en lijden.
Vrijdag Zindag – Definitie-impasse
Wanneer is er sprake van racisme, fascisme, genocide?
Vrijdag Zindag – Teveel religie?
Het gebeurde tijdens een etentje met vrienden. We deelden onze zorgen over de toestand in de wereld en de vaak kwalijke rol van religie. Een van ons, zelf religieus, liet zich ontvallen: ‘Is er niet teveel religie in de wereld?’. Genoeg aanleiding De vraag is zeker relevant als je ziet wat nu allemaal gebeurt. Religie […]
Birmese juntaleider ontmoet Poetin en voorspelt Russische overwinning in Oekraïne
‘Ik geloof dat de overwinning de uwe moet zijn onder uw sterke en beslissende leiderschap,’ zei Min Aung Hlaing tegen Poetin, volgens Agence France-Presse. Poetin bedankte op zijn beurt voor een geschenk van zes olifanten ter gelegenheid van de 75e verjaardag van de diplomatieke banden tussen de twee naties, meldden Russische media.
Jasper – Om de stille Don
Toen de ouwe, versleten Sovjet-Unie aan haar einde kwam hebben de oude landen ervan de failliete unie verdeeld. Althans dat vinden ze. Zo zou de Oekraïne van het bezit van kernbewapening afzien en ook niet toetreden tot de NATO. Zoiets ongeveer. Maar de geschiedenis kent geen stop en lange pauzes. En een aangevallen land hoef je niet te vragen lijdzaam de ontwikkeling af te wachten. Dat speelt hier in de historische hutspot.
Het jaar 2025 – dag 50 – fake
Donald T. wordt onderhand zelf fake.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
President Poetin zegt boeddhisten steun toe
Poetin omschreef het boeddhisme als een ‘vriendelijke, humanistische religie, gebaseerd op liefde voor anderen en het land’.
Kolonialisme vaart per schip en rijdt geen paard
Geschiedschrijving zonder emotionele vooringenomenheid is nodig voor een zorgvuldige reconstructie of duiding van het verleden. Dit is volgens historicus Martin Bossenbroek nog niet het geval bij de geschiedschrijving van het Nederlandse koloniale en slavernijverleden. Zijn boek Kolonialisme! noemt hij een wereldwijde speurtocht en hij hoopt hieruit waardevolle lessen te kunnen trekken voor onze omgang met dit verleden. Dit artikel geeft een indruk van zijn zoektocht.
