Ik heb altijd veel vragen gehad en heb lang geen antwoorden gekregen. Op sommige vragen heb ik nog steeds geen antwoord. De denker in mij irriteert dat en de voeler zorgt ervoor dat ik mijn schouders ophaal, want tenslotte zei Zhuang Zi (=Dschuan Dsi ca. 365 voor Christus – ca. 290 voor Christus) al: „Niemand is verder van de waarheid verwijderd dan degene die alle antwoorden kent.”
Jaloerse goden te slim af – de geschiedenis de baas…?
Hongersnood in een hermetisch afgesloten kuststrook die onwillekeurig aan de vernietigingskampen van weleer doet denken, besmet met meer dan een zweem van genocide… Regeert Adolf Hitler over zijn graf heen? Want bestaat Israël niet bij diens gratie? Zou zonder die bittere nazi-erfenis Palestina als land van drie monotheïstische religies niet nog gewoon zo heten? Is de grond er niet vervloekt, juist door godsdiensten die, gevoed vanuit één fictieve bron, vervolgens als protestbeweging steeds in chronologische volgorde aan haar voorgangster ontspruiten, waarmee de kiem voor een eeuwigdurende vete om de absolute waarheid is gelegd? En claimt niet elk van deze broeder- of zusterstromingen dat stuk met hun aller bloed doordrenkte aarde, aanvankelijk voor Abrahams JHWH, vervolgens voor Jezus’ Vader en ten slotte voor Allah – drie godheden die, in verbitterde onderlinge jaloezie verwikkeld, strijden niet alleen om religieuze hegemonie, maar ook om de profane en politieke macht?
Boeken – Hier was het wachten op, zo’n tweehonderd jaar
Ongeveer tweehonderd jaar geleden publiceerde Ludwig Feuerbach zijn boek Het wezen van het christendom. Dit boek corrigeerde veel aspecten van het Duitse Idealisme en legde een stevige materialistische basis voor het dialectisch materialisme. Aan de kritiek op het eerste werd verder gewerkt, aan de opbouw van het tweede bouwden Marx, Engels en Joseph Dietzgen voort.
Nathan – Wat meditatie niet is
Waarom zou het filmdoek belangrijker zijn dan zijn inhoud, de film? Of waarom zou de film belangrijker zijn dan het grote filmdoek? Zonder elkaar zijn ze van geen nut, zijn ze van geen enkele waarde.
“Onder de dekens fluisteren mandarijn-eenden met elkaar”
De tak met haar knoppen krijgt bloesem en draagt vrucht, sterft af en in de volgende lente is er weer opnieuw de beloftevolle knop die bloesem draagt en opnieuw weer vruchten zal geven. Het is een metafoor voor ons eigen leven met hun wisselende perioden van voorspoed en tegenslag, angst en vrede, wanhoop en gemoedsrust, waarin genade ons kan toevallen. Verdragen en het uithouden bij ziekte, ongemak, ouderdomskwalen, verraad en tegenslag. Het was ook de leefregel van Nietzsche: ‘Amor Fati’, wat zoveel wilde zeggen als: wees moedig en heb je lot lief. Aanvaardt wat is en maak het tot de opdracht in je leven; onderzoek wat het jou hier en nu wil zeggen. Blijf bidden, blijf wachten en waken, en blijf vertrouwen dat die diepere laag in ons zal openbloeien. Daar raken we aan het wonder van het bestaan: de tak met de kersenbloesem, onze ware natuur.
Loes 11 – Vrijheid
Lichamelijke vrijheid betekent voor mij niet zozeer dat ik overal heen kan reizen. Ik heb in mijn leven veel gereisd, maar ben er steeds meer van overtuigd dat het inderdaad zo is dat de dwaas het geluk in de verte zoekt en het bij de wijze onder zijn schoenzolen groeit.
In een grenzeloos niets is alles met alles verbonden
Bouwen aan je identiteit betekent bouwen aan een fictie, aan lijden, en hoe sterker en grover je eraan bouwt, hoe groter het lijden. Denkt, wie in identiteiten denkt, niet ook inherent dualistisch? Ik en de ander? Wij-zij? Oranje en haar Angstgegner? En wie, tenslotte, zijn volstrekt fictieve culturele en politieke identiteit etaleert, die polariseert, verdeelt, schept chaos en uiteindelijk onnoemlijk groot verdriet en lijden.
Sleutel tot inzicht – Is het vele buigingen maken echt respect betuigen?
Er zijn veel mensen over heel de wereld die vele buigingen maken en denken dat dat de manier is om respect te tonen aan de Boeddha of aan een arahat-discipel. Anderen gaan op de grond liggen, staan weer op en gaan weer op de grond liggen. Dit vele malen achter elkaar. Dit staat volledig los van respect. Het is daarentegen helemaal doorweven met ideeën en onwetendheid omtrent de ware Dhamma.
Nathan – De draak in ons leven
Voor mij persoonlijk heeft de draak twee gezichten. De draak kan ons beschermen als een Naga maar ook verwoesten, denk maar aan het gif van de cobra.
No Other Land: boycot en meer geweld
De mishandeling en ontvoering van Hamdan Ballal, co-regisseur van de film No Other Land, zet de Oscar-winnaar weer in de schijnwerpers.
Het incident laat niet alleen het gewelddadige onrecht op de Westelijke Jordaanoever opnieuw zien, maar ook de ongelijkheid tussen de Palestijnse en Israëlische makers van de film. De discussie daarover kwam al op gang nadat de film in 2024 in première ging, maar is intenser nadat hij een Oscar won. De BDS-beweging heeft de film op de boycot-lijst gezet.
Loes 10 – Verantwoordelijkheid
Het existentialisme benadrukt de verantwoordelijkheid van de mens om zijn eigen leven zin en vorm te geven. De vrijheid van keuzes die men daarbij heeft, brengt echter ook een grote sociale verantwoordelijkheid met zich mee, omdat wij nu eenmaal niet alleen op de wereld zijn.
Deel 2: Rondom Dao, een kritische bespreking van de Dao-trilogie van Woei-lien Chong
Chong beschrijft dat Duintjer in 1984 bij een bezoek aan India eerst wekenlang in een uitzonderlijke meditatieve toestand verkeerde, maar later in een ‘demonische sfeer’ terecht kwam: “Hij had het gevoel, zei hij, dat hij zich voor het eerst van zijn leven in een rechtstreekse, dus niet louter psychische, confrontatie bevond met demonische krachten”. In Zen worden dergelijke verschijnselen ‘makyo’ genoemd. Vooral het Tibetaans boeddhisme besteedt hier veel aandacht aan.
