Eén op drie vrouwen in België werd ooit gedwongen tot seksuele betrekkingen. Bijna zes vrouwen op tien werden ooit blootgesteld aan een vorm van ernstig seksueel geweld. Dat zijn de onthutsende resultaten van een onderzoek dat Amnesty International liet uitvoeren onder tweeduizend Belgen. De mensenrechtenorganisatie roept de overheden op om de strijd tegen verkrachtingen eindelijk ernstig te nemen.
Amnesty International liet de enquête uitvoeren omdat seksueel geweld nog al te veel onder de radar blijft. Volgens de meest recente veiligheidsmonitor wordt maar liefst negentig procent van de seksuele delicten niet aangegeven. “De politiestatistieken hebben dus enkel betrekking op personen die de moed hadden om aangifte te doen en geven bijgevolg een vertekend beeld”, zegt Amnesty.
Eén van de problemen is dat verkrachtingen slechts zelden leiden tot veroordelingen. Uit onderzoek van The London Metropolitan University (2009) blijkt dat op de honderd Belgische dossiers die werden onderzocht er slechts vier resulteerden in een effectieve veroordeling.
De resultaten bieden een schrikwekkend beeld op een maatschappij waarin seksueel geweld schering en inslag is. Een kwart van de vrouwen werd ooit door een partner gedwongen tot seks. Dertien procent werd verkracht door iemand die niet haar partner is. Een kwart van de vrouwen werd ooit op een publieke plaats fysiek lastig gevallen. Maar liefst zeven procent van de vrouwen werd misbruikt als minderjarige.
Seksueel geweld hoort voor veel vrouwen gewoon bij het leven en dat blijkt ook uit het feit dat één op vier vrouwen seksueel geweld minimaliseert. Het gaat nochtans om misdaden die door de meerderheid van de respondenten wel als wel als ernstig of zeer ernstig aanzien worden (verkrachting, ongewenste aanrakingen, enz.).
Praten
Veertig procent van de slachtoffers verbijt de pijn in stilte. Ze kunnen er zelfs niet over praten met kennissen of vrienden. De federale overheid lanceerde op 14 februari 2014 een nieuwe website “Hulpnaverkrachting.be” om slachtoffers van verkrachting te overhalen klacht in te dienen. Amnesty noemt dat “een positieve stap”, maar vindt wel dat er meer nodig is. “De strijd tegen verkrachting moet een prominente plaats krijgen in de volgende federale en regionale regeerakkoorden. Daarnaast moeten er uiteraard voldoende middelen vrijgemaakt worden voor preventieprogramma’s, sensibilisering en opvang van slachtoffers. Momenteel worden slachtoffers immers geconfronteerd met heel wat problemen – zowel bij politie, justitie als bij de medische en psychosociale opvang en begeleiding”, aldus Amnesty.
Meer informatie over de campagne van Amnesty International vindt u hier
