De ouderen en de commercials.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Zorg
Hersenpacemaker tegen uitbehandelde dwangklachten
De resultaten van deep brain stimulation bij mensen met een ernstige dwangstoornis blijken net zo bewezen effectief als bij parkinson. Toch verwijzen huisartsen en psychiaters deze patiënten niet door voor deze ingreep. Amsterdam UMC is een onderzoek gestart naar de oorzaken.
ZENZONDERZEN – literatuur en verder – vader
Heeft hij het doel bereikt waarnaar zenstudenten streven? Het leven is altijd nieuw voor hem, steeds gebeurt er iets totaal onverwachts. ‘To be completely in the dark, not having any clue. Being totally blind.’ Nee, dit was niet zijn bedoeling. Hij is een gevangene van zijn situatie. Vader is geen zenmeester. Maar hij leert me aan zijn ziekbed wel een heleboel. Dat je met denken alleen niet voorbij lichaam en geest komt. ‘Drop body and mind.’ Dat ieder moment van het leven van onschatbare waarde is.
Boekbespreking – Dansen met je ego
Het is een opmerkelijk helder en toegankelijk geschreven boekje. Het is ook didactisch heel goed van opzet en heel geschikt voor het middelbaar onderwijs. Het verdient een plaats in elke schooltas naast de schoolagenda.
Boeken – Gemoedsbewegingen
Tijdens de Tweede Wereldoorlog verbleef Herman van Praag eerst in gevangenschap in Barneveld, daarna werd hij overgebracht naar Kamp Westerbork en later naar Theresienstadt, waar hij het einde van de oorlog meemaakte. In de trein terug uit Theresienstadt nam hij zich voor iets van het leven te maken en daarin is hij glansrijk geslaagd. Hij groeide uit tot een van de grootste psychiaters die Nederland heeft voortgebracht en verwierf internationale faam. Na zijn emeritaat schreef hij vooral over religie. In deze autobiografie ligt de nadruk op zijn gevoelsleven.
Ton Lathouwers: ’het is altijd de enkeling die lijdt’
Ton Lathouwers: ‘Het is een groot gevaar dat we in aantallen gaan denken. Zoveel mensen hebben corona…’ ‘Het aantal besmetten stijgt, of daalt…’ ‘Zoveel mensen zijn genezen..’. Et cetera. Al zou slechts een enkel mens lijden aan het corona-virus, dan is dat al verschrikkelijk. Misschien is dat nog wel wanhopiger, want dan ben je de enige.’
Peter – Verlies als kwaliteit (2015)
Ik moet wel eens glimlachen als ik bedenk dat ik veel lijk op een monnik die in een doodstille kloostercel bidt en mediteert. En dan te bedenken dat ik diep van binnen een schranser ben en te lang zo leefde. Het kost me juist daarom weinig moeite me te verplaatsen in de drijfveren van de asceet die ik werd. Al zal mijn afkeer van monotheïstische religies voorkomen dat ik me daadwerkelijk ooit terugtrek in een kloostercel (en me bijvoorbeeld laat inmetselen, wat heremieten in de Middeleeuwen wel deden).
Het jaar 2024 – dag 310 – bardowarmte
Ik draag kloosterschoenen, in een seconde zijn ze van de voeten.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Peter – Dertien jaar mededogen in Venray
Terecht zag Michel Foucault dat de omgang met zogenaamde gestoorden of krankzinnigheid tijd- en modegebonden is. Het Middeleeuwse Dolhuys waar de kleinburger op zondag tegen betaling vastgeketende mensen mocht uitlachen en sarren lijkt passé. De realiteit is anders.
Veilig Samen Leven – Grootste interactieve expositie over veiligheid in Nederland
In een wereld waar veiligheid voor velen vanzelfsprekend lijkt, moeten sommige mensen elke dag vechten voor hun plek in de samenleving. Veiligheid is een collectieve verantwoordelijkheid. Deze expositie nodigt bezoekers uit om bestaande vooroordelen te doorbreken, ruimte te creëren voor dialoog en samen te bouwen aan een meer inclusieve en veilige samenleving waarin iedereen zich gehoord en beschermd voelt.
AIV – Nederland dient zijn Israël/Palestinabeleid te herzien
Het advies betreft het uitblijven van een adequate internationale reactie. De Raad wijst er nadrukkelijk op dat de VS, Arabische staten, de EU en Nederland het hebben laten afweten, zowel wat betreft de inzet voor de-escalatie en een duurzaam staakt-het-vuren, als voor conflictoplossing op langere termijn.
Boeken – Ander woord voor moeder
Auke Leistra was de veertig al gepasseerd toen hij erachter kwam dat hij in zijn eerste anderhalve levensjaar lange tijd niet bij zijn moeder had gewoond, omdat ze toen ‘psychisch labiel’ was. Hij werd ondergebracht bij een verre tante, van wie hem nooit meer was verteld dan dat ze ‘hem had leren lopen’.
