Mijn moeder overleed in 1980 en dat heeft een grote impact op mij gehad. Ik realiseerde me dat ik, o.a. door het zoveel ziek zijn, nooit serieus had nagedacht over wat ik wilde, meestal waren het externe krachten die dat bepaalden. Ik stopte met uitgaan, met blowen, bier hijsen en dat soort dingen, het voelde ineens zo leeg aan. In plaats daarvan begon ik met trainen, dat was lopen, heel veel lopen. Ik woonde dichtbij de Sloterplas en heb ruim een jaar lang elke dag om de Sloterplas gelopen. Al lopende vroeg ik me vaak af wat loopt hier eigenlijk en wat is het eigenlijk dat ademt. Daar heb ik blijkbaar onbedoeld het “zen- zaadje” heel veel water gegeven, wat uiteindelijk tot mijn gang naar de Noorder Poort leidde.
Interviews
‘Het nieuwe verhaal van compassie, verantwoordelijkheid en verbondenheid met alle leven’
In mijn werk voor duurzaamheid is de wijsheid van niet-weten een krachtig principe. Er is zoveel onzekerheid, er zijn geen garanties. Ik weet vaak niet of wat ik doe uiteindelijk veel zal veranderen. Maar dat maakt niet uit. Het voelt alsof dit het juiste is om te doen, vanuit mijn hart en overtuiging. Zelfs als het achteraf volstrekt zinloos zou blijken, dan nog zou ik geen moment spijt hebben. De reis zelf is al prachtig. Onderweg ontmoet ik de meest inspirerende mensen die, net als ik, de werkelijkheid van klimaatverandering grondig doorvoelen maar toch moedig in beweging komen. Samen vormen we een beweging, niet omdat we zeker zijn van de uitkomst maar omdat we voelen dat we moeten handelen.
Geshe Pema Dorjee – ‘Boeddhisme is interessant daar waar er problemen zijn’
Boeddhisme kan het leven van mensen veranderen, transformeren. Boeddhisme zal de mensen niet overbelasten maar net verlossen. Angst, depressies, burn-outs, het is zo belangrijk om daar goed mee om te gaan. Volg lezingen, lees boeken. Het zal het leven verlichten.
Het jaar 2024 – dag 207 – herinneren
Leven is voortdurend afscheid nemen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Varamitra – ‘kom van dat kussen af’
Gisteren demonstreerden naar schatting 150.000 mensen met de Rode Lijn in Den Haag tegen de vernietiging van mensenlevens in Gaza, het uithongeren van de bevolking door het Israelische kabinet en de vernietiging van ziekenhuizen, scholen, huizen en infrastructuur. Onder hen boeddhisten die (mogelijk onbedoeld) het advies van Varamitra opvolgden: kom van dat kussen af, laat je horen, doe wat.
‘Toen heb ik meteen gebeld’
Monnik Kido: ‘Muziek heeft een spirituele kant. Bach vond ik geweldig, dat was misschien zelfs wel de reden dat ik klassieke muziek ben gaan studeren. Ik heb een jaar het vak Gregoriaans gevolgd en gregoriaans gezongen. Het mooie van een blaasinstrument is dat je heel direct met je lichaam verbonden bent, met zingen is die verbinding zelfs nog veel sterker. Je kunt het zien als meditatie in actie. Je bent helemaal een met wat je doet.’
Boeddhisme? Ik mediteer!
Rond 1994/1995 vroeg Aad Verboom of Siets Boersma een bijdrage wilde leveren aan de Vipassana-sara, de voorloper van de SIMsara. De Stichting Jonge Boeddhisten was ontstaan vanuit mediterenden rondom Mettavihari en de Vipassana-sara was enerzijds bedoeld voor die mediterenden en anderzijds voor de Thaise gemeenschap. Dat bleek een opmaat te zijn voor toetreding tot het bestuur van de SIM. En nu stopt ze als bestuurder.
Mr. Richard Sussenbach – ‘ik dacht, hoe kan je nou zo stom zijn om zoiets te doen’
‘Het leven is net een restaurant, na afloop krijgen we de rekening gepresenteerd. We halen allemaal de eindstreep, gaan allemaal dood. En dan? Hoe kijken de criminelen terug op hun leven? Hoe valt die weging uit? Wat staat hen te wachten in een volgend leven?
Hans de Booij: ‘Grote behoefte aan ultieme geweldloosheid’
Ik heb een grote behoefte aan ultieme geweldloosheid. Niet een beetje, maar zoals de Dalai Lama zegt totaal. We moeten er niet mee sjoemelen. In Birma martelen soldaten boeddhistische monniken. Voor sommigen is dat verwarrend, die soldaten zijn toch ook boeddhisten. Maar dat is niet waar, ze liegen. Boeddhisten volgen geen opleiding in het moorden of niet vermoord worden. Nog nooit zijn in naam van de Boeddha soldaten een land binnengevallen.
Rob Oudkerk, antisemitisme en de vlaggenkwestie
In deze aflevering spreekt Rob Oudkerk met de burgemeesters van de vier grote steden, Femke Halsema, Ahmed Aboutaleb, Jan van Zanen en Sharon Dijksma, over de vlaggenkwestie en de rust en orde in woelige tijden als gevolg van de Israël-Gaza-oorlog.
Rob Oudkerk presenteert voor EO tweeluik over antisemitisme in Nederland
Oudkerk: “Toen ik op een verjaardag was zei iemand: ‘Je zal het wel eens zijn met wat ze in Gaza doen, want jij bent Joods.’ Toen ik bij de supermarkt pindakaas in een karretje deed, zei een wildvreemde: ‘Jullie zijn lekker bezig in Gaza, hè?’ Ik stond perplex. Jullie? Eens met burgerslachtoffers maken? Was dit gebrek aan beschaving? Een gebrek aan historisch besef? Is het pure domheid? Of is het antisemitisme?”
Hans de Booij: ‘Boeddhisten volgen geen opleiding in het moorden’
‘Ik heb een grote behoefte aan ultieme geweldloosheid. Niet een beetje, maar zoals de Dalai Lama zegt totaal. We moeten er niet mee sjoemelen. In Birma martelen soldaten boeddhistische monniken. Voor sommigen is dat verwarrend, die soldaten zijn toch ook boeddhisten. Maar dat is niet waar, ze liegen. Boeddhisten volgen geen opleiding in het moorden of niet vermoord worden. Nog nooit zijn in naam van de Boeddha soldaten een land binnengevallen. Het zijn geen boeddhisten.’
