good morning winter
Het jaar 2026 – dag 48 – de poen en de boeddha
Poen, poen, poen, poen…
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
China beschuldigd van voortdurende mishandeling Tibetaanse activist A-Nya Sengdra
Sengdra werd geboren in een nomadenfamilie en werd bekend door het organiseren van grassroots-initiatieven om weidegronden te verdedigen, mijnbouwactiviteiten aan te vechten en vraagtekens te plaatsen bij de manier waarop fondsen voor armoedebestrijding werden beheerd. Via een vrijwilligersorganisatie die hij hielp oprichten, diende hij klachten in over huursubsidies en eiste hij uitleg over grote sommen geld waarvan de lokale bevolking dacht dat ze nooit bij de beoogde begunstigden terecht waren gekomen. Bewoners schrijven het vaak aan die druk toe dat ambtenaren uiteindelijk bepaalde betalingen hebben uitgekeerd.
Eeuwige ziel of ontwikkelend karma: wat kunnen we ermee?
Udo Teunis: ‘Ik probeer me vooral vast te houden aan het boeddhistisch-stoïcijns beginsel: laten waar je geen invloed op hebt, je doelbewust inzetten op waar je wel invloed hebt en waar je keuzes een verschil maken, en daarbij een duidelijk beeld van deugden en plichten als richtsnoer nemen. We zijn eigenaar en erfgenaam van onze daden. Hoe die gevolgen van daden overgaan naar een volgend leven, of er ‘iets’, een soort ziel, overblijft en overgaat of dat dit een onbenoembaar proces in de geestelijke dimensie is: we weten het denk ik niet, en vraag is hoeveel steun het ons biedt het te willen weten. Basaal gaat het erom het goede te doen en er dan maar op te vertrouwen dat dat gevolgen zal hebben, zonder daarin te willen sturen of beheersen, dus zonder hechting. Het leven is al moeilijk genoeg.’
Israëlische/Amerikaanse bommen ‘verdampen’ lichamen Palestijnse kinderen
Een vader: ‘Vier van mijn kinderen zijn gewoon verdwenen. Ik heb miljoenen keren naar ze gezocht. Waar zijn ze gebleven?’
Er zit een barst in alles — over Leonard Cohen, gebrokenheid en heel worden
Leonard Cohen zong het bijna terloops:
“There is a crack in everything, that’s how the light gets in.”
Die zin wordt vaak geciteerd omdat hij troost biedt. Maar hij zegt ook iets ongemakkelijks. Niet dat alles uiteindelijk goed komt. Niet dat gebrokenheid verdwijnt. Wel dat juist waar iets scheurt—waar het niet meer klopt—iets anders zichtbaar kan worden.
Dat is geen optimisme. Het is realisme.
Goff – fabels voor fabeldieren (42) – specht
In elk verhaaltje spreekt een bepaald dier (das, orka, vlo etc.) zijn soortgenoten toe. Daarbij blijft het in het midden wat precies de rol van de spreker is ten opzichte van zijn gehoor.
‘We bestaan bij de gratie van diversiteit, we leven bij de gratie van dood en verderf’
Op balkons stonden vrouwen met hoofddoeken te wenen, Turkse tranen verschillen niet van Nederlandse tranen.
De essentie van het leven in één woord
Over de essentie van water en de essentie van essentie.
Dagopening
good morning winter
Het jaar 2026 – dag 47 – no port
Weg met Lelystad Airport.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Gewoon luisteren … terwijl ik doof ben
Niet meer roeren in mijn kom water met zand, steentjes , blaadjes en mijn ingrediënten. Gewoon de kom neerzetten, alles tot rust laten komen, en gewoon accepteren wat er in het helderder wordend water zichtbaar wordt.
