Onze adem stokt, aangegrepen als we zijn door een ontzag dat nog nooit enige kerk bij ons opriep. Hier drukt elke ruimte, elk vlak, elke hoek, elke verbinding een grootsheid uit, waarvan ik niet dacht dat zij met vorm is weer te geven.
Salade in een weckpot
Maar de keren dat ik een kantine bezoek valt me altijd op hoeveel plastic er aan te pas komt. Soep wordt geserveerd in een wegwerpbeker met een plastic lepel, sommige broodjes en alle rauwkost en salades zitten ook in plastic verpakt.
André haiku – 2 april 2022
Haiku door André Droogers.
Zijn gedachten gif?
Of is dat ook maar een gedachte?
Het jaar 2022 – dag 91 – sterven
De dood is onafwendbaar maar niemand troost.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Boeddhisme en seks: het meer totale plaatje
Het aanbieden van seksuele diensten kan (ook door de monnik) gezien worden als een van de vormen van dana van de leek aan de monnik, net zo als het aanbieden van voedsel of een nieuwe pij. Voor de zekerheid zeg ik er maar bij: een heel kromme redenering.
Vrijdag Zindag – Kerk 3.0
Elke week worden twee kerkgebouwen afgebroken of krijgen een andere bestemming: boekhandel, appartementencomplex, supermarkt. Jammer, want overbodige kerkgebouwen zouden prima dienst kunnen doen als buurthuis voor zinzoekers. Die categorie levensbeschouwers groeit, terwijl het aantal kerkelijke gelovigen daalt.
Hoe kun je vervreemd zijn van een ander en van jezelf?
Hoe kun je vervreemd zijn van een ander en van jezelf? Psychoanalyticus Paul Verhaeghe stelt dat iedereen vervreemd is, omdat we van oorsprong geen eigen identiteit bezitten. Elke identiteit die je aanneemt komt van buiten en is je per definitie vreemd.
Chomei’s donderend stilvallen
Chomei heeft zichzelf in een mentale spagaat gebracht. Hij wil de Boeddhaweg volgen en is uit op onthechting. Maar hij is en blijft dol op gedichten en muziek maken, zijn hutje, eenvoud en stilte, wat hij ziet als gehechtheid. Daardoor zou hij verwijderd blijven van nirwana.
Klimaatramp: een komedie?
De voorstelling brengt ons naar surrealistische scenes van een beslist niet ondenkbare werkelijkheid in het jaar 2040. Utrecht aan zee. Aankleding van zowel de actrices als het toneelbeeld pakken vanaf de eerste seconde de volle aandacht.
Wat is een aporie?
Denkknopen in het dagelijks leven, de theologie, de filosofie, de wiskunde, advaita, zen en niet-weten.
Het jaar 2022 – dag 90 – vroeger
Het verhalende kleinkind en de dichtende grootvader.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
