Voor Dhyan Jager werd meditatie aanvankelijk de leidraad in zijn  leven. Hij zegt: ‘Bij zen is meditatie de belangrijkste beoefening, waarbij je een houding aanneemt die is voorgeschreven. Het zitten op een kussentje is de basis van bijna alle vormen van meditatie. Toch ontstond er in de loop van de tijd verzet tegen de formele aspecten en de rituelen, wat eerst een zekere houvast gaf veranderde al meer in een afkeer.’

Hieronder volgt het relaas van zijn persoonlijke zoektocht, van wat Dhyan noemt: ‘Een impressie van een onderzoek. Geen leer, geen traditie, geen leerling en geen leraar’.

‘Bij verschillende geloofsgemeenschappen en spirituele tradities ben ik in de leer geweest waarna ik uiteindelijk het boeddhisme omarmde, eerst het Tibetaans boeddhisme en later zen. Ik was als beginner gefascineerd en nieuwsgierig en zen sprak mij vooral aan vanwege z’n eenvoud, die voorkeur zal wel te maken hebben met mijn protestantse achtergrond.

Als ijverige student zette ik me volledig in met de nodige discipline, ik volgde weekeinden, deed sesshins, legde geloften af en kreeg nieuwe namen. Dat er een lange weg voor me lag daarvan was ik me terdege bewust. Wat ook wel aantrekkelijk was, het schept structuur en richting. Je bent steeds op weg naar een zekere verbetering van jezelf en de wereld dat is hoopvol en het zou best wel eens kunnen dat aan het einde van de reis je leven op een dag geheel volmaakt zal zijn.

Ik werd geïnspireerd door mijn naam: dhyan kundan, ( wat zoveel betekent als gouden meditatie welke ik van Osho kreeg ) en door de ervaring van magische momenten waarop meditatie zomaar gebeurde. Meditatie werd de leidraad in mijn leven, bij zen is meditatie de belangrijkste beoefening waarbij je een houding aanneemt die is voorgeschreven, het zitten op een kussentje is de basis van bijna alle vormen van meditatie. Toch ontstond er in de loop van de tijd verzet tegen de formele aspecten en de rituelen, wat eerst een zekere houvast gaf veranderde al meer in een afkeer.

Ik weet dat als je zoiets tegen komt, dit juist materiaal kan zijn voor de beoefening. Elk nadeel heeft zo zijn voordeel. Er heerst ook de opvatting dat je uiteindelijk al die formaliteit moet zien als een spel, maar dat spel wordt toch wel heel serieus opgevat. In werkelijkheid was ik aan het imiteren om iets te bereiken waar ik mijn best voor moest doen, deze inspanning leverde verdeeldheid en angst bij mij op. Tegelijkertijd deed ook mijn lichaam een duit in het zakje, het werd voor mij al moeilijker om in een goede meditatiehouding te zitten, zoals ik dat jaren gewend was. Wat nu te doen ?

De waarheden die anderen je vertellen en de rituelen die je imiteert zijn uiteindelijk niet van belang, maar de ontdekking die je doet door zelfonderzoek”.

Voor mij was het moment aangebroken om een mindfulnesstraining te gaan volgen. Hier staat het cultiveren van opmerkzaamheid centraal met thema’s als acceptatie en compassie en leren van moment tot moment zonder oordeel opmerken wat zich voordoet. De spiegel werd langzaam helder.

Ik heb mijn onrust gezien, mijn vastklampen en het weinige aan compassie. Niko Sensei heeft het goed gezien toen hij mij de naam van Jiho gaf,  wat aroma van compassie betekent. Wilde ik vrede kunnen sluiten met al die ‘onvolmaaktheden’ dan zal ik eerst terug moeten keren naar mijzelf, zelfcompassie dus, en dat was het begin van een verschuiving. Zelfcompassie is net zo belangrijk als ademhalen, het geeft je bestaansrecht, het creëert ruimte en er ontstaat vertrouwen.

Als je jezelf onvoorwaardelijk kunt liefhebben dan kun je het hele universum onvoorwaardelijk liefhebben”.

Inmiddels had ik de formele beoefening al los gelaten en dat voelde als een bevrijding. Ik hoef me geen zorgen te maken over wat ik ‘zou moeten’ doen, de uiteindelijke werkelijkheid wordt door niets tot stand gebracht. Wat is het juiste pad ?, dat beoogt al dat er een doel moet zijn en er is geen doel, al mijn leraren hebben mij laten zien dat mijn geluk niet in een leer te vinden is.  Zen heb ik niet in de steek gelaten en zen heeft mij niet in de steek gelaten, zen strekt zich immers uit in het alledaagse leven, niets bijzonders dus.

Door oefeningen te doen vind je geen houvast en het is niet nodig gebeden van anderen uit je hoofd te leren”. 

Meditatie is moeiteloos beschikbaar in gewoon stil zijn zonder ook maar enige interpretatie, luisteren naar het tikken van de klok, de vogels horen zingen of een kop koffie drinken. Er is nu een groeiend vertrouwen in de eenvoud van wat is. In het aanwezig zijn bij wat er op dit moment is, bij vreugde of verdriet, openbaart zich een geweldige vrijheid.

“Meditatie kent geen enkele repetitie-
het is zijn van moment tot moment”.

( Vimala Thakar).

Categorieën: Achtergronden, Zen
Tags: , , , , , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

4 reacties op Dhyan Jager: ‘Is meditatie heel eenvoudig?’

  1. Carla schreef:

    Wat een prachtige zelfreflectie en dito ontwikkelingen. Dank voor uw verhaal.

  2. Dhyan Willem schreef:

    Interessant artikel over meditatie.
    Ik herinner me nog heel goed de woorden van Osho:
    “Meditation the only way”
    Waarom dan boeddhisme of zen er bij halen?
    Herinner me nl. ook nog goed Osho’s uitspraak:
    “All ideologies are prisons. I teach you to beware of them,
    my ideology included”.

    • Daishin schreef:

      “All ideologies are prisons. I teach you to beware of them,my ideology included”.
      Dat waren wel voorspellende woorden. In Amerika is het behoorlijk misgegaan met veel misstanden en de Bhagwan (Osho) zelf is in de gevangemis gezet. Maar de grote leider wist zelf van niks en het was allemaal de schuld van Sheila.
      Vergeleken met de Bhagwan is Sogyal een heilige boon.
      Zie ook netflix documentaire.

  3. Ruud van Bokhoven schreef:

    Voor mij is meditatie zitten op een bankje en een eigen daarvoor bestemde kleed en zit in een fijne ontspannen houding en niet in een verplichte houding.
    Het boeddhisme kent voor mij geen verplichtingen en zo beleef ik het ook zodat ik mijn eigen keuze kan maken met het boeddhistisch onderwijs in mijn achterhoofd.
    Zo heb ik bv ook zelf de keuze gemaakt om vegetarisch te worden.
    Mediteren doe ik met of zonder Tibetaanse muziek op de achtergrond, kies een onderwerp uit een Tibetaans boekje of kies er zelf een tijdens mijn meditatie.
    Een andere naam zou ik niet hoeven te hebben, want of een tulp een andere naam zou krijgen hij blijft altijd die zelfde tulp.
    Hiermee wil ik zeggen dat een ieder het op zijn eigen manier moet beleven en wens een ieder daarin dan ook het geluk.

Menu