De nieuwe maan van deze maand luidt het Chinese en Tibetaanse Nieuwjaar van het Vuurpaard in, dat symbool staat voor het pad van wijsheid door energie. Vuur verbrandt onwetendheid en het paard stuwt de beoefenaar vooruit. Spirituele beoefening helpt ons om op het paard te klimmen en te rijden – om de controle terug te nemen en terug te keren naar onze natuurlijke staat van evenwicht en aanwezigheid, zowel in stilte als in beweging.
Boeddhisme
Onleesbaar spiegelschrift
Pas als je vergeten bent
Wat je onthouden moet
Vult het zichzelf in
Dan is je thuis
Geen herinnering
Henk – Goed en Kwaad
In mijn achtertuin had ik geheel eigenhandig een kuilgrot uitgegraven. Nadat ik me in een bordeauxrood gewaad had gewikkeld, en een kussen van gedroogd gras tegen pijnlijke gluteus maximussen had neergelegd ging ik zitten. Vooraf sprak ik de gelofte uit dat ik niet meer zou opstaan vóórdat ik ‘Het’ bereikt had.
Muizenissen
Ik beloof alle levende wezens te redden…
Tsja, en hoe doe je dat dan, alle levende wezens. Je eet geen vlees meer, loop alleen nog maar gympen, kijkt de hele index na op elk pak in de supermarkt, afijn je doet je best. Help, heb ik ineens een muis in huis, dat lijkt mij niet zo fris, dus ik roep: ‘Lief muisje, ga eens buiten spelen.’ En vraag niet hoe het kan: ik zie haar door de open tuindeur naar buiten lopen. Maar toen ze uitgespeeld was, kwam ze om een stukje kaas zeuren. Niet dat ik haar gezien heb, maar de kaas wel die ik op het aanrecht had laten liggen Er zaten gaten in die anders waren dan ik gewend was.
Voormalige Tibetaanse politieke gevangenen bieden ‘Lang Leven Gebed’ aan Dalai Lama aan
De voormalige politieke gevangenen schetsten een beeld van een samenleving die onderworpen is aan wijdverbreide bewaking en onderdrukking. Ze beweerden dat Tibetanen niet alleen beperkingen ondervinden op het gebied van religieuze praktijken, maar ook op het gebied van vrijheid van meningsuiting, internettoegang en zelfs vrijheid van denken. Zelfs eenvoudige handelingen, zoals het uitvoeren van traditionele pelgrimstochten, kunnen naar verluidt leiden tot plotselinge ondervragingen en inspecties.
De Boeddha ligt begraven in Antwerpen
Jan de Zutter: ‘Culturele uitwisselingen blijven, net zoals archeologische restanten, vaak lang verborgen onder dikke lagen geschiedenis. Ze worden pas duidelijk na een opgraving, als de buitenste lagen voorzichtig weggeschraapt worden. Op een dag viel ik in onze Antwerpse zendojo bijna van mijn meditatiebankje toen het tot me doordrong dat op exact 500 meter van waar ik zat te mediteren, de botten van de Boeddha bewaard worden.’
De terugkeer van de tempelwachters
Al jaren staan twee 14de-eeuwse Japanse tempelwachters in het Rijksmuseum. Ooit bewaakten zij de poort van een afgelegen tempel in Japan, diep geworteld in een lokale gemeenschap. Maar wat gebeurt er wanneer zulke beelden hun oorspronkelijke plek, functie en betekenis verliezen?
Henk – De Staat
De essentie van De Staat, zoals ik hem voor het gemak maar even noem, is niet dat er iets aantoonbaars, grijpbaars, meetbaars, onderscheidbaars, leesbaars of zelfs maar aanwijsbaars is, hoe hard er ook geschud wordt.
Het jaar 2026 – dag 56 – haarlemmerolie
Het boeddhisme is niet voor een gat te vangen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Guy – dhammazaadjes – Observeer zonder hoofd boven je hoofd
Dhamma is spontaan. Het is de natuurwet. De eeuwige wet. Dhammo sanantano. Dhamma staat voor ruimte. Dhamma is duidelijk. Eenvoudig. Zonder poespas. Zonder begoocheling. Zonder eigendunk. Zonder geveinsde vastigheid.
Henk – katerlijden
‘Als een braaf dzogchenbeoefenaar probeerde ik mijn ernstig verstoorde staat van zijn zichzelf te laten bevrijden en niet al mijn gedachten te volgen die stormenderhand opkwamen. Te vergeefs. Ik had er gewoon zwaar de pest in.’
Boeddhist en bioloog Jana Verboom: “Ik ben dankbaar dat Thich Nhat Hanh op mijn pad is gekomen.”
Na de Dalai Lama is de in 2022 overleden Vietnamese monnik Thich Nhat Hanh de bekendste boeddhistische leraar ter wereld. Verboom kan het zich nog als de dag van gisteren herinneren, dat ze voor het eerst iets van hem las. “Ik kende hem niet, maar toen ik begon met lezen, dacht ik ‘Wow’. Het voelde als thuiskomen. Het paste helemaal in mijn wereldbeeld.”
