We waren een paar dagen op stap, een natuurrondreis langs de Eifel en de Vogezen. Op onze eerste stopplek in de Eifel was de bosbodem bedekt met daslook, Allium ursinum, ofwel berenlook: De soortaanduiding ursinum (= van de beren, ursus = beer) is ontstaan door het oude bijgeloof dat beren na hun winterslaap zich aan deze plant tegoed deden. Dit is er ook de reden van dat de plant af en toe berenlook (in het Duits Bärlauch en in het Frans ail des ours) wordt genoemd. De Italianen noemen het L’aglio orsino, dus ook berenlook. De Engelsen daarentegen noemen het ‘wild garlic’: wilde knoflook. Ze hebben er nog andere namen voor: “Allium ursinum, known as wild garlic, ramsons, cowleekes, cows’s leek, cowleek, buckrams, broad-leaved garlic, wood garlic, bear leek, Eurasian wild garlic, onion grass, or bear’s garlic” (bron: wikipedia).
De Duitsers houden er wel van, en de Fransen ook, dus overal waar we velden vol daslook zagen, zagen we ook plekken waar geplukt was. Dat kan geen kwaad, er was overdaad. Alleen snap ik niet waarom mensen massaal op één plaats plukken, waarbij planten van al hun bladeren worden beroofd. Zelf pluk ik liever een blaadje hier en een blaadje daar. Duurt wat langer misschien maar is beter voor de planten. Eten zonder de plant te doden of kwaad te doen: bij wildplukken kan dat. Niet de hele plant oogsten maar hier en daar een blaadje. Boeddistisch wildplukken?
Die avond aten we uiteraard iets met daslook. Een klassiek Italiaans gerecht is ‘pasta aglio e olio’, oftewel pasta met knoflook en olijfolie. De knoflook verving ik door ‘wilde knoflook’, oftewel daslook. Pasta aglio orsino e olio dus. We waren op een kleine camping aan de rand van een Frans dorpje en het was een makkelijke maaltijd om op ons tweepitsgasfornuisje te maken. Het smaakte heerlijk.
Ingrediënten Pasta aglio (orsino) e olio
- Pasta, bijvoorbeeld volkoren spaghetti, ca. 100 gram per persoon
- Een handvol daslook – of gebruik gewone knoflook
- Zout, peper
- Plantaardige boter of olijfolie om te bakken
- Goede olijfolie voor over de pasta
- eventueel wat daslookbloemen voor de garnering
Was en snijd de daslook (of knoflook) in reepjes (of plakjes). Breng een pan water met wat zout aan de kook en kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Bak ondertussen op een laag vuur de daslook (of knoflook) in een hapjespan tot deze iets geslonken is, ik deed dat in een klontje plantaardige boter. Giet de pasta af maar bewaar wat van het kookvocht, giet dat bij de daslook. Doe ook de pasta bij de daslook, breng op smaak met zout en peper. Verdeel over de borden. Giet er nog een scheut goede olijfolie overheen, wat versgemalen zwarte peper en. Als je die hebt, bestrooi de ’pasta aglio orsino e olio’ dan met daslookbloemen.
jim zegt
Mooi eenvoudig recept en helemaal eens met jouw kanttekening bij ‘wildpluk’, niet alleen waar het eetbare pluk betreft trouwens. Ik zag eens een hele familie een veld wilde bloemen leegplukken en vroeg: Heb je nu geen geld om bloemen te kopen of vind je ze niet leuk staan hier? Het antwoord was te verwachten: ‘Wij houden van veldboeketten’. Geen discussie, ondertussen maak ik mij met Extinction Rebellion, zorgen over het verdwijnen van soorten insecten terwijl juist de soorten insecticide’s in schrikbarend aantal toenemen en het ergste van alles was toen ik las over de toename van wintersterfte onder honingbijen, die niet werden bijgevoerd (ik stal de honing van mijn bijen nooit) met suikerwater, die deden het slechter.
Machtige lobbies en mensen die niet snappen waar die vandaan komen omdat ze geen onbespoten voedsel tot zich nemen plukken de dag.
Michelle Ockhuysen zegt
Wat leuk!
Bedankt voor de interessante en leuke uitleg.
Onze tuin staat helemaal vol en is nu spierwit van de bloemen.Uiteraard gaat de daslook altijd door het eten, meestal door de sla, maar dit recept gaan we ook zeker maken.
Overigens in het najaar heb ik weer veel knoflook gepoot dus vanaf ongeveer juni/ juli ook weer verse biologische knoflook!
Hartelijke groet,
Michelle