de Kiso Road lopend,
ben ik ook een reiziger;
vallende bladeren
Aro Usuda (1879-1951)
Japanse namen kunnen verwarring opleveren. Zo ook in het geval van Aro Usuda. In diverse publicaties wordt zijn naam op verschillende manieren vermeld: Usuda Aro, Aro Usuda, Uichiro Usuda, Usuda Uichiro of zelfs Itto.
Hoe zit dat nu?
De echte naam van de dichter is Usuda Uichiro. Usuda is de familienaam, Uichiro de voornaam. Later is hij zich Usuda Aro gaan noemen, de naam waaronder hij bekend is geworden.
De volgorde van Japanse namen wordt in het Westen aangepast aan de westerse naamgeving, dus Aro Usuda. Itto tenslotte was zijn haiku-naam. Itto betekent “vastberaden” en “toegewijd”.
Usuda werd geboren in Nagano, studeerde af aan de Hosei Universiteit van Tokio en bestudeerde haiku onder Takahama Kyoshi. Hij was werkzaam als redacteur van het haiku-tijdschrift Shakunage, wat Rhododendron betekent.
De Kiso Road, die in de haiku wordt genoemd, bestaat nog steeds. Het is een onderdeel van de Nakasendo Trail die Edo (Tokio) met Kyoto verbond tijdens de Edo-periode (1603-1868). Het is nog steeds een van de beroemdste authentieke wandelroutes van Japan. Op het internet worden diverse geheel verzorgde wandelreizen over de Nakasendo Trail aangeboden.
Deze haiko van Usuda is een herfsthaiku. Dat is op te maken uit twee seizoenswoorden (kigo). Ten eerste natuurlijk de vallende bladeren. Die is wel duidelijk.
Ten tweede de reiziger. De dichter noemt zich een reiziger die de Kiso Road afloopt. In de vorige Gedachten over een haiku, nr. 71 Shiki, heb ik al genoemd dat de herfst het seizoen is van pelgrimstochten en wandelreizen.
Beide seizoenswoorden in de haiku zijn aan elkaar verwant. Elk jaar weer vallen de bladeren van de bomen. Het is een tijdloos fenomeen en roept melancholie op. De vallende bladeren betekenen het onherroepelijke einde van de zomer en het begin van de herfst. De lange en donkere avonden nodigen uit tot peinzen en reflectie.
Net als de wandelreizen. De pelgrim onderneemt een lange en eenzame wandeltocht over de Kiso Road. In zijn eenzaamheid heeft hij alle tijd en gelegenheid om te reflecteren. Bijvoorbeeld over het overgaan van de zomer in de herfst. En over hoe de ene fase wordt afgesloten en een nieuwe begint.
Over het leven dus.
Geef een reactie