Zeshin – u kunt doen wat ik niet kan?

Wat kan ik doen, de regen vult mijn ogen

Verdwaald in wegkwijnende uren
Zijn ze door zichzelf bedrogen
de zachte dagen houden hen warm
en bloemfantomen geven genegenheid
in de koele wind van eindigheid
Valt in het avondrood blad na blad

Wat kan ik doen de dauw druip van mijn haren
het weerspiegeld in de maneschijn

Je offert wierook voor je dierbare
droomt van de zomer uit je kinderjaren
terwijl de winter giert langs je raam
Wat kan ik doen de regen vult mijn ogen

Wat kan ik doen tegen kreten van pijn
ik heb geen handen genoeg
tranen te drogen die in illusie gevangen zijn
Alles vervaagt in een duister grauw
Ik heb geen handen genoeg om ze te redden
De droom verslind ze in de winterkou
Wat kan ik doen, mijn ogen sluiten
dan nog hoor ik nog steeds kreten van pijn.
Die blijven hangen tot het ochtendgloren
Je offer wierook op mijn schrijn
voor de ontelbare die worden geboren
en sterven in dit samsara van vilein

Ik kan niets doen dan tranen drogen
Om ogen te openen tegen het onrecht
dat zich voltrekt
De angst heeft zulke grote ogen
Wat doe jij kruip je weg of vecht
Ik kan niet meer dan tranen drogen
Doe iets, laat je horen, spreek met mijn stem
Al wat je je in kan beelden,
jij bent mijn handen jij bent die ik ben