
Dukkha.
door Guy E. Dubois
door Henk van Kalken
door Jana Verboom

Ik vind het geweldig dat er jonge mensen zijn die een bewuste keuze maken voor een meer duurzame manier van landbouw (niet alleen maar ook de Jonge Voedselbosboeren, en een meer duurzame manier van koken (en leven). Nog los van al het leed dat gepaard gaat met de consumptie van dierlijke producten, is het eigenlijk van de zotte dat we nog steeds druiven uit Zuid-Afrika, blauwe bessen uit Chili, of sperzieboontjes uit Kenia eten. Ik ben uiteraard een groot fan van het concept voedselbos, een landbouwsysteem dat het antwoord lijkt te zijn op al onze milieuproblemen (klimaat, waterkwaliteit, stikstof, biodiversiteitsverlies), en de voedselboskeuken, die in dit geval ook nog eens geheel plantaardig is. Ik ben natuurlijk niet objectief, maar toch durf ik bos, boek en diners van harte aan te bevelen. Voor een betere gezondheid van mens, dier en Moeder Aarde, en ook nog eens erg lekker!
Lees meer over B’eter ’Voedselbosrecepten’: Kuku Sabzi en trifle
door Dharmapelgrim

“Hoezo stom?” bromt de man links van mij. “Wil je beweren dat octopussen intelligenter zijn dan wij?” De anderen vallen hem bij. Het is nu ineens één tegen vier. Ik haal diep adem en zeg dan: ”Dat heb je mij niet horen zeggen. Ik zei dat octopussen zeker niet zo stom zullen zijn als wij en ik hoop van ganser harte dat ik daarin gelijk heb. Vergeet niet dat er geen tijdsbestek is genoemd! Wij mensen komen eigenlijk pas een paar honderdduizend jaar als soort voor en verkloten in no-time de hele wereld met onze geweldig vernietigende intelligentie. Dinosaurussen hebben miljoenen jaren geleefd, en hebben de aarde ongeschonden voor ons achtergelaten. Met hun mini breintjes waren ze intelligent genoeg om geen schade aan te richten. En aan die meteoor die alles op zijn kop zette konden zij niks doen. Na ons kunnen octopussen er – wie weet – weer miljoenen jaren over doen om over de aarde te heersen, zonder haar kapot te maken. Of dolfijnen …”
door Henk van Kalken

Liefde is een gevoel! Zingt de popzanger. Dat is ook zo. Een mooi gevoel zelfs. Liefde is lijden… zingt een bluesartiest. Andere musici, een dichter, een literair romanschrijver, auteurs van chicklit en wat dies meer zij, roepen met variaties allemaal iets zoals: ‘Liefde geeft vleugels!’ en meer van dit soort romantische kretologie. Niks hoor, gewoon een hormonaal aangestuurd proces in het lichaam, maar dat klinkt natuurlijk veel te prozaïsch. Een postzegelverzamelaar heeft liefde voor zijn collectie – en daarmee voor zichzelf. Elk nieuw stukje bedrukt papier geeft hem een euforisch gevoel en zijn ego wentelt zich daar knorrend van de pret in rond en beloont het gevoel van eigenliefde. ‘Een psychofysieke response op een primair externe stimulus,’ zei een bevriende psycholoog ooit tegen mij.
door Joop Ha Hoek
door Paul de Blot
door André Droogers

Oorlogen, autocraten, migratie, klimaatcrisis, absurde rijkdom… Hoe meer de wereld in chaos verkeert, des te nijpender wordt de vraag naar je eigen identiteit. Wie ben ik en wie blijf ik, in zoveel verwarring? Functioneert mijn identiteit nog steeds als mijn kompas? Of schudt de chaos mijn eigen identiteit zo hevig door elkaar, dat ik tamelijk stuurloos ben? Of, positiever, daagt de chaos mij uit tot een bewust resetten van mijn identiteit, waardoor het me bij alle verwarring toch lukt oost en west uit elkaar te houden?
Lees meer over Vrijdag Zindag – Identiteit en de chaos van nu
door Joop Ha Hoek
door Jules Prast
door Dharmapelgrim

Ik beschouw het NU als een onmetelijk, eeuwigdurend, ondeelbaar, onbereikbaar iets dat alles en iedereen insluit. Het IS. Het NU is minder groot dan een hartenklop, minder dan een knippering met de oogleden, minder, minder, korter, korter … en tegelijk is het meer, langer, eeuwiger dan de levensduur van ons zonnestelsel.
door Henk van Kalken

Ik kon weer de natuur van de boom zien, de ware aard, van dingen die verschijnen, komend en gaand in een onbegrepen ritme, niet verschillend van alle andere verschijnselen. De natuur van de boom, die hetzelfde is van de natuur in mij, de kerktoren, de gouden bol, de windwijzer, de verkiezingsuitslag en de uitbarsting van groene bladeren aan de beuk. En ik begreep weer dat het allemaal goed was zoals het was, is en altijd zal zijn.
door Joop Ha Hoek
door Guy E. Dubois

De overlever ontstaat niet zomaar.
Hij groeit vaak uit ervaringen waarin het leven even te groot werd voor wie we toen waren.
Misschien was er spanning thuis.
Misschien voelde je je niet echt gezien.
Misschien moest je al vroeg sterk zijn.
Of leerde je dat het veiliger was om je gevoelens in te houden.
door Peter Pijls
door gastauteur

Oorlog kent vele verliezers: burgers die hun huizen verliezen, jongeren die hun toekomst verliezen, samenlevingen die vertrouwen verliezen.
De enige structurele winnaar van oorlog is de wapenindustrie.
Terwijl steden in puin liggen en gezinnen rouwen, stijgen aandelenkoersen van defensiebedrijven. Productielijnen draaien op volle toeren. Nieuwe contracten worden ondertekend. Elke escalatie betekent nieuwe bestellingen.
door Henk van Kalken
door Joop Ha Hoek

De lege dop en zijn oorlogen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Lees meer over Het jaar 2026 – dag 76 – ‘s morgens een man, ’s avonds een man
door André Baets
door Jules Prast
door Goff Smeets
door Henk van Kalken

In de jaren zestig was er een bevlogen christelijke meneer (in die tijd waren dat nog altijd meneren) die het volk opriep om toch vooral ‘rododendron!’ te roepen als je vinger tussen de deur of onder een hamer kwam. Je bedoelde precies hetzelfde als de godslastering, maar het klonk véél beschaafder. Of je nou ‘chips’ of ‘crisis’ roept, de intentie blijft hetzelfde: een krachtterm pakweg richting het universum lanceren om uiting aan pijn en frustratie te geven.
door Joop Ha Hoek