Wij verdienen de afgrond! En daarmee bedoel ik dat het streven naar méér, nog méér en zoveel mogelijk geld verdienen om méér, nog meer en zoveel mogelijk materiële spullen te kunnen kopen en bezitten, de mensheid in de afgrond stort. Voor het individualisme en kapitalisme samen bakzeil halen, gaan ‘ikke ikke ikke’ en ‘hebbe, hebbe, hebbe’ luider en luider klinken.
Dharmapelgrim
Wees
Het in de wereld zijn is met angst verbonden zolang iemand zich identificeert met iets dat eindigt, ophoudt te bestaan of hoe dan ook op enig moment volledig vergaat. Die identificatie verhindert het waarnemen en ervaren van de realiteit. Want wat iemand aanneemt als zijnde ‘de realiteit’ is niets anders dan de manifestatie van wat die mens zelf denkt dat ‘de realiteit’ is.
Wijsheid in de taal
Boeddha is nooit boeddhist geweest. Hij hing het boeddhisme niet aan, en hing zeker niet aan zichzelf. Stel je voor! Hij, die ons leerde nergens aan te gaan hangen, maar juist alles los te laten… hoe zou hij?
Boeddhanatuur
Ik heb eens iemand horen beweren dat alleen wezens die zich kunnen voortplanten een Boeddhanatuur hebben. Dat zou betekenen dat een eunuch géén boeddhanatuur kan hebben, want eunuchen die zich kunnen voortplanten zijn uiterst zeldzaam. Voortplanting en boeddhanatuur hebben volgens mij echter niets met elkaar te maken.
Wat iedereen wil
Vraag je je wel eens af wie er eigenlijk op erkenning zit te wachten? Of op één of andere bevestiging dat hij of zij bestaat en er op een of andere manier toe doet. Al is het maar een beetje…
De kern van yoga – afsluiting
Het is moeilijk: de weg strekt zich altijd vóór mij uit, in welke richting ik mij ook draai. Het is onmenselijk: er is geen beginnen aan de weg, want er komt geen einde aan. Het is bevrijdend: er is geen begin van de weg, en er is geen eind … het enige dat er is, is de weg.
Tien jaar Boeddhistisch Dagblad
…
De kern van de yoga – yoga is een systeem
Yogi’s zijn alles behalve robots.
Wat is de betekenis van ‘rishi’? Antwoorden op levensvragen
Dat woorden en begrippen in de loop der tijd en door contacten tussen culturen voortdurend andere betekenissen krijgen, is één van de kenmerken van levende talen. Het is van alle tijden.
De Dood op de Weg
Deze morgen ben ik vroeg op pad gegaan. Het waait stevig. Het wegdek is nat en al snel vallen mij op het zwarte asfalt vreemde kliederige hoopjes op. Bij nader onderzoek blijken het platgereden groene kikkers te zijn.
Consequent zijn
“Maar wát als een goede boeddhist nu eens per definitie niet consequent is?”
“Hoe bedoel je dat? Leg uit!” riep zij uit.
Ik blij! Eindelijk mocht ik weer eens wat uitleggen.
In de marge (10) – Licht, vrede, vreugde en humor.
Humor. Het is de smeerolie van het bestaan. Neem jezelf en de hele santemekraam die “wereld” heet toch niet zo bloedserieus! Het heeft even geduurd, ik geef het toe, voor ik om mijn eigen welgemeende en oprecht positief bedoelde pogingen om op het pad te komen en te blijven kon lachen.
