Journalist en columnist Sander Schimmelpenninck pakt stevig uit in zijn boek De domheid regeert de opzettelijk politieke domheid die onze samenleving ondermijnt.
De domheid regeert gaat niet over mensen met een lage intelligentie, benadrukt de auteur. ‘Het gaat om een cultuur waarin onwetendheid en primitieve reacties worden gevierd als ‘volks’ en kennis en doordachtheid worden verworpen als ‘elitair’.’ ‘Domrechts’ is een ander woord voor deze radicaal-rechtse en anti-rechtstatelijke politieke stroming. Het doel ervan is het opzettelijk verspreiden van onder andere onzin en het bewust belachelijk maken van het publieke debat door persoonlijke aanvallen.
Waarom boosheid soms veiliger voelt dan angst
In onze vorige column schreven we over mensen voor wie kwetsbaarheid verboden terrein is geworden.
Niet omdat angst, verdriet of verlangen op zichzelf gevaarlijk zijn, maar omdat deze gevoelens ooit verbonden raakten met eenzaamheid of machteloosheid.
Geen dood geen vrees (61) – Als de dood
Kijken wat nog kan.
Groot nieuws voor volgelingen
…
Wakker Dier – Na twintig jaar plofkippen proppen moet Nederland de wet aanpassen
Jarenlang propte Nederland te veel plofkippen op elkaar, in strijd met Europese regels. Pas toen Wakker Dier een klacht indiende bij de Europese Commissie kwam er beweging. Nu oordeelt de Commissie dat Nederland de Europese wet overtreedt en dwingt het ministerie tot actie. De wet gaat per 1 januari 2027 op de schop. “Voor miljoenen kippen betekent dit een enorme verbetering. Meer ruimte om te scharrelen, hun vleugels uit te slaan en te rusten”, zegt Anne Hilhorst van Wakker Dier.
Tibet Film Days 2026: Een bijzondere film over de Dalai Lama
“My Religion Is Kindness” schetst een indrukwekkend portret van meer dan 50 jaar Dalai Lama in Nederland, met uniek archiefmateriaal, persoonlijke ontmoetingen en bijzondere verhalen. Ook, onder andere, Richard Gere deelt zijn kijk op de blijvende invloed van de Dalai Lama.
Voorbij boeddhisme: wat blijft er over wanneer de vormen wegvallen?
Wat heeft de Boeddha werkelijk onderwezen? En hoe verhoudt wat wij vandaag ‘boeddhisme’ noemen zich tot wat in de vroegste leerredes als Dhamma naar voren komt?
Het zijn vragen die gemakkelijk kunnen uitlopen op een zoektocht naar een vermeend zuiver boeddhisme, ontdaan van alles wat er in de loop van vijfentwintig eeuwen aan zou zijn toegevoegd. Voorbij Boeddhisme — Naar het hart van Dhamma kiest een voorzichtigere en interessantere weg. Het boek erkent dat de leer van de Boeddha ons uitsluitend via historische overlevering heeft bereikt. Een onaangetaste Dhamma, los van die geschiedenis, is voor ons niet toegankelijk. De vraag is daarom niet eenvoudig wat ‘oorspronkelijk’ en wat ‘later’ is, maar welke functie de verschillende elementen van het onderricht vervullen. Guy Dubois begint bij de vroegste leerredes en probeert daarin het proces bloot te leggen die volgens hem aan de Dhamma ten grondslag ligt.
‘Maar het is niet genoeg’
Wat maakt dat we de zenweg gaan en hoe vind je die weg? Bij iedereen verloopt dat proces anders. Er zijn mensen die geluk hebben en de weg al vrij vroeg in hun leven vinden, anderen zijn jaren zoekende. Bij mij heeft het lang geduurd! En als je de weg gevonden hebt, hoe ga je dan om met de valkuilen en paradoxen die onherroepelijk opdoemen. Hoe blijf je zitten met een beginnersmind? Tussen de regels door vertel ik hoe het mij is vergaan.
Bevlogen eigenaar Vera Gotwalt van sociale voedseltuin Het Heerlijke Land in Malden: “Gezond voedsel moet voor iedereen beschikbaar zijn.”
Vijf jaar zijn Vera en Fernande inmiddels eigenaar van de moestuin. Geïnteresseerden kunnen er plukken, zaaien en oogsten. Het principe is dat je voldoende oogst voor een hele week aan verse maaltijden.
Toen ze de tuin overnamen, was het een biologisch-dynamische tuin. Zij maakten er een biologische van. “We hebben allebei gewerkt bij een biologische tuinderij. Daar weten we het één en ander van. Van biodynamisch weten we te weinig af.” Hun sociale model rechtvaardigt het predikaat ‘sociale moestuin’, dat ze onlangs kregen.
Geen dood geen vrees (60) – Vriend
Eergisteren liep ik heerlijk buiten in de zon en besefte me opeens dat dit dus waarschijnlijk mijn laatste lente in deze manifestatie is. Ik genoot van de warme zon, het opkomende gewas, voelde een immense dankbaarheid en had weer een – steeds vaker voorkomende – heelheidservaring. Dankbaarheid dat ik ruim zeventig jaar op deze aarde heb mogen zijn zonder oorlog, zonder ernstige ziekte, hier in Nederland.
Groot nieuws voor wijsneuzen
…
Column van Joop – nachtpeuk
Moge iedereen een gezond, lang en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Ga nooit naast een nachtburgemeester zitten.
Moedig voorwaarts!
