Wat ik heb geleerd? Aandacht voor vrede is ook een methode op de weg naar realisatie van vrijheid. Vrede zijn, voor anderen, wel te verstaan; en niet de vrede van je eigen verrukking waarin je rondjes draait door de tuin, al kan dat als oefening wel helpen.
vrijheid
Loes 11 – Vrijheid
Lichamelijke vrijheid betekent voor mij niet zozeer dat ik overal heen kan reizen. Ik heb in mijn leven veel gereisd, maar ben er steeds meer van overtuigd dat het inderdaad zo is dat de dwaas het geluk in de verte zoekt en het bij de wijze onder zijn schoenzolen groeit.
Guy – dhammazaadjes – Conditionering
Onze zintuigen verleiden onze geest tot het steeds opnieuw herhalen van mechanische gedachten en handelingen. Deze voortdurende herhaling heeft het nefaste gevolg dat de conditioneringen niet afnemen maar worden versterkt. Hierdoor wordt de keten die ons aan de zintuiglijke wereld bindt alsmaar sterker. En onze vrijheid steeds meer beknot.
Nathan – De denker en het denken zijn een en hetzelfde
Gestuurd worden door het denken of je denken beheersen bevestigt enkel het innerlijk conflict en het geloof in een apart zelf. Mensen zoeken zekerheid, dan moet er wel verschil zijn, nietwaar? Ook gelooft de mensheid in het ‘onmisbare’ overheersende politieke systeem. Noem het communisme, kapitalisme, democratie en dergelijke.
Jules – Leve de leegte? Of juist niet?
De Boeddha zei: “Onze ervaring is niet zelf.” Maar naarmate je meer de leegte van alle verschijnselen gaat benadrukken, effen je ook de weg om de reikwijdte van het zelf steeds verder op te rekken. “De ander is even leeg als ik, dus ik ben daarin verbonden met de ander, wat zeg ik, met al het andere!”
Het jaar 2025 – dag 28 – 27 januari, Auschwitz
Gaskamers, vernietiging, begint met woorden, uitsluiting.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-theren.
De toekomst is aan het realisme
Terwijl u dit leest, heeft het gezever over het vermeende einde van de wereld zo’n beetje zijn hoogtepunt bereikt. Ik geloof persoonlijk geen snars van al die apocalyptische prietpraat. Wel geloof ik in het einde van een wereldbeeld. Ons huidige systeem is simpelweg niet langer houdbaar. Het moet sterven.
Allereerste Tibetaans kunstenaarsfestival in Dharamshala, India
De organisator van het festival, Bhuchung D Sonam: ‘Ik denk dat verhalen heel belangrijk zijn voor Tibetanen. We hebben veel verhalen te vertellen die gebaseerd zijn op onze echte ervaringen.’ Hij zei dat de Chinezen enorm veel geld uitgeven aan propagandamateriaal, terwijl de Tibetaanse verhalen gebaseerd zijn op menselijke ervaringen.
Edel – Polariteiten
We hebben een grote verantwoordelijkheid. Voor mij als zenbeoefenaar is het boeddhisme hierin een belangrijke bron van inspiratie. Dat is zeker niet specifiek voor het boeddhisme. Ik zou willen dat alle levensbeschouwingen hier hun gewicht in de schaal leggen. Maar het is pijnlijk om te zien hoe bij voorbeeld het witte christelijke nationalisme hierin compleet faalt en in plaats van de liefde haat predikt.
Jelle Seidel – Terug naar de bronnen
Je zou kunnen besluiten om gewoon ondergedompeld te blijven in het geheimzinnige, vormloze vrije spel van de werkelijkheid. Dat zou de keuze zijn van een mysticus die helemaal wil opgaan in God of Nirwana – analoog misschien aan de neiging van kunstenaars om zichzelf uit te wissen met alcohol of opiaten. Maar daarmee zou je een belangrijk element van je menselijkheid ontkennen: de behoefte om te spreken en te handelen, om je ervaring met anderen te delen.
Nathan – Liefde
Als je liefde of mededogen organiseert maak je het dood. Zoals mensen graag dieren stoppen in kooien en dan beweren van deze dieren te houden. Ik woon vlakbij een hertenkamp, hier in Bloemendaal. Maar mijn schatje en ik genieten pas echt van een hert en ree in de vrije natuur. Opeens zie je zo’n kwetsbaar dier. Prachtig!
Kunnen we nog leven volgens het boeddhistische wereldbeeld van vrede?
Wanneer we als volgers van een boeddhistisch pad ons vinden in het idee, of de ervaring van de boeddha’s ontwaking in de wetten van het universum, en de onlosmakelijke en fundamentele wet van karma, de inter-afhankelijke oorsprong van alles wat is- hoe gaan we dan om met het diepe verdriet en de verwarring die we op dit moment ervaren als we ons bewust worden dat ook wij, als weldenkende mensen deel uitmaken van de chaos en het geweld in deze wereld? Want ja, of we het willen aanvaarden of niet, we zijn ten alle tijde, en uiteindelijk medeverantwoordelijk voor de huidige staat van de wereldgebeurtenissen.
