Boeddhistisch Dagblad

Ontwart en ontwikkelt

Header Rechts

Vijftiende jaargang

vrede

Vredesactivist Kaz Tanahashi – Een wereld zonder legers

door

Is een wereld zonder geweld en vernietiging en legers mogelijk? Kan het geld dat militairisme kost aan andere doelen worden gegeven, zoals milieu en het verbeteren van levensomstandigheden van mensen? Zenleraar en vredesactivist Kas Tanahashi vindt van wel. Hij richtte het platform A World Without Armies (AWWA) op waarop hij uitlegt hoe dat mogelijk moet zijn.

Als niets lijkt te helpen

door

Het is duidelijk. In het nieuws lezen we berichten die ons somber maken. Polarisatie, onverdraagzaamheid, egocentrisme, verharding. Daarboven hangt de dreigende wolk van de vernietiging van ons leefgebied; de klimaatcrisis. We kunnen wegkijken en doorgaan met onze dagelijkse beslommeringen, bevriezen in depressiviteit, of ons afvragen wat wij kunnen doen.
Die laatste vraag zou misschien snel beantwoord kunnen worden met: ‘Dit is zo groot, hier kan ik toch niets aan doen.’ Maar is dat ook zo?!

Opdat wij niet vergeten

door

Volgende week maandag is het 4 mei met de oproep stil te staan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, waarin op gruwelijke wijze hele steden werden vernietigd, miljoenen mensen om het leven kwamen en zes miljoen Joodse burgers in Europa in de horror van een industriële vernietigingsmachine werden vermoord.

Durven kiezen voor vrede

door

Oorlog kent vele verliezers: burgers die hun huizen verliezen, jongeren die hun toekomst verliezen, samenlevingen die vertrouwen verliezen.
De enige structurele winnaar van oorlog is de wapenindustrie.
Terwijl steden in puin liggen en gezinnen rouwen, stijgen aandelenkoersen van defensiebedrijven. Productielijnen draaien op volle toeren. Nieuwe contracten worden ondertekend. Elke escalatie betekent nieuwe bestellingen.

Geweld doet iets met ons en de ander

door

Elsbeth Wolf: ‘We denken dat de oorzaak van woede buiten ons ligt; uiterlijke omstandigheden zijn slechts aanleiding. Die zaadjes van woede zijn ooit in onze vroege jeugd in ons geplant toen we afhankelijk waren, weerloos en onvoldoende werden beschermd. De oorzaak van woede ligt in ons. Gevoelens van verdriet, pijn en angst zijn ontstaan door eerdere ervaringen van psychisch geweld, zoals: het afgewezen zijn, niet gewenst zijn geweest, niet gezien of gehoord zijn als kind, door seksueel misbruik, discriminatie, seksisme en vernedering, buitengesloten worden, er niet bij mogen horen, niet mee mogen doen. Het slaat diepe, diepe wonden in ons. Zowel psychisch als fysiek geweld leiden tot opeenhopingen van woede in ons opslagbewustzijn. Zodra die woede wordt getriggerd door iets van buitenaf, komt het tot een explosie. Als we geen zelfbeheersing hebben of de discipline om dit tijdig te stoppen, komt er een keten van geweld op gang.’