Volgende week maandag is het 4 mei met de oproep stil te staan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, waarin op gruwelijke wijze hele steden werden vernietigd, miljoenen mensen om het leven kwamen en zes miljoen Joodse burgers in Europa in de horror van een industriële vernietigingsmachine werden vermoord.
Het kolonialisme brengt al eeuwen een geweldsmachine met zich mee gericht op verovering, macht en uitbuiting van mensen, dieren en Moeder Aarde. Kolonialisme is in haar aard vernietiging.
Opdat wij niet vergeten:
Ook het huidige Israël is een koloniaal project dat sinds 1948 de Palestijnse bevolking verjaagt, opjaagt en uitmoordt, uitmondend in de huidige genocidale uitroeiing van de oorspronkelijke bevolking. Tussen begin november 1947 en 14 mei 1948 werden zo’n 250 Palestijnse dorpen ontvolkt en negen steden (geheel of gedeeltelijk) ontdaan van hun bevolking. De grootschalige vlucht en verdrijving bereikte zijn hoogtepunt in 1948, als Israël ongeveer 500 Palestijnse dorpen en steden verovert, die veelal worden vernietigd. Hetgeen nu verder gaat in Gaza, Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever.
Met steun van de grootse oorlogsmachine op aarde, de VS, die bij monde van haar heerser dreigt eeuwenoude culturen van de kaart te vegen.
4 mei: opdat wij niet vergeten
Opdat wij ons bevrijden van de oorlogsretoriek en het idee dat vrede inhoudt ‘geen oorlog op het eigen grondgebied’
4 mei: plaats vrede in je hart!
Renske zegt
Goed gezegd, Wouter!
Ujukarin zegt
Hoi Wouter,
Dank voor het ons allen herinneren aan de gruwelen van het WW2 verleden. En aan de conclusie “plaats vrede in je hart!”
Maar het tussenliggende stuk is buitengewoon eenzijdig en roept juist tot geweld op. Om even te beginnen met een mooi citaat van collega-leraren van me:
Een sterk punt van boeddhistische sociale actie is het bewustzijn dat sociale problemen complexe geconditioneerde verschijnselen zijn die afhankelijk van meerdere oorzaken ontstaan. Dit biedt potentieel een ruim en genuanceerd perspectief op sociale problemen dat polarisatie en het soort simplistische en emotioneel geladen reactiviteit dat schuld aan één enkele oorzaak toeschrijft, ontmoedigt.
Want om maar een paar van je frasen te ontkrachten:
• “Het kolonialisme brengt al eeuwen een geweldsmachine met zich mee gericht op verovering, macht en uitbuiting van mensen, dieren en Moeder Aarde. Kolonialisme is in haar aard vernietiging.”
Op zichzelf correct, maar je mist het essentiële stukje context: kolonialisme is/was niets anders dan de internationale dimensie van hoe de wereld tot rond 1940 in elkaar stak. Namelijk dat elk gebied beheerst werd door krijgsheren (warlords), op kleine of grotere schaal, en dat de burgers veelal geterroriseerd werden door die krijgsheren tenzij ze forse belastingen betaalden en/of bijvoorbeeld voor hem gingen vechten. Democratie en mensenrechten zijn het post-1940 antwoord, al zijn ze in heel veel landen bepaald niet optimaal. Dus ja, de kolonialen waren ‘ethisch fout’ met de maatstaven van nu, maar niet fouter dan alle lokale sultans/rajas/krijgsheren die door hen vervangen werden (of vaker zelfs een partnerschap aangingen met de koloniale machthebbers).
• “Ook het huidige Israël is een koloniaal project “
Totale onzin, dan kun je alle eerdere krijgsheren die sinds het jaar 0 het gebied veroverden, van Romeinen tot Egyptische farao’s en moslim generaals, ook allemaal als koloniaal betitelen. De staat Israel, in 1947-grenzen, ontstond door eerst legale aankoop van land door Joden (vaak van Ottomaanse eigenaren, niet hun lokale pachters) en daarna door een VN-mandaat. Dat werd niet geaccepteerd door de buurlanden en vele Arabische bewoners van het gebied; die startten een genocidale oorlog (want het concept was wederom ‘Juden raus’) en verloren dat dik. En dat betekende soms uit je dorp verdreven worden ja; had je maar niet zelf in opstand moeten komen met als doel alles voor JOUW groep te claimen.
Het gevolg betitelen als “sinds 1948 de Palestijnse bevolking verjaagt, opjaagt en uitmoordt” is dus verdraaiing van de feiten. Net als het weglaten van de omgekeerde nakbah, dat honderdduizenden Joden uit de Arabische landen verdreven werden en slechts de kleren aan hun lijf mochten meenemen.
Mijn standpunt is dus consequent: Israel heeft een legitiem bestaansrecht binnen de 1948-grenzen, en de omliggende gebieden (zoals Westoever en Gaza) hebben recht tot bewoning voor ieder met banden tot het gebied (Arabieren en Joden). Niets geen terugkeer van de ‘verdrevenen’ naar Israel, dat station is sinds 1948 gepasseerd net zoals pakweg de wederzijdse uitdrijvingen in Pakistan en India destijds.
• “Uitmondend in de huidige genocidale uitroeiing van de oorspronkelijke bevolking. “ Voorzover je het over binnen-1948-grenzen hebt: onzin, er zijn nog steeds 10% Israelische Arabieren die er vreedzaam leven. Omdat ze in 1947-1948 de correcte keuze maakten, namelijk het VN-besluit respecteren.
• “Hetgeen nu verder gaat in Gaza, Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever.”
Deels mee eens. Maar om daar serieus over te praten verwacht ik voor mensen die zeggen door Boeddha geinspireerd te zijn nuances. En dat is eerst accepteren dat reactiviteit die schuld aan één enkele oorzaak toeschrijft vermeden dient te worden. Al sinds de situatie van 1967 is in zekere zin de grootste ‘vriend’ van radicale Arabieren, zoals de latere Hamas, de radicale Israeli dus de ‘kolonist’ (in de zin van koloniseren van de Westoever). Beiden weigeren de middenweg van overleg, kiezen radicalisering en praten via geweerlopen en bommen. Dus gooien olie op vuren inplaats van bluswater. Dus klagen over de ellende sinds 7 oktober 2023 in Gaza kan niet zonder eerst ook te klagen over Hamas, die genocide (from-the-river-to-the-sea, oftewel ‘Juden raus’) in zijn handvest heeft en op die dag ook duizenden afslachtte. En klagen over de kolonisten op de Westoever en hun rabiate vriend Netanyahu kan m.i. alleen als je ook klaagt over het gebrek van de Arabische wereld om hun eigen groepsgenoten écht te helpen, door alle radicalen (ook bijvoorbeeld de door Iran gesteunden) buiten te sluiten. Geldt overigens ook hier lokaal: klagen over rechts-extremistische partijen kan m.i. alleen geloofwaardig als je ook tot geweld aansporende links-extremisten zoals XR en gelieerde partijen zoals Denk, BIJ1 en (deels) SP duidelijk maakt dat hun ideologie polariserend en destructief is, niet constructief.
Dus nogmaals: plaats vrede in jouw hart EN het mijne, door de lessen van Boeddha te gaan toepassen. Helder kijken naar complexe oorzaken, vanuit Metta en Compassie naar een ieder kijken ongeacht zijn/haar religie en ethniciteit. En dan krijgen we hopelijk een wereld met harmonie en mensenrechten overal, niet de draconische ikke-ikke varianten die extremisten in vele landen claimen en soms met geweld nastreven!
Met gevouwen handen,
Wouter ter Braake zegt
Met gevouwen handen? Ik lees gebalde vuisten in deze tekst waarmee onder het motto van liefde en objectiviteit meppen worden uitgedeeld. De kern van deze retirade is een statement waarin diepe afkeer naar voren komt over enkele politieke en maatschappelijke stromingen in Nederland.
“Democratie en mensenrechten zijn het post-1940”?
Kolonialisme beperkt zich niet tot krijgsheren. Het is een wezenskenmerk van het zogeheten ‘vrije, democratische westen’. Een (beslist niet volledige) opsomming van koloniale oorlogen vanuit ‘onze vrije wereld’:
– Nederland en haar oorlog in Indië 1947
– VS en de Koreaanse oorlog in 1950
– Frankrijk en haar massamoorden in Algerije 1954
– Frankrijk en aansluitend de VS en de vernietingsoorlog in Vietnam vanaf 1955
– diverse ‘regime-changes’ door de VS in Zuid-Amerika met als sprekend voorbeeld de door haar georkestreerde staatsgreep tegen de democratisch gekozen regering van Allende in 1973
– De VS en het VK en de Irak oorlog in 2003,
enzovoort…Gaza, Iran…
Opdat wij niet vergeten…
Herdenken? Zeker. Diep in het hart de onbaatzuchtige liefde omarmen vraagt erom het ego in jezelf en het egoïstische geweld van de collectieve geest waarmee we verbonden zijn te onderkennen. Dat vraagt erom ongemakkelijke waarheden onder ogen te durven zien.
Ik besef dat we leven in een dualistische werkelijkheid, een dualistische wereld. De hand in ‘eigen boezem’ steken als ‘westerling’ betekent niet automatisch het niet kunnen of willen zien van het geweldssystemen in andere delen van de wereld: Putin en Oekraïne, China en Tibet en Xinjiang.
Ujukarin zegt
Hoi Wouter,
Dank voor je reactie. Beschuldigen van ‘gebalde vuisten’ terwijl ik juist jouw polariserende verdraaiingen van de historie en racistische bejegening van een heel land probeer te weerleggen? Israel zou een koloniaal project zijn, m.a.w. met de huidige inzichten geen bestaansrecht hebben? Dat is echt oproepen tot River-to-the-Sea oftewel Juden-raus geweld in lijn met de statuten van terreurbewegingen als Hamas en Hezbollah, schaam je! En terwijl ik op een aantal punten verwijs naar boeddhische waarden, wat ik geheel bij jou mis? Laat de lezer maar oordelen…
Nee ik houd vol dat kolonialisme als openlijk en door de kiezers ondersteund model in het vrije democratische westen echt al ver verleden is, sinds 1940 is dekolonisatie het model. Er is natuurlijk een overgangsfase geweest, zie Indonesië tot 1949; en Algerije, en in zekere fasen ook Vietnam. En geheel onterechte beschuldigingen jouwerzijds (Korea was juist een door de VN goedgekeurde oorlog om een Kim-Il-Sung dictatuur over het hele gebied te voorkomen). Al je andere voorbeelden zijn niet bepaald beloond door de kiezers van de betreffende landen omdat ze zich, van tevoren of achteraf, schaamden voor dat ‘toch wel erg op koloniaal lijkende’ gedrag. Dat de USA zich zeker nu verlaagt tot bijna even erg krijgsheergedrag als China en Poetin – wel ik blijf duimen dat het zich weer zal herpakken bij volgende verkiezingen. Zoals ik al in het eerdere antwoord citeerde, de realiteit is veel te complex om één enkele oorzaak te kunnen aanwijzen.
En ja, “in het hart de onbaatzuchtige liefde omarmen vraagt erom het ego in jezelf en het egoïstische geweld van de collectieve geest waarmee we verbonden zijn te onderkennen. Dat vraagt erom ongemakkelijke waarheden onder ogen te durven zien.” kunnen we het over eens zijn. Maar die waarheid is alleen ongemakkelijk omdat het model, democratie met mensenrechten, een redelijk stuk zelfcorrectie in zich heeft. Uitwassen worden dus vroeger of later wel aangepakt. Dat kan niet gezegd worden voor alle tot op heden geprobeerde alternatieven, of ze nu van ‘verlichte’ blauwbloed-leiders of geïnspireerd of Marx waren; en ook niet voor nepdemocratie in vele zich ontwikkelende landen, waar corruptie en nepotisme alles verstikken.
Dus ja ik herdenk op 4 mei nog steeds het geweld dat delen van de mensheid in het verleden, specifiek WW2 maar ook erna, over andere delen van de mensheid loslieten. En daarin kun je ook recente en nu aanwezige oorlogen meenemen. Maar specifiek het Midden Oosten erbij noemen op basis van bewust verdraaide en onjuiste beschrijvingen, zoals jouw stokpaardje het “koloniale project” – nee dat blijf ik bestrijden. Sorry…
Met gevouwen handen,
Wouter ter Braake zegt
Ik begrijp inmiddels dat je als door een wesp gestoken reageert als Israël ter sprake komt.
Maar Israël is, hoe je het ook wendt of keert, een op zionisme gebaseerd koloniaal project dat sinds 1948 de Palestijnse bevolking verjaagt, opjaagt en uitmoordt, uitmondend in de huidige genocidale uitroeing van de oorspronkelijke bevolking.
In Israël is geen sprake van een democratie met een redelijk stuk zelfcorrectie. Het is een staat die van ‘the River-to-the-Sea’ de oorspronkelijke bewoners terroriseert en verjaagt.
Dit onder ogen zien en aankaarten is niet oproepen tot ‘Juden-raus geweld’, maar een oproep aan de internationale gemeenschap om op basis van het toepassen van juridische mogelijkheden, politieke druk, sancties en boycot de agressieve apartheidsstaat Israël tot de orde te roepen.
Ujukarin zegt
Ik houd het hierbij, Wouter, want je legt je uitgangspunten totaal niet uit en gaat niet in op mijn pogingen tot weerleggen. En dat is geen dialoog, maar een vastzitten in je eigen grammofoonplaat.
Dus voor het laatst:
1. Israel is binnen de 1948-grenzen door de VN erkend. En is niet koloniaal simpelweg omdat het niemands kolonie is, het ligt primair op legaal gekocht land. (Westoever is een ander verhaal zoals hierboven uitgelegd).
2. De democratie aldaar is nog altijd lichtjaren beter dan in alle Arabische landen, maar staat helaas fors onder druk. Mijn anti-Netanyahu vrienden en Arabische Israeliers hebben het moeilijker dan 5-10 jaar geleden. En hun alternatieve, vreedzame, verhaal wordt helaas ondermijnd doordat er buiten de grenzen inderdaad grote groepen genocidale typjes zijn zoals Hezbollah en Hamas, die from-the-river-to-the-sea voor Arabieren willen hebben niet voor Joden. En die groepen hebben, nog steeds tot mijn verbazing, steun van een aantal westerlingen terwijl ze weten dat die groepen (denk aan Hamas versus LGBTQ waaarden) totaal haaks staan op mensenrechten en democratische waarden.
3. Arabische Israeliers worden niet verjaagd en (binnen de oude grenzen dan) niet geterroriseerd, hoewel er meer polarisatie is dan vroeger. Alleen zij die in 1947-1948 in opstand kwamen tegen de vorming van de staat, en veelal hun land en recht als staatsburger verloren hebben, zijn ‘verjaagd’. Zie analogie met India-Pakistan. En omdat de VN het land Israel erkent (met later wel resoluties die oproepen om de ex-bewoners recht op terugkeer te geven) kan ik me echt niet voorstellen wat er te doen zou zijn voor de internationale gemeenschap over zaken binnen Israel. Ze zouden de Arabische landen eens kunnen oproepen te stoppen met steun voor terreurbewegingen, en de ‘Palestijnen’ een permanent huis te bieden inplaats van de illusie van terugkeer (naar land waar ze nooiit gewoond hebben, dat waren hun grootouders en soms nog ouders) te steunen.
Op deze wijze kan de focus komen op gebieden waar wél rechten voor de Arabische bevolkingsgroep horen te zijn (naast mogelijk enige rechten voor een tolerante Joodse minderheid), de Westoever en Gaza. Want de Joden op de westoever zijn wél kolonialen en in principe illegaal…
Dus nee, je roept mede op tot Juden-raus geweld en daarvoor moet je je schamen ;-)
Met gevouwen handen,
Siebe zegt
Kun je als mens wel leven zonder iets om voor te strijden? Is strijd niet wat ons een besef van “Ik besta” geeft? Dan ben je tenminste iemand.
Wie vindt nou niet dat ie strijdt voor het goede?
Is dit ons ook collectief en individueel zelfbedrog? Willen we niet onder ogen komen dat ons hart in werkelijkheid helemaal niet liefdevol is, maar rusteloos, haalvol, agressief, en zich ook verloren voelt zonder iets om voor te strijden? Is dat wat mensen geëngageerd maakt? Zou het echt liefde en goedheid zijn?