Het zwaard van zen.
verlichting
Waarom faalde Jiddu Krishnamurti?
Je geest zal beslist rustiger worden als je je weet te verbinden met je zintuigen hier en nu. Begrijp dat je al ervaart. Continu wordt er ervaren. Je hoeft dus niet op zoek te gaan. Onderken wat nu spontaan het allereerste bij je binnenkomt en wat dan en wat dan en wat dan? Enzovoort. Er is geen bepaalde volgorde of hiërarchie binnen dit ervaren.
Wees een nachtkaars voor jezelf
Opbranden is de weg.
Niet-weten haalt de zwaarte uit je denken en brengt klaarte in je ogen
Slot van het 8-delige dwaalgesprek ‘Gouden bergen, gebakken licht’ over verlichting, geluk, levenskunst, lijden en niet-weten.
Het heilige geschenk en haar trouwe dienaar
Onze westerse cultuur staat ambivalent tegenover intuïtie. Voor de één is die innerlijke stem een waardevolle gids, voor anderen is die stem verdacht of wordt als zweverig terzijde geschoven, want meten is immers weten. Maar is dat wel zo?
Ksaf – Wat zou de Boeddha doen? (1)
Ik droomde zo’n twintig jaar geleden eens dat de helft van mijn schedel verlicht was. Die helft was gemaakt van mat glas, zoals sommige bolvormige lantaarns. Het glas gloeide van een zacht wit licht. Ik vond dat toen een bijzonder treffend beeld voor mijn bewustzijnstoestand.
Gouden bergen, gebakken licht
Deel 1 van het 8-delige dwaalgesprek ‘Gouden bergen, gebakken licht’ over lijden, geluk, levenskunst en niet-weten.
Hoe knip je de verlichting aan? (1) – geen woorden-meer
Ik heb mezelf getraind in vertrouwen op intuïtief weten. Ik kan mijn denken vaak loslaten maar toch kan ik niet volledig vertrouwen op het totaal andere, de ondefinieerbare toestand van niets moeten ‘weten’ en je totaal durven overgeven aan de realiteit. Paradoxaal genoeg blijft het belangrijk om goed om te gaan met kennis, met het juiste onderscheid tussen de dingen.
Waarom het leven van mij best mag doorgaan of ophouden
Als je rust vindt in je onrust is je onrust geen reden meer voor onrust. Als je vrede hebt met je onvrede is je onvrede geen reden meer voor onvrede. Als afwijzing welkom is hoef je niet meer alles te verwelkomen.
Boeddhistische doeners en denkers, de serie 68
Tijdens een vakantie in Thailand zag ik het levende boeddhisme: monniken in oranje gewaden, tempels, stoepa’s, ceremonies. Het voelde als een warm bad. In een gesprek met een monnik zei ik opeens: ik ben ook boeddhist. Ik wist het zeker. De monnik keek wat sceptisch: geloof je in reïncarnatie? Ja, zei ik. En toch niet in die rare boddhisattva’s? Ik denk van niet, zei ik. De monnik lachte.
Over Antropologie 27 – Rites de passage
Een ‘rite de passage’ is een rituele handeling die zich voordoet wanneer iemand van de ene levensfase naar een andere ‘overstapt’. Denk aan: een geboorte (moeder / vader worden), van kind naar volwassenheid gaan, trouwen, scheiden, gepromoveerd worden, de AOW-gerechtigde leeftijd bereiken, sterven. In Nederland is het begrip ‘rite de passage’ bij veel mensen onbekend, wellicht mede doordat we dergelijke riten in de loop van de tijd hebben afgeschaft of domweg zo hebben verwaarloosd dat niemand meer weet waar ze eigenlijk over gaan.
Taigu – Het lijden in de wereld
Het komt Taigu voor dat boeddhisme te vaak gaat over ‘verlichting’ en te weinig over het lijden in de wereld, dat eerst moet worden opgelost voordat iemand zich in spirituele zin bevrijd kan wanen. Het existentiële kerndilemma van boeddhisme is dat wij ieder delen in de rotheid van de wereld, terwijl wij over het vermogen beschikken onze bevrijding dichterbij te brengen door het lijden van de ander te verminderen. In sommige teksten wordt dit vermogen ‘boeddhanatuur’ genoemd.
