Telkens we ons verzetten tegen verandering en vergankelijkheid (P. anicca) roepen we lijden (P. dukkha) op. Als mens zijn we geconditioneerd in het amechtig grijpen naar zekerheid, naar vastigheid, naar stabiliteit. Ad absurdum. We dromen ons zelfs een wedergeboorte. Of een eeuwige ziel.
vergankelijkheid
Ardan – earth overshoot day
…
Renske – haiku – alzheimer (1)
…
Het jaar 2022 – dag 170 – uurwerk
Zoals het klokje tikt tikt het nergens.
Somewhere over the rainbow skies are blue.
Take care out-there.
Gedachten over vergankelijkheid…
Zal men in de zee ooit zoeken naar de resten van de verzonken stad New York, de eens zo machtige stadstaat in het oosten van het Noord-Amerikaanse continent?
De goede leer
Het lijkt niet te loochenen, we staan voor een vorm van pessimisme. Voor drang naar levensverzaking. Het saldo van elke bestaansvorm is negatief: de westerling die zich boeddhist wil noemen, zal ermee dienen klaar te komen.
De Woonboot
Eenmaal gezien, werd de woonboot iets waarvoor ik genegenheid begon te voelen.
Iets over tijd (2) – De mythe van het ‘hier en nu’
Egocentrisme overwinnen vraagt veel tijd, boeddhisme is daar al vijfentwintig eeuwen mee bezig. Dit besef verruimt mijn ‘hier en nu.’
Naar huis gaan in tijden van verandering
Dat is wat ik wedergeboorte noem: een wedergeboorte van moment tot moment. In dat kortstondige zelf zitten dingen die steeds opnieuw samenkomen, met maar hele kleine veranderingen, maar het is toch steeds weer opnieuw herboren worden.
Het jaar 2021 – dag 165 – verdriet
Het grote verdriet na dertig jaar.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Illusie
Leonie Drost: ‘Ik wilde er graag bij horen maar voelde me een vreemde eend in de bijt. Een jaar geleden was ik er met de nodige moeite lid geworden in de hoop een plek te vinden waar ik me thuis zou voelen, maar een thuis werd het niet.’
Zenmeester Pomnyun Sunim – angst voor onzekerheid overwinnen
‘We moeten altijd in gedachten houden dat niets blijvend is. Alleen dan kunnen we zien dat veranderingen in ons dagelijks leven niet zo erg zijn, zolang we ze maar onder ogen kunnen zien en ons eraan kunnen aanpassen.’
