Shamatha-vipashyana schept een open ruimte van onbevangenheid. In die open ruimte zijn we ons helder bewust van wat we zien en horen, horen we helder wat we horen en zo geldt het ook voor de andere zintuigen. Daarin zien we ook helder onze gedachtestroom. Dit heldere zien is een onderscheidingsvermogen, een vorm van supercognitie of […]
vergankelijkheid
Vertrouwd raken met de dood
Meditatie op de dood is een oefening waarin we geleidelijk vertrouwd raken met onze eigen sterfelijkheid. In het boeddhisme wordt deze beoefening maraṇasati genoemd: sati betekent aandacht, opmerkzaamheid of bewustzijn, en maraṇa betekent dood. Maraṇasati wordt daarom vaak vertaald als ‘mindfulness van de dood’ of ‘de herinnering aan de dood’. Een beoefening waarin we ons bewust worden van het onontkoombare feit dat dit leven eindig is.
Geluk is zo weer weg
Er is geen weg. Dat is geluk.
Geen dood, geen vrees (41) – Mediteren
De Boeddha zei: ‘Alles wat geboren wordt, moet sterven.’ Als er sprake is van geboorte, is er ook sprake van dood. Als er sprake is van links, is er ook sprake van rechts. Als er een begin is, moet er ook een eind zijn. Dat is hoe de dingen er in de historische dimensie uitzien.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (31)
Marjolein: ‘In de jaren van rouw kwam ik er achter dat alle (mentale) wijsheid uit de traditie van Advaita Vedanta mij voor geen meter hielp bij mijn rouwverwerking. Die wijsheid stond zo ver af van mijn dagelijkse geworstel in het omgaan met mijn verdriet, schuldgevoel, verlangen en eenzaamheid. Mijn gemodder kon ik niet afdoen als ‘maya’; mijn gemodder was ècht!’
Help, mijn ouders zijn dement! 1. Dolende zielen
Vlak voor haar dood zei mijn eenentachtigjarige moeder tegen me: ‘Wil je geloven dat ik geen idee heb hoe ik hier gekomen ben?’ En mijn even oude vader: ‘Ik ben helemaal kapotgeschoten. Begrijp je wat ik bedoel? Ik sta de hele dag versteld.’
Wijsheid is vergankelijk, dwaasheid kent geen tijd
Gevleugelde woorden van meester Nitwit.
Henk – Vergankelijkheid
Adriaen Valerius schreef een lied, genaamd ‘Die winter is verganghen,’ Adriaen zelf is trouwens ook al lang verganghen.
Maar de symboliek wordt wel heel mooi neergezet in regel twee: ‘Ic sie des meienschijn.’
Het éne gaat, het andere komt.
Guy – dhammazaadjes – Van inzicht in anicca naar vimutti
Bevrijding (P. vimutti) uit dukkha verbergt zich in het helder begrip en diep inzicht (P. sampajanna) van anicca en anatta door persoonlijke experiëntiele ervaring—het rechtstreekse resultaat van een volgehouden beoefening.
Afscheidslied: Hé ho, alles gaat voorbij
Vergankelijkheid vergaat niet.
Gedachten zijn zo voorbij, deze ook
Over de troost van vergankelijkheid en de vergankelijkheid van troost.
Het jaar 2025 – dag 259 – how many roads must a man walk down
Vroeger werd er meer van a naar b gelopen dan nu.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
