Nu ik 75 jaar ben en terugkijk op hoe ik met het leven ben omgegaan is er een groot thema dat steeds terugkeert en tot vandaag de dag problemen geeft. Het speelt mij ook momenteel parten in diverse levenssferen, waaronder het autonome zenuwstelsel, het mentale en het fysieke.
liefde
Peter – Over de toekomst
Met mijn leeftijd van 55 jaar heb ik meer verleden dan toekomst. Toch vind ik mijn voorland een stuk interessanter dan mijn historie. Die ken ik nou wel, en biedt geen verrassingen meer. Maar wat mij te wachten staat, is een ongeopende doos van verwachtingen en verrassingen.
Dick – Wijsheid en mededogen
De meeste indruk op mij maakt de prullenbak. Hij staat daar een beetje alleen en soms komt er iemand langs die er een propje in gooit. Of een leeg flesje. Of iets ondefinieerbaars. De prullenbak ontroert me. Die open ‘mond’, waar alles in kan. Die niets weigert
Dick – Alles is één
Dat alles één is, wordt in de wandeling al gauw een moordende dooddoener die onverschilligheid camoufleert. Maar als ik er vanuit de stilte naar kijk, is ‘t het mooiste en dankbaarste geschenk dat denkbaar is.
Dick – Er komt je alleen liefde tegemoet
Het is lente geworden. Als alles uit de grond krult, tere blaadjes zich uit de knoppen vouwen en het bos een lichtgroen paradijs is, ja, dan is makkelijk te zien dat je omringd wordt door liefde. Maar in een isolatiecel of oog in oog met een sadistische ondervrager is dat lastiger.
Liefde is maar de helft van het verhaal
Het afwijzen omarmen en het omarmen afwijzen, is dat nou zo moeilijk?
Hoe onvoorwaardelijk en liefdevol is onvoorwaardelijke liefde?
Heb jij ook ruimte voor haat, bekrompenheid, onverschilligheid, voorwaardelijkheid enzovoort of mag er alleen maar liefde zijn?
Henk – Liefde en zo
Liefde is een gevoel! Zingt de popzanger. Dat is ook zo. Een mooi gevoel zelfs. Liefde is lijden… zingt een bluesartiest. Andere musici, een dichter, een literair romanschrijver, auteurs van chicklit en wat dies meer zij, roepen met variaties allemaal iets zoals: ‘Liefde geeft vleugels!’ en meer van dit soort romantische kretologie. Niks hoor, gewoon een hormonaal aangestuurd proces in het lichaam, maar dat klinkt natuurlijk veel te prozaïsch. Een postzegelverzamelaar heeft liefde voor zijn collectie – en daarmee voor zichzelf. Elk nieuw stukje bedrukt papier geeft hem een euforisch gevoel en zijn ego wentelt zich daar knorrend van de pret in rond en beloont het gevoel van eigenliefde. ‘Een psychofysieke response op een primair externe stimulus,’ zei een bevriende psycholoog ooit tegen mij.
Liefde is geen masker
Zet het rustig even af.
Het beste voorhebben met iemand, is dat liefde?
En als je niet weet wat het beste is voor iemand?
Zen in love (Brussel)
…
Willen wat het leven wil, is dat liefde?
Weet wat je wenst.
((((((Liefde) is) niet) weten) wat) liefde is)
Je snapt het niet en dat hoeft ook niet.
Compassie met ruggengraat
Er is een woord waar tegenwoordig bijna iedereen bij knikt: compassie.
Christenen noemen het liefde, boeddhisten mededogen, en wie geen religieuze taal gebruikt spreekt over menselijkheid. Het klinkt als vooruitgang: minder hardheid, meer begrip.
Het jaar 2026 – dag 43 – opa
Er zijn altijd veel vragen na zelfdoding bij de nabestaanden. Maar ik ben zo blij mijn opa gekend te hebben.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2026 – dag 37 – tomorrow
Uitvaartceremonies zijn vaak een podium voor liefdesuitingen: zeg het tijdens je leven. Dan heeft de dode er ook nog wat aan.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Liefde en bestemming – Asvaghosa’s wijze
Aśvaghosa is geboren (ca 80 – 150 na Chr.) in een Brahmaanse familie in Saketa, in Noord India. Hij wordt gezien als één van de eerste boeddhistische meesters, leraar van Kapimala die op zijn beurt de leraar was van de beroemde Nagarjuna Aśvaghosa is één van de grootste dichters van de Indiase geschiedenis. Hij was ook een verdienstelijk toneelschrijver. Hij droeg het boeddhisme met enthousiasme uit, met name de benadering waarin vertrouwen (shraddha) en devotie (bhakti) centraal staan.
Het jaar 2026 – dag 22 – liefdesbombardement
De liefde en de dood.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Van onschuld naar verantwoordelijkheid
Er zijn verhalen die je op school leert als een soort moraal: dit was goed, dat was fout, en daarom ging het mis. Het verhaal van Adam en Eva is misschien wel het bekendste voorbeeld. Maar soms wordt een verhaal pas écht vruchtbaar wanneer je het niet gebruikt om te oordelen, maar om te onderzoeken: wat zegt dit eigenlijk over ons mens-zijn?
Iemand zei ooit tegen me: ‘Je moet de liefde volgen die in je is.’
Bitterzoet is de liefde. Niet felrood, maar eerder donkerpaars. Al het lijden is in de liefde opgenomen. Er is geen leed buiten de liefde – kan er iets buiten de werkelijkheid bestaan?
Ksaf – Wees een liefdevol eiland voor jezelf
Wie de vier Edele Waarheden inziet, is een nobel iemand, iemand die zichzelf heeft losgemaakt van egocentrisme. Of althans bezig is zichzelf te los te maken. Maar als ik mijn liefde niet kan delen ben ik daarom nog niet slecht of minderwaardig, dat zou een bijzonder liefdeloos oordeel zijn. Als ik mijn liefde niet kan delen ben ik gewoon een eenzame mens. Het is een vicieuze cirkel: een eenzame mens heeft het meestal moeilijk om van zichzelf te houden, wat vaak precies belet om ook van anderen te houden, hoezeer hij of zij het ook wil kunnen.
Ardan – De spreuk
Daarom beoefen ik zen. Om in de diepte van mijn denken te duiken en mijn gedachten te leren kennen die gaan over ‘ik versus ander’. Om de werkelijkheid daarvan te toetsen in de niet-dualiteit.
Gesprekjes: Rijk met elkaar
Het zijn weer de donkere dagen rond Kerst. De zon gaat vroeg onder en komt laat op. Ik prijs me gelukkig dat ik niet boven de poolcirkel woon, waar in deze tijd van het jaar de zon helemaal niet boven de horizon komt. Met de noodzakelijke ‘afvalpas’ in de hand loop ik naar de buurtcontainer voor restafval. Pas op de sensor, klep open, zak in de container en klep weer dicht. De rekening komt later wel een keer. Iedere keer dat je een zak dumpt, kost je dat een paar euro. Daarom wacht ik zo lang mogelijk met dumpen, tot de vuilniszak echt vol is en nauwelijks nog in het stortgat past.
Vier meditaties op de liefde
Van liefdespoeder tot poederliefde. Wat zou jij doen?
