‘Ik las ergens dat niet-weten liefde is, Hans, mildheid, openheid, ontvankelijkheid.’
‘Voor mij niet.’
‘Wat zou jij zeggen?’
‘Niet-weten is niet weten, hoe je je ook opstelt.’
‘Ik las ook dat niet-weten grondeloze, redeloze, eindeloze vreugde is.’
‘Niet-weten is niet weten, hoe je je ook voelt. Ik ken sowieso niemand wiens vreugde eindeloos is. Wel een paar figuren die dat beweren, terwijl ze op mij niet bepaald gelukzalig overkomen, hooguit bij vlagen.’
‘Voel jij liefde voor alles wat is?’
‘Ik voel wat ik voel en dat is heel wat meer dan liefde. Nooit ben ik iemand tegengekomen die alleen liefde voelt, jij? Wel een paar lieden die dat beweerden, terwijl ze op mij niet bepaald liefdevol overkwamen, of slechts bij vlagen.’
‘Aanvaard jij onvoorwaardelijk wat er op je pad komt?’
‘Ook afwijzing komt op mijn pad, of ik het aanvaard of niet.’
‘Wat heb je er dan aan?’
‘Waaraan?’
‘Aan niet-weten.’
‘Niet-weten is niet weten, wat je er ook aan hebt.’
