Het bezwaar dat Guardiola heeft tegen protocollen is niet veel anders dan het bezwaar dat velen hebben tegen bureaucratie in het algemeen. De protocollen gaan een eigen leven leiden, los van datgene wat ze moeten regelen (bladzijde 116) en ze hebben de neiging om zich te vermenigvuldigen. Het effect lijkt nog wel het meest schadelijk als ze gecombineerd worden met kapitalisme, waarbij men door middel van vage regels een soort zelfregulering probeert te laten ontstaan, zoals bij de verplichte Europese aanbestedingen. In Nederland kennen we daar inmiddels ook voorbeelden van, zoals de toeslagenaffaire en de schadevergoeding van de aardbevingen die de gaswinning in Groningen heeft veroorzaakt.
kapitalisme
AI – Amerikaans kapitalisme en techniek – De volmaakte misdaad: moord op de werkelijkheid
Er wordt een geheel nieuwe wereld gemaakt door de zogenaamde “sociale media” of maatschappelijke doorgeefkanalen zoals Facebook, Twitter, Tiktok en Instagram. Daar uiten mensen hun angsten, frustraties en dromen alsof het onomstotelijke feiten zijn, waardoor andere deelnemers zich dan weer laten meeslepen en weer nieuwe uitingen van angsten, frustraties en dromen terugsturen. Vooral veel jonge gebruikers worden hierdoor beïnvloed en dit maakt hen ongelukkig.
Boeken – de macht van protocollen
Over het digitale kapitalisme In dit volgens de uitgever scherpe en urgente boek ontrafelt Ingrid Guardiola de vele gedaanten van het digitale kapitalisme. Ze laat zien hoe dit systeem niet alleen onze economie en politiek doordringt, maar ook ons denken, voelen en waarnemen stuurt. Guardiola bouwt voort op het denken van Gilles Deleuze, Marshall McLuhan […]
Het leven versus het kapitaal
In dit boek gaat het om het leven. Het gaat, tussen de bedrijven door althans, om het leven als dansen, vertellen, oogsten, nadenken en handelen. Het gaat om natuurlijke verbanden die het fundament van ons leven vormen: zeeën, bossen, wolken, bodems en de lucht die we inademen. Maar het gaat voornamelijk om het leven in een specifiek opzicht: de bevrijding van kapitalistische heerschappij. Deze bevrijding is geen overdreven pretentie, maar een dringende opgave. Want het kapitalisme vernietigt het leven.
Ulrich Seidl – Über das Leben, die Liebe und den Tod
Eye Filmmuseum presenteert Ulrich Seidl – Über das Leben, die Liebe und den Tod, de eerste tentoonstelling van de Oostenrijkse filmmaker, fotograaf en theatermaker in Nederland. Met veel vroeg, onbekend en nieuw (film)werk wordt een tentoonstelling gecreëerd die de bezoeker confronteert met de levens van een aantal ogenschijnlijk alledaagse burgers, die pogen iets van het leven te maken in een laat-kapitalistische maatschappij waarin zingeving vervangen is door consumentisme. Seidl doet dat op een manier waarmee hij ons – de moderne, westerse mens – een spiegel voorhoudt. Een tentoonstelling over morele ambiguïteit, ontregeling maar ook liefde.
Priest in de BAK, de politiek van het nirvān̥a
Waarom blijven we alle heil verwachten van een politiek systeem en niet van onze medemens en onszelf? Het antwoord is dat we maar heel moeilijk afkomen van onze neiging tot metafysica, onze neiging tot geloof in “iets hogers”, iets dat we nooit hebben gezien en dat we niet kunnen omschrijven, maar dat voor ons de rommel die wel zelf maken zou moeten opruimen. Dit is een menselijke zwakte. Het lijkt makkelijker dan stoppen met rommel te maken. Zo geloven we in marktwerking of in het vrije individu, in anarchisme of solidariteit omdat we niet begrijpen dat onze gedachten hun eigen weg gaan en bovendien beïnvloed worden door de omstandigheden. We denken dat er een systeem is dat ons tegen dit toeval kan beschermen.
Boeken – hervorming of revolutie
Kan het kapitalisme geleidelijk worden omgevormd tot iets rechtvaardigs, of is dat een illusie en is een revolutie de enig mogelijke weg daarheen? Die vraag staat centraal in dit strijdbare en heldere werk van Rosa Luxemburg, geschreven als polemiek tegen het revisionisme van Eduard Bernstein.
Vrijdag Zindag – grip op machteloosheid
Kunstmatige intelligentie wordt als nieuwe remedie ingezet voor het falend kapitalisme. De ingebouwde bankencrisis, de klimaatschade, en de onbeheersbaarheid van deze techniek kondigen de volgende mislukking van deze betekenistoekenning aan. A-I kaapt onze zingeving.
Boeken – goed doen
Een economisch systeem dat puur gebaseerd is op winstbejag heeft de mensheid lange tijd vooruit geholpen – zo luidde de heersende doctrine. Maar gezien de diverse wereldwijde crises is dit niet meer het geval. Markus Gabriel maakt duidelijk: alleen een ethisch kapitalisme, dat financiële winst fundamenteel verbindt met moreel positieve waarden, zal onze aarde, ons welzijn en ook onze liberale, democratische staatsvorm kunnen veiligstellen.
Boeddhisme en marxisme: een nieuwe toekomst?
Er valt wat voor te zeggen dat het boeddhisme in de wereld moet worden aangevuld of begeleid door een politiek waarin niet het verlangen, maar de innerlijke vrede wordt gestimuleerd. Ambitie zou weer plaats moeten maken voor dienstbaarheid en welwillendheid. Alleen zo kan er een bloeiende wijsheidscultuur ontstaan en dat zou misschien wel het beste zijn wat de mensheid zou kunnen overkomen. Het is echter niet gemakkelijk om dit voor elkaar te krijgen en Priest geeft geen duidelijke analyse van het probleem. We zullen dit moeten overlaten aan de nieuwe generatie politici en misschien zullen sommigen daardoor worden geïnspireerd door het boek van Priest.
Boeken – Kapitalisme, haar aard en vervanging
Graham Priest onderzoekt in dit boek de patronen die ons en de wereld vormen, en verweeft daarbij boeddhistische en marxistische inzichten. Het boeddhisme werpt licht op ons innerlijke leven, het marxisme op de maatschappelijke en materiële structuren. Samen bieden ze een krachtig en aanvullend perspectief op onze onderlinge afhankelijkheid en op de polycrisis waarin wij ons bevinden – als individu én als mensheid.
Een handleiding tot wereldburgerschap
Marc Van den Bossche (1960), hoogleraar cultuurfilosofie aan de Vrije Universiteit Brussel, bezocht enkele jaren geleden een filosofisch congres in het Zuid-Afrikaanse Bloemfontein. Daar hoorde hij namen van auteurs waar hij nog nooit eerder van had gehoord. Met een schrik realiseerde hij zich dat hij de afgelopen 45 jaar, waarvan hij 35 jaar aan de universiteit werkte, geen enkel boek van deze auteurs was tegengekomen. Hij had het gevoel dat hij in een soort koker had geleefd en zich dus geen wereldburger kon noemen.
