Wat is de rol van een leraar? In de eerste plaats is de leraar er om te inspireren, door het delen van zijn/haar duiding van de Dharma. Een leraar kan een belangrijke gids zijn op je pad. Een leraar is present, luistert, gaat in op vragen die bij je leven, vraagt door. Een leraar moedigt aan geduld te hebben, vertrouwen te hebben, door te gaan en vol te houden. Hoe moeilijk het soms is, hoe we soms in een moeras terecht zijn gekomen, vertrouwen en doorgaan. De leraar houdt je een spiegel voor, confronteert je met wat hij of zij ziet, en dat is niet altijd makkelijk. Dat kan ook soms heel gevoelig liggen voor de leerling, maar ook voor de leraar. Voorwaarde is een vertrouwensrelatie, die zich steeds meer kan ontwikkelen in opeenvolgende ontmoetingen. De middelen die een leraar gebruikt en toepast, zijn gericht op de ontwikkeling van inzicht in de werking van de geest, opdat verwarring oplost en ontwaken tot het ware zelf steeds meer ruimte krijgt.
Japan
Japanse delegatie prijst het erfgoedbelang van Sarnath, India
De leden van de 75-koppige Japanse delegatie die vorige week zaterdag een bezoek brachten aan Sarnath, India, de plaats waar Boeddha naar verluidt zijn leer verkondigde, beschrijven hun bezoek als een heel bijzondere ervaring. Zij vinden dat het bezoek aan het heilige Sarnath, nu het is erkend als UNESCO-werelderfgoed, nog specialer was. Het bezoeken van de locaties die verband houden met de eerste preek van Boeddha was volgens hun een bewijs van de eeuwenoude gedeelde spirituele en culturele banden tussen India en Japan.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (47)
Annemarie: ‘Het valt me zwaar om een koers te bepalen, stevig te staan, echt de stap te durven maken.’
Over Antropologie 31 – Bricolage
Bricolage en syncretisme zijn begrippen die verwijzen naar het mixen van verschillende culturele en/of religieuze elementen tot iets nieuws. Antropologen gebruiken bij voorkeur de term ‘bricolage’ en theologen hebben het liever over ‘syncretisme’. Het verschil zit hem in methode, intentie en context. Nederlandse woorden zijn: broddelwerk, knutselpraktijken, reli-shoppen, cultuur-hoppen en ga zo maar door. Je kunt ook stellen dat bricolage meer slaat op ‘op gevoel doe-het-zelven’ en syncretisme meer op ‘geleid in- en aanpassen’.
Hojoki – aantekeningen uit mijn kluizenaarshut (I)
Kamo no Chomei leefde van omstreeks 1155-1216. Over zijn leven is weinig bekend en wat we weten is deels oncontroleerbaar. Hij zou de tweede zoon zijn van een belangrijk Shinto-priester in de toenmalige hoofdstad van Japan, Kyoto. Hij leek zijn vader te gaan opvolgen, maar door politieke verwikkelingen kwam het hier niet van en Kamo no Chomei weidde zich geheel – en niet zonder succes – aan muziek en dichtkunst.
Woordkunst
Met Muso Soseki was het liefde op het eerste gezicht. Zijn heldere en simpele (natuur)beschrijvingen, zijn verwijzingen naar de oorspronkelijke leegheid – die wat mij betreft voelbaar aanwezig is in veel van zijn gedichten – van ons bestaan, doen me oplichten en herinneren aan een andere geliefde dichter–zenmonnik–kluizenaar: Ryokan.
B’eter – Japanse maaltijdsoep
Dit gerecht schijnt in boeddhistische tempels geserveerd te worden, en een typisch voorbeeld van shojin ryori (“buddhist temple food”) te zijn.
Norio Takasugi – As the twig is bent, so grows the tree
De titel is ontleend aan een versregel uit 1732 van de Engelse dichter Alexander Pope. Hierin beschrijft hij hoe een mens van jongs af aan gevormd wordt door invloeden van buitenaf. Ook voor Takasugi is dat een kernvraag: hoe bepalen vroege indrukken en omstandigheden zijn kunstenaarschap en werkwijze? “Mijn proces is eerder impulsief en intuïtief dan rationeel,” zegt Takasugi daar zelf over. “Door het motief of materiaal te volgen, leer ik iets over mijn omgeving en afkomst.” Het resultaat is tegelijkertijd een middel, een uiting, een impuls en een vorm van communicatie: de ultieme zoektocht naar de ‘vroege vertakkingen, die bepalen hoe de boom groeit’.
De atoombom
Uit ervaring weet ik dat oorlog verschrikkelijk is. Het is een vreemde tegenstrijdigheid dat mensen vrede willen en toch oorlog voeren.
Taigu – Zen is geen mystiek
Het is niet vergezocht om een vergelijking te trekken tussen Jakob Böhme’s oergrond, het Philadelphia van zijn Europese aanhangers, het mystieke piëtisme van het Nederlandse Reveil en het vormloze zelf van zen.
Veroordeling China’s repressie in Tibet – Tibetaanse vlag gehesen in Milton Keynes
Het evenement begon met een vredige klankschaalmeditatie en gebedssessie in de tempel, geleid door Kunchok Nyima. Zijn meesterlijke gebruik van klankschalen van verschillende grootte creëerde een reflectieve en respectvolle sfeer voor de bijeenkomst van ongeveer 50 inwoners en aanhangers van Tibet.
Japanse monnik runt al acht jaar een cocktailbar
De Japanse boeddhistische monnik Yoshinobu Fujioka (35) heeft wel een heel bijzondere locatie uitgekozen om de boeddhistische leer uit te dragen. In het centrum van Tokio runt hij al acht jaar de ‘Vowz-bar’, waar kaalgeschoren bartenders onder het reciteren van gebeden de drankjes rondbrengen. Boeddhistische gezangen vervangen karaoke liedjes. Vowz is een speelse vertaling van het Japanse woord voor monnik.
