Zijn jouw gevoelens wel van jou?
Hans van Dam
De vogel die liever het vliegtuig nam
Waarom je geen vleugels nodig hebt.
Brabbel en Krabbel
C.V. van een o.h.
Van gat tot gat, drie vormen van verstrooiing op je levenspad
Hoe de stof vergeest en de geest weer verstoft.
De dementie van alledag, 12 en slot. Geheugenbeperkingen en anosognosie
Gebrek aan ziekte-inzicht is een veel voorkomend symptoom van klinische dementie in een gevorderd stadium. De patiënt weet niet dat hij dement is. Het is een vrijwel universeel symptoom van de dementie van alledag. Mensen hebben geen idee hoe weinig ze weten en kunnen. Ze zien het niet of willen het niet weten.
De dementie van alledag, 11. Beperkingen van je andere zintuigen
Van de meeste gebeurtenissen in je lichaam weet je niets, je hebt er geen zintuigen voor – heel die oneindig ingewikkelde machinerie waarop je bestaan berust speelt zich af buiten je bewustzijn.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 5 – Aan je tanden in een boom hangen
Meester Xiangyan zei: Zen is als een man die met zijn tanden aan een tak hangt terwijl zijn handen en voeten nergens houvast vinden. Een generaal van de keizer vraagt hem waarom Bodhidharma naar China kwam. Geeft hij antwoord dan valt hij, zwijgt hij dan faalt hij. Wat nu?
De dementie van alledag, 10. beperkingen van je gezichtsvermogen
Van de meeste gebeurtenissen in de buitenwereld weet je niets. Je hebt er geen zintuigen voor, of je zintuigen zijn te beperkt.
De dementie van alledag, 9. Homo inferior
Zo versta je de meeste talen niet en ken je de meeste woorden van je moedertaal niet eens. Je hebt de meeste boeken niet gelezen, de meeste opleidingen niet gedaan, de meeste vakken niet geleerd, de meeste vaardigheden niet opgedaan. Bijna overal op aarde weet je je weg niet te vinden en jezelf niet te redden, je zou er geen jaar, geen maand, soms geen dag overleven.
De dementie van alledag, 8. Homo superior, supermens
Even voorstellen: Homo superior, supermens. Volmaakt functionerend dankzij een volmaakt verstand in een perfect lichaam…
De dementie van alledag, 7. Ik raak de weg kwijt
Het is schokkend hoeveel fouten ik de hele dag maak. Hoe beperkt mijn mogelijkheden zijn. Hoe vaak ik mezelf moet corrigeren. Hoe onlogisch mijn redeneringen zijn. Hoe onbetrouwbaar mijn geheugen is. Hoe verstrooid ik ben, hoe ongecoördineerd, hoe gedesoriënteerd, hoe gepreoccupeerd, hoe afwezig.
De dementie van alledag, 6. Ik raak dingen kwijt
Gedachteloos pak ik spullen op, gedachteloos doe ik er iets mee, gedachteloos leg ik ze neer waar ik op dat moment toevallig ben. Haarborstel, e-reader, handschoenen, oplader, oordoppen, ze zwerven als op eigen houtje door het huis. Alles, alles raak ik kwijt, keer op keer.
