Er was wel eens wat over meditatie op de tv : mannen met vlinderdasjes en borstelige wenkbrauwen die zeiden dat je je moest concentreren op een PUNT en dat je in de juiste volgorde zeventien verschillende niveau’s van bewustzijn moest doorlopen.
Dogen
Taigu – Het eerdere en het latere
Hisamatsu was een vriendelijke, maar messcherpe man met een karakteristieke witte baard en een leraarsstok. Behalve filosoof verbonden aan een universiteit was hij een natuurtalent in zen. Na een kloostertraining stond hij op en vestigde zich op eigen gezag als zenleraar. Zijn missie na de Tweede Wereldoorlog was het vermolmde Japanse zen ingrijpend te vernieuwen en het toegankelijker te maken voor leken.
Edel – De Boeddha van de onstuitbare inzet
Enkele jaren geleden was er een grote rel op Twitter. Deze keer was de aanleiding een bericht dat wetenschappelijk onderzoek had aangetoond dat vrouwen minder ambitie zouden hebben dan mannen. Je kunt het je al voorstellen. Een uit de context gerukte provocerende uitspraak, zonder ruimte voor nuance of dialoog. Zo werken sociale media nu eenmaal. […]
Jules – Huilen om Dogen
In een prozagedicht doet Ryokan verslag van zijn kennismaking met Dogen tijdens zijn monnikstraining in een Japans zenklooster.
Jules – Boeddhistische bevrijdingsparadigma’s
Het boeddhisme slaat nog geen deuk in een pakje boter in het licht van de vraagstukken waarvoor de wereld zich geplaatst ziet. Mijn vragen zijn vragen in de marge van een spiritueel spektakelstuk waarin op het toneel van de openbaarheid de vrijblijvendheid en de ‘zelf-bevrediging’ vaak niet zijn te onderscheiden van de oprechte inspanning om andere levende wezens te bevrijden.
Boeken – De vonk en de vlam
Een verfijnde, schilderachtige beschrijving van vijf levens, die laat zien dat zen ten diepste een levenskunst is
Zen is meer dan zitten
Wat we doen op ons kussen is zeker belangrijk. Maar wat we doen wanneer we van ons kussen opstaan, is minstens even belangrijk. Uiteindelijk is het zelfs belangrijker. Onze meditatiepraktijk zou futiel zijn als ze zich niet uitdrukte in ons dagelijkse leven.
Wat is zenboeddhisme?
Helaas, dat kan ik niet zeggen noch schrijven. Het enige wat ik kan zeggen: het is te vinden. Ik ben er naar op zoek gegaan, Dogen is er naar opzoek gegaan, velen zijn er naar op zoek gegaan. Ik heb het hier over dat wat Boeddha gevonden heeft. In geschriften word gesproken dat hij zes jaar lang onder een boom mediteerde, zichzelf uithongerde. Bodhidharma zat negen jaar lang tegenover een muur, in Tibet lieten monniken zich drie jaar inmetselen. Waarvoor? Om te ontdekken dat ze van af het begin af aan al Boeddha waren?
Dogen Zenji en de notie van oorspronkelijke verlichting
De ruwe bolster als blanke pit, of hoe je van je vooroordelen over zazen en verlichting afkomt.
Koan: het is grauw en het broedt op een kussen
Wu! Mu! Piep! Proet! Over de onverslijtbaarheid van spirituele ambities.
De dharma die door ons heen vloeit
Kortom, boeddhisme is niet makkelijk. Je kunt wel hopen dat al het inzicht, samengebald in het moment, in meditatie tot je komt, maar zonder je hersens te gebruiken zou werkelijk inzicht wel eens bij ijdele hoop kunnen blijven.
Eén stap voorwaarts
Oké, er is niets om doorheen te breken, waarom zou ik iets doen?
Dit is het omarmen en vastgrijpen van niet(s) doen .
Dit is het ego vastklampen, een begrip of besef van Ik hoef niks te doen vastpakken.
