Wie is het die voortleeft in jouw gedachten?
de dood
Waarom iedereen al bij leven goeddeels dood is
De vergetelheid begint voor je geboorte.
Hoe je je begrafenis regelt zonder iets te regelen
Uitvaart a la carte blanche.
Hoe moeten wij sterven? Indruk maken op de nabestaanden
Je laatste toneelstuk.
Wat is waardig sterven? Waardenloosheid als waarde
Geen eer aan te behalen.
Hoe moeten we sterven? Waardigheid als waarde
Berustend en liefdevol tiernd en vloekend.
Leven is doden en laten doden
Of je wilt of niet, van je conceptie tot je dood.
Mijn vriend verhing zich op zijn zeventiende
Vrede is in ons.
Waarom je vader een overdosis heeft genomen
De droomuitlegger.
Waarom je zus voor de trein is gesprongen
Wegkijken voor gevorderden.
Tien redenen om een eind aan je leven te maken
‘Wist ik maar waarom mijn broer zich heeft verhangen, Hans.’
Kun je voorkomen dat de dood je overvalt?
Hoe je jezelf arm rekent.
Waarom je nooit te vroeg, op tijd of te laat kunt sterven
Behalve in gedachte.
Hoe de dood tevergeefs om het leven kwam
Te vroeg, te laat of toch op tijd?
Drie meditaties op de dood van je dierbaren
Van wie jou je het meest? Wie houdt het meest van jou?
Memento vivendi: gedenk te leven – vijf meditaties op je toekomst
Hoelang duurt nog even?
Wat dode meisjes allemaal wel niet denken
Ik wou dat ik dom en lelijk was.
De dokter gaf haar nog een week
Moeder leefde nog een maand.
Wat mis je als je dood bent?
Overwegingen bij het overlijden.
Geen dood geen vrees (61) – Als de dood
Kijken wat nog kan.
Gecondoliteerd met je doodgeboren kindje
Meester Nitwit over het verschil tussen blijde verwachting en volle verwachting.
‘Droog je tranen, ik ben slechts aan de andere kant van de weg’
Ween niet. De dood is niets, ik ben slechts aan de andere kant.
Ik ben mezelf, jij bent jezelf.
Wat we voor elkaar waren, zijn we nog altijd.
Noem me zoals je me steeds genoemd hebt.
Spreek tegen me zoals weleer, op dezelfde toon, niet plechtig, niet triest.
Lach om wat ons samen heeft doen lachen.
De natuurlijke gang van het leven (I)
Weer een zaterdag, twee weken later, met opnieuw prachtig herfstweer. We nemen op de begraafplaats in Bilthoven afscheid van een kroegvriend die we al lang kennen. Ik kijk om me heen en denk: dit zijn dus de mensen met wie hij een groot deel van zijn leven heeft gedeeld en geleefd; dit is het weefsel van mensen waarvan hij deel uitmaakte. Een groot en gemêleerd gezelschap. Er zijn veel mensen die op hun eigen manier om hem geven.
Voorbij leven en dood
Tijdens vipassana-retraites wordt veelal ‘het Satipatthana Sutta’ als basis gebruikt. Het is mijn ervaring dat bij de contemplatie op het lichaam met name het onderdeel van het vergaan van het lijk in verschillende stadia niet voorkomt tijdens retraites die ik gevolgd heb, bij toch heel wat verschillende leraren.
