Jan is niet alleen afhankelijk van andere mensen nu, maar ook van mensen die voor hem hebben geleefd. Ik heb het dan niet eens over zijn directe ouders en voorouders. Ik heb het over grote aantallen mensen die er samen voor hebben gezorgd dat Jan het leven kan leiden dat hij nu leeft. Anders gezegd: de maatschappij waar Jan zonder meent te kunnen omdat hij “alles zelf kan”, is niet van de een op de andere dag ontstaan. En zonder die maatschappij is Jan nergens. En straks is hij wellicht afhankelijk van mensen die nu nog niet eens geboren zijn.
Kennen en weten (2)
Kortom: wil jij de werkelijkheid in en om jezelf leren kennen? Wil jij ontdekken wat ‘werkelijkheid’ werkelijk is? Schuif dan alles wat je ooit hebt geleerd terzijde. In ieder geval tijdelijk. Doe dat voor alle zekerheid ook maar met jouw persoonlijke eerstehands ervaringen en ontdekkingen. Alles wat je ooit hebt geleerd belemmert jou namelijk de werkelijkheid ‘open minded’ te ontdekken.
Kennen en weten (1)
Een kenmerkende werkwoord dat direct met ‘kennen’ en ‘weten’ te maken heeft is ‘leren’. Leren is een vaardigheid waaraan de maatschappij zoveel waarde hecht dat het kinderen verplicht ermee bezig te zijn. Deze verplichting is zelfs wettelijk vastgelegd. Bovendien klinkt tegenwoordig ook de indringende oproep om levenslang te blijven leren. Zouden mensen zonder deze maatschappelijk opgelegde plichten ophouden met leren? Ik denk het niet. Leren hoort bij het leven, zoals ademen.
Stemmingen en emoties (2)
Die oceaan in jou, die zee van waarnemingen, herbergt allerlei geheimen, precies zoals de echte oceaan op aarde in haar diepten geheimen heeft. Wist je dat wij als mensheid meer weten van het maanoppervlak dan van de diepzee? Dat verder terzijde. Aan de oppervlakte van jouw binnenzee heb je golven en golfjes. Dat zijn de affecten, veroorzaakt door de wind van alle gebeurtenissen om je heen. Die rimpels, golfjes en golven zijn stuk voor stuk van zeer korte duur. Ze komen op en verdwijnen weer, om plaats te maken voor wat anders, de hele dag door.
Stemmingen en emoties (1)
Wat ik nu ga schrijven is een vervolg op mijn vorige bijdragen over het lijf zoals het is en zoals je het – als een soort instrument – gebruikt. Zonder die twee: geen emoties of stemmingen. Om iets te kunnen waarnemen heb je namelijk zintuigen nodig. Daarin spelen zich biologische/autonome processen af (het lijf zoals het is) én het zijn instrumenten die je moet leren gebruiken wil je tot bruikbare en vooral zinvolle waarnemingen komen. Je wordt je gewaar van de interne en externe werkelijkheid en daar ontwikkel je gevoelens bij. Alles wat je waarneemt heeft bewust of onbewust invloed op jouw gevoelsleven en omgekeerd.
Jouw instrument (2)
Onder egoïstisch gebruik versta ik ieder gebruik waarbij genot en behoeftebevrediging voorop staat. Daar staat een totaal ander gebruik van het lichaam tegenover: dienstbaarheid. Het komt daarbij niet zozeer aan op spierkracht, seksuele hoogstandjes of uiterlijke schoonheid, maar op het zichtbaar laten worden van mentale kracht, geestelijke vruchtbaarheid en innerlijke schoonheid. Het krachtcentrum levert dan niet zozeer brandstof voor het laten rollen van spierbundels maar meer voor het laten schijnen van licht. In overdrachtelijke zin.
Jouw instrument (1)
Als er één soort mensen bestaat dat geen enkele moeite heeft met ontspannen, dan zijn dat gezonde pasgeborenen. Als een baby wakker is, kan het niets anders dan liggen en ervaren wat er allemaal in en om hem heen gebeurt. Het bezit nog geen enkele vaardigheid. Het maakt ook nog geen enkel onderscheid tussen wat zin heeft en wat niet. Het heeft ook nog helemaal niets benoemd. Alle activiteiten die voor zijn fysieke leven noodzakelijk zijn, voltrekken zich buiten zijn wil om. Het moet die wil eerst ontdekken!
Jouw lijf (2 en slot)
Het is voor de meeste mensen tegenwoordig makkelijker gezegd dan gedaan, en dat geldt wellicht ook voor jou: je lijf door en door kennen en de taal van je lichaam verstaan. Wel, je hoeft niet in paniek te geraken wanneer je hart voelt kloppen. Dat hoort zo. Je hoeft ook niet meteen angstig te reageren wanneer je geborrel in je buik voelt. Dat is normaal. En als je ouder wordt, krijg je vanzelf PHPD, dat staat voor: pijntje hier pijntje daar. Niks om je zorgen over te maken.
Jouw lijf (1)
Het idee om je lichaam te beschouwen als een woning voor de geest is allesbehalve nieuw. Het is van alle tijden en je komt het in allerlei culturen tegen. Vergeleek men vroeger het lichaam met een tempel, tegenwoordig kun je er doorheen lopen alsof het een moderne woning is met alles er op en eraan.
Nieuwe start?
De rest van je leven ligt voor je. Hoe lang die rest nog duurt, is niet belangrijk. Het enige dat telt, is wat jij besluit met die rest te doen. Het gaat niet om de kwantiteit, maar om de kwaliteit van je bestaan, vanaf nu. Wat heb je aan extra leef-tijd (dat streepje heb ik hier expres neergezet!) wanneer het niet gevuld is met iets dat de moeite waard is? Maak je dus niet druk om tijd. Tijd is relatief. Dat houdt in dat het op zichzelf niet eens bestaat. Het is afhankelijk van veranderingen. Waar nooit iets verandert, bestaat geen tijd.
Puntje puntje puntje dagen
Ondertussen ben ik ook weemoedig. Ik herinner mij dat mijn moeder op 24 december iets voor 5 uur ’s middags de radio aanzette. We woonden in Düsseldorf (Kirchfeldstrase) en het werd buiten al donker. Om 5 uur begonnen de kerkklokken te luiden: het begin van Heiligenabend. Een uur lang klonken er door de radio de mooiste kerstliederen. En vader stak voor het eerst de echte kaarsjes in de kerstboom aan. Er stond voor de zekerheid een emmer water naast!
Onvoorstelbaar?
Het idee van een hemel voorbij de randen van het universum is simpelweg onhoudbaar. Net zo onhoudbaar als het idee van een hel ergens onder het aardoppervlak. Als je wil weten wat zich onder je voeten bevindt, kun je naar IJsland gaan om daar kennis te nemen van wat vulkanische krachten zijn, of anders ga je maar op vakantie naar Italië, het land met de vulkanen Etna, Vesuvius, Stromboli en de onrustig slapende supervulkaan Campi Flegrei.
