Afgelopen week was weer zo’n week met weinig tijd, energie en creativiteit in de keuken. In dat soort tijden ben ik zelf waarschijnlijk de trouwste gebruiker van mijn stukjes.
B’eter: vegastamppot op twee manieren
Wat een sneeuw! Ons dorp was afgelopen week gedeeltelijk ingesneeuwd, er reed ruim drie dagen lang geen openbaar vervoer. Ik moest noodgedwongen thuiswerken. Buiten was het een winterwonderland. Overal sneeuwpret. Ik kan me niet herinneren ooit in Nederland zo veel sneeuw gezien te hebben. Het was stamppottenweer, en we hebben er afgelopen week twee gemaakt.
B’eter: Bietencarpaccio en erwtensoeptip
Het jaar 2025 kende slechte zaken (Trump, veel dierenleed, en ons onvermogen om het klimaat te redden, om maar eens wat te noemen) en goede zaken (het mainstream worden van plantaardige voeding, het afschaffen van consumentenvuurwerk). Ik troost mij met de gedachte dat alles impermanent is. Ook Trump, ook oorlogen. Moge alles in 2026 alleen maar beter worden.
Avocado-maissoep en groenten uit de oven met twee sausjes
De avocado-maissoep is een oude favoriet, een recept dat ik al zeker 25 jaar maak, hier in een vegaversie waarin je de melk en kaas niet mist.
B’eter: plantaardige Griekse yoghurt en Griekse schotel
Vleesvervangers: ik heb er al vaker over geschreven. Waarom zou je vlees willen vervangen als je ook gewoon peulvruchten kunt eten, in curry’s, dahl, tofu, of tempeh? Toen mijn dochter nog klein was en een voorkeur had voor traditioneel eten, aten we vaak AGV-tjes (Aardappelen, Groenten, Vleesvervanger) om haar tegemoet te komen. Maar de dochter is in 12 jaar tijd uitgegroeid tot een jongvolwassene die bijna alles lust en graag experimenteert in de keuken. Vleesvervangers komen bij ons nog maar zelden op tafel, omdat we nauwelijks nog AGV’tjes eten. Bij uitzondering gaan er plantaardige speckjes door de erwtensoep.
B’eter: pasta met groenten en pangrattato van zuurdesembroodkruim
Pangrattato is een smaakmaker uit de Italiaanse keuken, gemaakt van broodkruim, knoflook en olijfolie, maar het kan ook andere ingrediënten bevatten zoals in dit geval peterselie, kappertjes en citroenrasp. In het Italiaans betekent pangrattato letterlijk ‘geraspt brood’. Pangrattato is een topping voor pasta’s, salades, soepen e.d., het is een goede vervanger voor geraspte kaas – dus die asiago hebben we helemaal niet nodig. Ideaal om restjes oud brood op te maken. Het recept bevat als ingrediënt zuurdesembroodkruim. Dat maakte ik door oude kapjes zuurdesembrood uit de vriezer eerst te roosteren (broodrooster) en daarna met de keukenmachine te vermalen tot grof broodkruim.
B’eter: pasta met broccolipesto
Ik beken: ik kook zelden nog uit mijn vele mooie kookboeken. Afgelopen zaterdag nam ik me voor dat wél te doen. Ik had alle tijd en nestelde me op de bank met een kop thee en een kookboek. Ik sloeg het mooie vegetarische Italiaanse kookboek ‘Vegeterranean’ open voor inspiratie. Helaas spatten de kazen van de pagina’s: ricotta, pecorino, parmeggiano. Toen ik na lang zoeken een recept zonder zuivel vond, begon ik te lezen. Ik moest 750 gram aubergines schillen (?), in dunne plakjes snijden, inweken in water met meel (?), uitknijpen, frituren, en op keukenpapier uit laten lekken. Dat leek me te ingewikkeld en ik hou niet van frituren.
Mindful Digidetox voor schermverslaafden
Trouwe lezers van mijn rubriek B’eter hebben misschien gemerkt dat de recepten de laatste tijd erg simpel zijn, dan wel afgekeken van mijn dochter. De reden is dat ik momenteel kamp met concentratieproblemen. Op advies van iemand ben ik begonnen aan het boek ‘Scattered Minds’ van Gabor Maté (Nederlandse titel ‘Het verstrooide brein’), maar ja, concentratieproblemen.
B’eter: Provençaalse salades
Kort nadat we thuisgekomen waren van onze rondreis door de Provence kwam het boek Passie voor de Provence van Yvone Lenard toevallig op mijn pad. Het bevat verhalen over de Provence en elk hoofdstuk wordt begeleid door een recept. Vandaag wil ik het hebben over vinaigrette. Salades maak ik doorgaans af met een scheutje olijfolie en een scheutje azijn, maar de vinaigrette uit het boek heeft wel wat. We hebben er al diverse salades mee gemaakt. Steeds verder uitgeklede varianten van de salade Niçoise.
B’eter: Pissaladière, Franse uientaart
In oktober waren mijn partner en ik een week naar de Provence. De natuur was prachtig, getooid met de mooiste herfstkleuren. Het weer was aangenaam. En we hebben ook erg genoten van de Provençaalse keuken. We waren aangenaam verrast door de kwaliteit en de prijzen. We vielen met onze neus in de boter: overal werd gekookt en gebakken met seizoensproducten en streekproducten. Zo waren er kastanjefeesten, en werden overal kastanjegerechten en kastanjedrankjes geserveerd. Ik heb zelfs een keer een stoofpotje met wild zwijn en kastanjes gegeten. Ik ben in principe vegetariër, en anti-jacht, maar ik ben nog meer anti-bioindustrie. Liever wild zwijn, dat hopelijk een fijn leven heeft gehad, dan een zielig vleesvarken uit een veel te klein, smerig hok zonder daglicht.
B’eter: Gnocchi uit de oven, verbeterd recept
Enkele weken geleden herplaatste de redactie van het Boeddhistisch Dagblad een oud recept van mij, ik was er even tussenuit. Ik herlas mijn oude stukje over zelf gnocchi maken en ik dacht terug aan de tijd waarin ik dat stukje schreef. Ik sta er nog steeds achter: proberen om de producten van multinationals te mijden – de winst gaat naar de aandeelhouders, boeren worden uitgemolken, het beschermen van Moeder Aarde en het lijden van alle levende wezens verminderen ontbreekt op hun prioriteitenlijst. Het liefst zou ik hun producten boycotten.
B’eter: Kaddu Ki Sabzi, Indiase pompoencurry
Negenendertig jaar geleden kocht ik bij De Slegte het boek Indian Regional Cooking, voor 39 gulden, toen een flink bedrag voor de arme student die ik was. Het boek is goed gebruikt, het is een mooi boek met fijne recepten. Ik zou er eigenlijk vaker uit willen koken, maar ja, ik neem er vaak de tijd niet voor om recepten te vertalen, op zoek te gaan naar exotische producten en iets ingewikkelds te maken met veel ingrediënten. Ik zocht op de website van het Boeddhistisch Dagblad of ik al eerder recepten uit dit boek had gedeeld maar ik vind ze niet, wat opmerkelijk is. Toen ik voor het Boeddhistisch Dagblad begon te schrijven had ik een jonge dochter die niet van kruidig eten hield, dat was waarschijnlijk de reden dat ik het boek links liet liggen.
