Vandaag staat het leven van vrouwen, nonnen en zenmeesters, uit het oude China centraal en in het verlengde daarvan gaat het over gender. In alle tijden en alle culturen wereldwijd zijn vrouwen buiten de annalen van de geschiedschrijving gehouden. Dat geldt voor alle disciplines, niet alleen voor religie, maar ook voor de kunsten, componisten, schilders, en wetenschappen. Tekst Elsbeth Wolf.
Guangxi: Politie zet traangas in om een tempel met de grond gelijk te maken
Het officiële excuus – de nabijheid van een ringweg – zou grappig zijn als het niet zo tragisch was. China staat vol met gebouwen die veel dichter bij wegen staan dan de Longfu-tempel ooit deed. Maar die gebouwen zijn van projectontwikkelaars, niet van goden. De echte reden is ideologisch. China wordt geteisterd door een golf van massale protesten, met alleen al in december meer dan 30 grootschalige confrontaties. De CCP is nerveus. Haar economische model wankelt, de werkloosheid stijgt en de publieke woede loopt hoog op.
De volgende generatie kijkt verder dan alleen de boeddhistische traditie
Voor jongeren is cultuur of traditie vaak niet langer de reden om zich bij een boeddhistische gemeenschap aan te sluiten. Dat bleek recent tijdens een vergadering van de Boeddhistische Unie Nederland. Een jonge Chinese man gaf aan dat hij, ondanks zijn boeddhistische opvoeding, een persoonlijke en logische motivatie zocht. Zijn observatie werd herkend door een Vietnamese tempelbestuurder: jongeren willen het zelf ervaren en begrijpen. Tekst Richard Wiggers.
Wie is die stille starende vrouw die op de Lelystadse markt om voedsel vraagt?
Bezoekers van de markt in Lelystad hebben het zich misschien wel eens afgevraagd: wie is toch die stille vrouw die urenlang op dezelfde plek blijft staan en starend voor zich uitkijkt? Gekleed in een bruinrood tenue en met kaalgeschoren hoofd is ze een opvallende verschijning. Een verschijning met een verhaal.
Onder het mom van ‘brandveiligheid’ ontheiligen de Chinezen boeddhistische heilige symbolen
Voor Tibetanen zijn gebedsvlaggen niet zomaar stukken stof die in de wind wapperen. Het zijn levende gebeden, verweven met het dagelijks leven, verbonden met voorouders en doordrenkt van spirituele betekenis. Het verbranden ervan is geen ‘veiligheidsmaatregel’. Het is heiligschennis. Een Tibetaan die met de ‘Tibet Times’ sprak, zei het duidelijk: het vernietigen van gebedsvlaggen staat gelijk aan het ontheiligen van de rustplaatsen van voorouders. Een ander wees op het voor de hand liggende: in een droge, rotsachtige regio is het aansteken van vlaggen eerder een oorzaak van brand dan een preventieve maatregel. Maar wanneer de staat vastbesloten is om het geloof uit te roeien, is gezond verstand het eerste slachtoffer.
Het theater van gehoorzaamheid: 30 jaar valse Panchen Lama
De timing is bewust gekozen. De wereldwijd gerespecteerde Dalai Lama is inmiddels negentig jaar oud. Zijn uiteindelijke overlijden zal aanleiding geven tot de zoektocht naar zijn reïncarnatie, een proces dat in de Tibetaanse traditie als heilig wordt beschouwd. De herdenking van de Panchen Lama door Peking is een repetitie voor het hoofdprogramma: de bewering dat alleen de Communistische Partij kan beslissen wie de volgende Dalai Lama zal zijn.
Palestijns journalist Mariam Barghouti: ‘We willen niet één staat of twee staten, we willen de Levant terug’
Mariam Barghouti: ‘Het meest opvallende is de intensiteit van alles wat er gebeurt. Ik denk niet dat mensen beseffen hoezeer de Israëli’s zich gesterkt voelen. Niet alleen het leger, de milities, maar Israël als geheel, als samenleving. Het is zó gewelddadig op de Westelijke Jordaanoever – het is een weerspiegeling van Gaza vóór de genocide. Het is een openluchtgevangenis en een laboratorium om hun wapens op ons te testen.’
China arresteert Tibetaanse onderwijzer Dorje Tenzin en sluit zijn school
De laatste klap in de campagne om de Tibetaanse religie en identiteit uit te wissen, sluit een van de weinige onafhankelijke Tibetaanse taalscholen in Golog. Tekst Bitter Winter.
‘Wat je niet weet is het enige dat je weet’
Sinds mensenheugenis is de eindejaarperiode een tijd van bezinning. De zon is op haar diepste punt gekomen. Bij de volgende equinox[1], bij de midwinter zonnewende begint ze weer in de richting van de evenaar te klimmen. De komende drie weken zitten we in de donkerste tijd van het jaar en we verlangen naar het moment dat de zon weer iedere dag iets langer onze dagen gaat verlichten. Van oudsher werden rond de equinox in alle culturen van Noord Europa lichtfeesten gevierd. Die lichtfeesten markeerden het verlangen naar een nieuwe lente en het nieuwe licht. Het kerstfeest is ook een feest van het licht; de datum correspondeert met de datum van de zonnewende op de antieke Romeinse kalender. De kerstboom is feitelijk een erfenis uit die tijd. Hij groeide uit tot het symbool van het kerstfeest, een overblijfsel uit de voorchristelijke tijd. In onze tijd is de kerststal uit de meeste huizen verdwenen, maar er zijn steeds grotere kerstbomen voor in de plaats gekomen. Tekst Elsbeth Wolf.
Gerechtshof – hulp bij zelfdoding blijft verboden
De NVVE heeft met teleurstelling kennisgenomen van de uitspraak van het gerechtshof Den Haag in het hoger beroep dat de Coöperatie Laatste Wil (CLW) en 29 individuele mede-eisers hadden aangespannen tegen de staat. Het hof volgt in zijn uitspraak het oordeel van de rechtbank in 2022: hulp bieden bij zelfdoding blijft verboden. Het is aan de wetgever daar verandering in aan te brengen. De NVVE roept de politiek op daar werk van te maken.
Dubbele moraal in het Westen: als gerechtigheid een geografisch privilege wordt
Rita Baroud is een Palestijnse journalist en Safe Haven Fellow aan het NIAS. Ze komt uit Gaza en leeft momenteel in ballingschap in Amsterdam. In essays voor The Rights Forum reflecteert ze op hoe Europa omgaat met de genocide, en met haar als overlevende.
Christopher Wilkinson – vertaler van de literatuur van de Grote Perfectie
Ik vertaal de literatuur van de Grote Perfectie, een boeddhistische traditie die zijn wortels heeft in het India van de achtste eeuw van onze jaartelling. De geschriften die ik vertaal, zijn oorspronkelijk in Indiase talen geschreven en ongeveer 1300 jaar geleden in het Tibetaans vertaald. De oorspronkelijke Indiase versies zijn in de loop der tijd verloren gegaan en alles wat we nu nog hebben, zijn de Tibetaanse vertalingen. De Tibetaanse vertalers waren meesters in hun vak en we beschikken nu over uitstekende bronteksten om mee te werken.
