Hoezeer Dogen ons de weg ook wijst, zijn tijdgenoot Shinran lijkt meer van het leven in de wereld te hebben begrepen.
De minister en de moordenaar
Mensen die je kent, vrienden, oude collega’s, ze worden ouder. Ze worden directeur, generaal, kamerlid, staatssecretaris en minister. En eentje bezwijkt er onder zijn aandeel in de dukkha, begaat twee moorden en pleegt zelfmoord.
Durven boeddhist te zijn
Aan Thich Nhat Hanh werd ooit de vraag gesteld of hij zenboeddhist was. Hij bleef enige tijd stil. Toen antwoordde hij: “Als ik ja zeg, dan geef ik mogelijk voedsel aan het beeld dat u hebt van een zenboeddhist. Als ik nee zeg, dan doe ik onrecht aan de traditie waarnaar ik leef.”
Een kostbaar kleinood
Een inleiding in het boeddhisme kruist mijn weg. Het is de vrucht van een gelukkige pen.
Zonder wereldverzaking ben je geen boeddhist
Als je gehecht bent aan het leven, dan ben je geen beoefenaar van de dharma. Als je gehecht bent aan het domein van samsara, dan is er geen sprake van wereldverzaking.
Geen boeddhistisch precedent voor zelfverbranding
Dit schrijft Janet Gyatso, hoogleraar in het boeddhisme aan de universiteit van Harvard (Verenigde Staten), in Tricycle, in het artikel ‘In the Face of Tragedy: How are we to approach the crisis of self-immolations in Tibet?’
Meditatie voor de massa’s
Ethisch gedrag cultiveren, de leer van de Boeddha onderhouden en goed karma verwerven door ruimhartig te doneren. Dat, en niet mediteren, heeft de geschiedenis door de overgrote meerderheid van de boeddhisten beziggehouden.
In China mag je best boeddhist zijn
De enige hoop van de Tibetaanse beweging is dat de Chinese Communistische Partij in haar eigen corruptie ten onder gaat en haar ijzeren greep op de macht verliest, zodat het land in stukken breekt en Tibet in zijn oude glorie kan herrijzen. Maar of dit realistisch is?
Zingen als zenmeditatie
“Een dag lang de vier lettergrepen ‘A’, ‘Mi’, ‘To’, ‘Fo’ zingen. Zingen met je mond, je voeten, met heel je lichaam. Zo zingen, dat iedere cel van je lichaam meezingt.”
Amida in Amsterdam
In een bad van groot toevertrouwen schildert een hand een heerlijk moment.
De geniepige hypocrisie van een duurzaam Unilever
Strandvolleybal sponsoren door Coca Cola of groene salades bij McDonald’s, het doet er niet aan af dat de winstmachine draait op het commercieel exploiteren en instandhouden van de ongezonde gewoontes van mensen die tegenover hun lijden in de verleiding de verkeerde oplossing voor hun problemen kiezen.
Schoenen van geweven gras
Ik heb tijdens mijn leven veel dood meegemaakt – oorlog, hongersnood, ziekte. Ik ben nu aan het einde van mijn leven. Over niet al te lang zal ik sterven.
