Nu de Europese Unie bezig is met de goedkeuring van de begroting voor de komende zeven jaar, onthult BLOOM vandaag een baanbrekende campagne om de ontmanteling af te dwingen van het segment dat weliswaar slechts 1% van de Europese schepen uitmaakt, maar verantwoordelijk is voor het grootste deel van de schade aan de oceaan en de visserijsector: schepen van meer dan 33 meter.
Deze ‘maximale toelaatbare lengte’, die wereldwijd voor het eerst aan politieke besluitvormers wordt voorgesteld, is wetenschappelijk vastgesteld door verschillende factoren te combineren, met name de afstand tussen de visvangstlocaties en de thuishavens van de vloten. De mega-industriële schepen opereren gemiddeld op een afstand van 4000 km van hun registratiehaven en maken voor 84% gebruik van vistuig met een grote impact op het milieu, zoals sleepnetten.
De campagne van BLOOM is gebaseerd op twee unieke publicaties: een wetenschappelijk rapport ‘33 meter. De maximaal aanvaardbare lengte’, en een boek dat op 30 september verschijnt bij uitgeverij Les Liens qui Libèrent, getiteld Reprendre La mer, geschreven door de oprichtster van BLOOM, Claire Nouvian, de filosoof Baptiste Morizot en de wereldberoemde oceaanexpert professor Daniel Pauly.
BLOOM in Brussel eist de ontmanteling van de 638 schepen van meer dan 33 meter die veel meer vernietigen dan alleen de oceaan: ook 99% van de vissers en de democratie, door middel van krachtige lobbypraktijken die indruisen tegen het algemeen belang. Eén van de zeven schepen in dit segment van 1% mega-industriële schepen is betrokken bij fraude, illegale visserij of corruptie. Het onderzoek van BLOOM wijst erop dat zonder de overheidssubsidies waarvan de mega-industriële vloten structureel afhankelijk zijn, de verwoestingen onmiddellijk zouden eindigen.
De eisen van BLOOM worden in de vorm van wijzigingsvoorstellen ingediend in het kader van de hervorming van de begroting door verschillende leden van het Europees Parlement, waaronder de Fransen David Cormand (De Groenen/EELV) en Emma Fourreau (Links/LFI).
Het komende kwartaal is doorslaggevend en is waarschijnlijk een van de laatste kansen om te redden wat er nog over is van de visserij en de Europese mariene ecosystemen. De onderhandelingen over het komende financiële meerjarenkader (FMK) zijn namelijk in Brussel van start gegaan en voor de periode 2028-2034 zou er tussen de 3,5 en 7 miljard euro kunnen worden uitgetrokken voor de visserijsector.
In het licht van deze cruciale financiële hervorming heeft BLOOM zich verdiept in de moeilijke kwestie van de grens van wat de samenleving zou moeten tolereren ten aanzien van milieuvernietigende activiteiten, met name activiteiten die gevolgen hebben voor het milieu en de natuurlijke grondstoffen. De onderzoekers van BLOOM hebben het punt vastgesteld waarop de door de Europese Unie gefinancierde en aangemoedigde schaalvergroting meer sociale, biologische en economische rijkdom vernietigt dan zij oplevert, en hebben daarmee het nieuwe concept van de ‘maximaal toelaatbare lengte’ (LMT) voor de oceaan geïntroduceerd. Deze LMT is vastgesteld op 33 meter. Boven de 33 meter richten schepen zich op de meest destructieve visserijpraktijken: 84 % maakt gebruik van sleepnetten (trawls) en brengt 50 % van hun vistijd door buiten de Europese wateren, op een gemiddelde afstand van 4 000 km. Deze megaschepen vertegenwoordigen echter slechts 1 % van de vloot, oftewel 638 schepen op EU-niveau, en zijn de schepen die de meeste subsidies opslokken terwijl zij de helft van de visvangst voor hun rekening nemen.
Deze fabrieksschepen stellen ons voor een drievoudige uitdaging: een einde maken aan de financiering van een verliesgevend model, werkgelegenheid behouden en onze zelfvoorziening op voedselgebied waarborgen. Het gaat niet alleen om de fundamentele kwestie van de bescherming van de oceaan, maar ook om het behoud van de randvoorwaarden voor het voortbestaan van de visserij: sinds 2017 is de Europese visserij 25 % van alle fulltimebanen kwijtgeraakt, terwijl de kleinschalige ambachtelijke visserij tot wel vier keer meer toegevoegde waarde creëert dan de grootste schepen en tien keer meer banen per ton aangevoerde vis.
Zoals de drie schrijvers van het boek ‘Reprendre La mer’ schrijven: ‘Wij stellen voor om het overheidsgeld van de Europeanen eens goed te gebruiken – en voor de laatste keer wat hen betreft – om de ontmanteling te financieren van schepen met een lengte van drieëndertig meter of meer. In plaats van elk jaar te betalen voor een ‘Titanic’-vloot die een hele sector mee de afgrond in sleept’.
Geef een reactie