karma is Uji
Als een vogel op de tijdboom
De verschillen tussen boeddhisme en hindoeïsme zijn minder groot dan wij misschien denken
Wedergeboorte, een hopeloze zaak?
Wat voor zekerheid is dat eigenlijk die boeddhisme mensen biedt, vraagt Williams zich af. Wie, schrijft hij, zou er wedergeboren willen worden als een kakkerlak in Zuid Amerika?
Vroom gelispel
Wie lalt en zingt toch al die namen, als Koning Raaskal, vol van Vuur en Rede?
Mijn vriend Shinran
Karma laat zich niet uitvlekken; kwaad hoort bij de Weg.
Hoe lang voordat je boeddha wordt?
Als je wedergeboorte en karma tot de hocus pocus rekent van voorbije tijden en culturen, besef je dan wel dat hiermee de bodem ontvalt aan wat de Dharma tot de Dharma maakt en boeddhisme tot boeddhisme?
Taigu – De wijsheid van de wereld en het vers van berouw
Wat een kwaad karma kun je uit onwetendheid met je mond en gedachten aanrichten, zij het misschien ook onbedoeld. Nu, hier, op deze plaats, toon ik voor dit alles mijn berouw. Met mijn zenleraar Nico Tydeman was ik onlangs verwikkeld in een diep gesprek over zen- en reine-landboeddhisme. Voor wie zich afvragen wat er nu […]
Odysseus ontwaakt
Willend, gillend, rillend gaat het ongemak voort zichzelf te herscheppen
Boe boe boetsoenatuur
Die grote ogen. Zwaaiende staarten. Praten, loeien, kijken.
Doorboord door eenzaamheid
“Hoe fris en helder vind ik de maan, zo rustig stralend in het blauw.” Enkele verzen van de Japanse zendichter Ryokan Taigu (1758-1831) in het Nederlands vertaald.
Taigu – veranderlijk en onveranderlijk
In de geest van Linji heb ik Amida allang ‘gedood’. Wat als constante te groot wordt en in de weg gaat zitten van de beoefening, moet soms even extra onder de sloophamer van de impermanentie, om de sfeer te zuiveren en de vorm weer terug te geven aan de leegte.
Boeken – Asoka – boeddhisme is een religie
Taigu Prast: ‘Open, milde aandacht is als oefentherapie effectief tegen stress, voor mijn part, maar verder is mindfulness nul komma niets als het niet uitmondt in een weg naar een religieuze smeltkern die zijn vorm vindt in een persoonlijke realisatie van onze gevangenschap in oneindige ketens van condities.’
