Hoe het is om geen antwoorden te hebben.
Een paasgedachte?
Daar gaan we weer. Niet omdat ik daar zelf zo’n behoefte aan heb, maar doordat het iedere keer weer ter sprake komt. YOLO… ofwel: je leeft maar één keer. En omdat je maar één keer leeft, enzovoorts…
Guy – dhammazaadjes – Je pense, donc je suis…
Anicca. Alles verandert. Alles vergaat. Je lichaam. Je perceptie. Je gewaarwordingen. Je reacties. Je bewustzijn.
Renske haiku – paasmoe
…
Ardan – De bank, de vrouw en de man
…
Bodai – ademhaling
Onverwacht beginnen de monniken te zingen, tegelijkertijd wordt buiten de grote bel geluid. Dan loopt met veel gestommel de meditatiehal leeg en blijft Bodai vertwijfeld achter.
De Poortloze Poort voor nitwits: inleiding
Inleiding tot de serie ‘De Poortloze Poort voor nitwits’ van Hans van Dam, tweede, herziene editie.
Sodis – de virtuele denkster 574
…
Tweede Kamer – extra middelen voor UNRWA
De afgelopen week stond opnieuw in het teken van de Nederlandse financiering van UNRWA, de VN-organisatie voor Palestijnse vluchtelingen. Het debat daarover in de Tweede Kamer maakt duidelijk hoe humanitaire hulp, zeker aan de Palestijnse bevolking, een moeilijk punt is voor de Nederlandse politiek. Tegelijk waren de ontwikkelingen van deze week ook aanleiding tot voorzichtig optimisme.
B’eter: nogmaals overnight oats (overnacht geweekte havermout)
Op 15 februari 2025 schreef ik al over havermout dat een nachtje in de koelkast heeft overnacht, iedereen noemt het ‘overnight oats’. Overigens sloeg mijn zelf bedachte vertaling bij ons thuis niet aan, dus we noemen het toch maar weer ‘overnight oats’, met excuses aan de taalpuristen. Wie bedenkt een alternatief?
Gesprekjes: Zeuren
“Weet je,” zegt buurman. “Ze zeuren altijd. Dit zijn huurhuizen. Dat betekent dat de huizen niet van de mensen zijn die erin wonen, maar van de verhuurder. Als ie niks doet, beginnen de huurders te zeuren dat ie niks doet en als ie wel wat doet zeuren ze dat ie wat doet. Het is nooit goed of het deugt niet.”
Bodai – een zware last
Het klooster van de Diepe Vrede lag net buiten de stad tegen een berghelling aan. Om half vier liep Bodai de poort binnen. In de tuin voor de tempel was een monnik aan het vegen. Bodai vroeg: ‘Is de lama thuis?’ ‘Kom maar mee’, zei de monnik. Samen liepen ze naar de zijkant van de tempel waar een houten plank aan een touw hing. Onder aan de plank hing een houten hamer. ‘Sla maar drie keer op de plank en dan zal de lama wel komen’, zei de monnik.
