Frans Douw werkte veertig jaar in het gevangeniswezen, hij was directeur van vier gevangenissen. Hij beleefde hoe gedetineerden in een hokje werden geplaatst, dat er soms over werd gepraat alsof het dieren zijn.
Boeddha in de bajes
‘Boeddha in de bajes’. Zo heet de serie artikelen in het Boeddhistisch Dagblad over het werk en het effect van zes boeddhistische geestelijke verzorgers in gevangenissen en andere justitiële inrichtingen.
Boeddha in de bajes – de bewaarder
‘De psychiatrische patiënten in de cellen, de sfeer in de inrichtingen, de bezuinigingen, het feit dat wij geen steun ondervinden van de leiding, doet mijn bloeddruk tot grote hoogten stijgen.’
Boeddha in de bajes – schijnwereld
Op een dag kwam hij vrij en haalde ik hem op, een verbitterd mens, helemaal kapot gemaakt.
Boeddha in de bajes – kooimannen
Die doodstille gang met een aantal cellen maakte op mij de meeste indruk.
Boeddha in de bajes – vier uur onderweg
Hoe gaat het met de mannen die ik de gevangenis heb zien uit komen lopen met onder hun arm slechts een kleine vuilniszak met daarin hun spullen? Ze lopen onwennig en zoekend naar de bushalte alsof ze niet weten waar ze zijn. Er is niemand om ze op te vangen. Hoe snel zijn ze weer binnen?
Boeddha in de bajes – spirituele verdieping
Een P.I. (penitentiaire inrichting) is een bijzondere leerschool; voor mij een leerschool voor mijn spirituele verdieping. Iedere keer word ik teruggeworpen op mezelf, iedere keer leer ik opnieuw naar mezelf te kijken.
Slachtoffer overval Jacq: ‘We komen voor geld, hoor je, voor geld.’
Jacq werd slachtoffer van diefstal en van een roofoverval met gijzeling. Boeddhisme houdt hem fier overeind, maar de verschrikkelijke ervaring zit diep.
Boeddha in de bajes – Piet
Hoe gaan we als mensen, in welke situatie dan ook, op een respectvolle manier met elkaar om? Kan dat op basis van gelijkwaardigheid of is dat in sommige settingen beslist niet mogelijk? Hoe luisteren we naar elkaar?
Boeddha in de bajes – corona
De corona maatregelen hebben ook invloed op mij. Ik mis mijn wekelijkse gang naar de p.i., het contact met de mannen, de momenten van bezinning. Het is heel anders om te schrijven en/of te bellen, afstandelijker de eerste keren.
Pieter Veenendaal – De mens achter de toga
Of als je jongetjes van 14 jaar voor je krijgt die buiten een vuurtje buiten bij een gebouw hebben gestookt (brandstichting) terwijl je zelf op die leeftijd met je broer de kerstbomen tegen de kerk in de fik stak.
Boeddha in de bajes – echt vrij?
Doordenkend vraag ik me af hoe vrij je eigenlijk bent als lid van het Koninklijk Huis. Daar woon je dan prachtig in de bossen achter een groot hek dat je beschermt voor ongewenste indringers maar dat je nooit zelf open of dicht kunt doen. De auto waarin je rijdt wordt voor je gereden, de poort wordt voor je open gedaan. Het enige verschil met een gedetineerde lijkt dat je zelf kunt aangeven waar je naartoe wilt.
Boeddha in de bajes – Rob en Bert
Wat is het leven toch betrekkelijk. De een berust er min of meer in wat hem overkomt en hoe hij door het leven gaat, een ander is graag zo gauw mogelijk weer vrij en is er van overtuigd dat wat hij gedaan heeft nooit meer zal gebeuren.
