Ik schreef het al: eetclub, thema Okinawa, aan mij de taak om voor een hoofdgerecht te zorgen. Ik maakte ‘Nasu dengaku’, aubergines met miso, ‘Mazesoba’, noedelsalade , ‘Chanpuru’ tofu-groente roerbak (ik heb daar helaas geen foto’s van) en nog twee bijgerechten: ‘Shiraae’, een salade van sperziebonen met tofu en ‘Ninjin Shirishiri’, worteltjes met ei, ik weet niet meer welk recept ik heb gebruikt. Het was niet heel veel werk, het zijn allemaal makkelijke recepten.
Boeddhistisch leven
B’eter: Lauwwarme salade met noedels en tofu uit Okinawa (Mazesoba)
Vorige week scheef ik al over de belevenissen met onze eetclub, en deelde een eerste recept uit de keuken van Okinawa: aubergines met misoglazuur. Vandaag ga ik verder met Mazesoba, een lauwwarme salade met noedels en tofu, ook uit Okinawa. Ik maakte zelf de fout door “1 pak ramen noedels” letterlijk te nemen, met als gevolg dat de salade naar verhouding wel erg veel noedels bevatte. Ook ben ik vergeten ze koud na te spoelen, waardoor ze wat plakkerig waren. Zijn op Okinawa de pakjes noedels kleiner? Geheel in lijn met hun “hara hachi bu” filosofie?
B’eter: Auberginerecept uit Okinawa (Nasu Dengaku)
Vorige week beschreef ik hoe ik de laatste tijd vaak laat en moe uit mijn werk kom, en aan koken nauwelijks nog toe kom, laat staan om iets nieuws te proberen. Maar nu moest ik wel aan de slag, goed voorbereid en na een bezoek aan een grote Aziatische supermarkt, want onze eetclub kwam bij elkaar. De eetclub bestond vroeger uit drie gezinnen, en nu wat er van over is nu alle kinderen op één na het huis uit zijn. We kiezen telkens een thema, vaak een land of streek, op alfabet, en elk huishouden maakt één gang
B’eter: Maaltijdsalades om de hittegolf door te komen
Tijdens deze hittegolf eten we sinds mijn terugkeer uit Plum Village voornamelijk maaltijdsalades. Want wie heeft er zin om uitgebreid te koken? Laat staan de oven aan te zetten of boven pannen te hangen? Dan loopt de temperatuur in huis nog verder op.
B’eter Griekse vegaklassiekers (2/2)
Het mooie van deze recepten is dat ze niet plantaardig gemáákt zijn, ze zijn gewoon van zichzelf al plantaardig. Als je dit je visite voorzet dan valt het vleeseters waarschijnlijk niet eens op dat het vegan is.
B’eter – Wat at de Boeddha?
De Boeddha dronk onder andere melk en at rijstepap met melk en honing.
B’eter: Orzosalade met linzen
Pastasalades: Meestal vind ik ze niet lekker. Zeker als ze voor het merendeel uit harde koude pasta bestaan. Koude pasta heeft de neiging om hard te worden, daar is een chemische verklaring voor die ik even vergeten ben – koolhydraten doen bij afkoeling iets waardoor het taai wordt. Het absolute dieptepunt waren de pastasalades die werden geserveerd bij het eindejaarsfeest op de basisschool van mijn kinderen (in de jaren ’90 en ‘0). Elk gezin nam wat te eten mee, dat werd op grote tafels uitgestald, we aten er dan allemaal van. De makkelijke en goedkope pastasalades bestonden uit macaroni, hamblokjes, doperwten uit een potje en mayonaise. Er waren altijd diverse ouders die kozen voor een variant hierop. Er bleef vaak veel van over.
B’eter: plantaardige yoghurttaart (cheesecake, verbeterd recept)
We gaven vorig weekend een feestje omdat we een rond aantal jaren getrouwd waren. De catering deden we zelf. Omdat ik iemand ben die liever te veel dan te weinig klaarmaakt hadden we nog veel over. Ook kregen we nog verse groenten, waaronder raapsteeltjes, van vrienden die weten dat we van lokale biologische groenten houden. Ik was een week weg, mijn dochter is niet zo van de lokale biologische groenten, dus ik trof nog een volle groentenla aan met deels verlepte groenten. Het was dus weer eens tijd voor mijn ‘letterlijk vergeten groentesoep’, dit keer met over datum veldsla en spinazie, daarnaast raapsteeltjes, aangevuld met ui, knoflook, een halve wortel en verpieterde gember.
B’eter: Saladerecept uit de Vogezen
Vorige week was ik met mijn partner een lang weekend op reis in de Eifel en de Vogezen,. Mijn lezers weten dat ik van eten hou, ook van uit eten gaan, juist in het buitenland. Sinds ik kies voor plantaardig is het een uitdaging om een gerecht op de kaart te vinden zonder vlees en zuivel. Zo ook in de Vogezen, waar op de kaart geen enkel veganistisch of zelfs maar vegetarisch gerecht stond: vlees, vlees en nog eens vlees.
B’eter: Pasta aglio orsino e olio, spaghetti met daslook en olijfolie
We waren een paar dagen op stap, een natuurrondreis langs de Eifel en de Vogezen. Op onze eerste stopplek in de Eifel was de bosbodem bedekt met daslook, Allium ursinum, ofwel berenlook: De soortaanduiding ursinum (= van de beren, ursus = beer) is ontstaan door het oude bijgeloof dat beren na hun winterslaap zich aan deze plant tegoed deden. Dit is er ook de reden van dat de plant af en toe berenlook (in het Duits Bärlauch en in het Frans ail des ours) wordt genoemd.
B’eter – groentecurry met couscous
Naast voedselverspilling zijn de toenemende vleesconsumptie en de vaak enorme afstand die voedsel aflegt van boerderij naar consument onderdeel van het probleem om zes miljard, en in de toekomst zelfs negen miljard mensen te voeden zonder de aarde te vernietigen.
B’eter: Kuku Sabzi met daslook en zevenblad
Mijn persoonlijke Schijf van Vijf bestaat uit – dit verzin ik ter plekke – in willekeurige volgorde: (1) groente, (2) fruit, (3) peulvruchten, (4) noten zaden en pitten, (5) volkoren graanproducten en zilvervliesrijst. Aangevuld met (6) paddenstoelen. Daarnaast vind ik het belangrijk om waar mogelijk producten uit het “big agro” systeem te vermijden, dus lokaal en biologisch in te kopen of mijn voedsel deels zelf uit het bos te halen. Uiteraard alleen algemene soorten. Zo is er de elfjesregel: als je 10 of minder exemplaren ziet blijf je er vanaf, de elfde mag je plukken. Pluk dus alleen wat in grote hoeveelheden voorkomt. Doorgaans wordt het gezien als onkruid.
