In 2003 kreeg de westerse boeddhistische lama Ole Nydahl een ernstig ongeluk bij het parachutespringen. Het was zijn 88e sprong en hij had besloten in lotuszit te springen. Hij wist niet dat je dan veel sneller valt dan wanneer je je armen en benen spreidt. Op het laatste moment wist hij de parachute nog open te krijgen, maar hij maakte toch een behoorlijke smak. Hij lag weken op de intensive care, maar kwam er weer bovenop.
Dzogchen
Belangeloze goedheid.
Maar, vertelde een inwendig stemmetje, was toch er een secundaire winst. Het bevredigende gevoel Goed te zijn geweest. Het Brave Hendrikgevoel.
Alleen-zijn
Wat is alleen? Is dat hetzelfde als eenzaam? Ik heb tijdens mijn twee handenvol (en inmiddels overlopende) lentes vaak mensen ontmoet die zeiden dat alleen-zijn niet hetzelfde is als eenzaam zijn.
De spiegel
In het boeddhisme is de spiegel een symbool van de volmaaktheid van de oorspronkelijke zuiverheid.
Troostraam
Misschien vraagt u zich af – of misschien ook niet – waar een dzogchenpractitioner troost in- en voor zou moeten zoeken.
Padmasambhava, 8 manifestaties van vrijheid, in de chaos van het dagelijks leven
Hoe blijf je bij jezelf, terwijl er van alles op je afkomt? Hoe blijf je vrij van bezorgdheden, angsten en hoop?
Tweespraak – Psychotherapeut Rob van Boven en psycholoog Luuk Mur praten over …reacties op de coronacrisis
Een mogelijk voordeel van onze angst voor besmetting van het coronavirus is dat we nu mondiaal gezien een gemeenschappelijke vijand hebben en dat deze vijand nu een virus is en niet een ander volk.
Tweespraak – Psychotherapeut Rob van Boven en psycholoog Luuk Mur praten over… ik of wij
‘In Nederland ontstond al snel een ernstig tekort aan beschermend materiaal tegen het coronavirus. Zelfs voor huisartsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel. Met gevaar voor eigen gezondheid en toekomstige inzetbaarheid moeten deze professionals patiënten bezoeken. Individuele personen in Nederland met contacten in China lijken aan het benodigde beschermingsmateriaal te kunnen komen.’
Schemerwoorden
In 2013 kwam een vertaling uit van de boeddholoog Paul van der Velde van een verzameling boeddhistische poëzie die dateert uit het einde van het eerste millennium. Het gaat om liederen die gecomponeerd werden door adepten in de boeddhistische meditatiemethodes, de zogenaamde siddha’s, waarin ze hun verlichtingservaring op een symbolische manier uitdrukten. Het gaat hier om de zogenaamde Caryāgīti, korte liederen van hooguit 20 regels.
Tweespraak – Psychotherapeut Rob van Boven en psycholoog Luuk Mur praten over…waarom mensen elkaar uitschelden voor nazi
Weten we zeker dat we gelijk hebben in de politiek? Nee, natuurlijk niet, het is geen weten, maar een geloof. Helaas beseffen we dit onvoldoende. We zouden wensen dat ons geloof meer zekerheid bood. Dat is onze behoefte, we willen het bewijs ontvangen dat we een deugdzaam mens zijn, ondanks alle egoïstische beslissingen die we, ten nadele van anderen, in ons leven genomen hebben.
NU
Drie maanden later belde ze op een onwaarschijnlijk uur van de nacht. Ik luisterde, terwijl ik me nog aan de mooie droom probeerde vast te klampen waar haar telefoontje me wreed uit weggerukt had, naar haar rijkelijk met tranen besprenkeld verhaal. Over wat er niet meer ging, wat ze niet meer kon en vooral niet meer wilde.
(Boeddhistisch) beledigd
Als Boeddha toch zelf nog eens aanwezig zou zijn en kon zien wat de mensheid met zijn ontdekking gedaan heeft. Er een ‘isme’ van gemaakt heeft, met regels, voorschriften, ge- en verboden.
