Wanneer we mediteren rijzen gedachten op. Ze komen en ze gaan. Dit hoeft ons niet te verontrusten. Dit is normaal. Het is de aard van de dingen.
Belangrijk is niet dat gedachten ontstaan en vergaan. Waar het op aan komt is wat de beoefenaar doet met deze gedachtenstroom.
Ziet de beoefenaar énkel het ontstaan en het vergaan? Of identificeert hij/zij zich met de gedachten? Gaat hij/zij mee in de stroom van verhalen en drama’s die de geest hem/haar voorspiegelt?
Geef een reactie