Drukke week achter de rug. In mijn journalistieke leven als onderzoeksjournalist heb ik in het verleden nauwelijks het begrip weekeinde mogen ervaren. Vaak rinkelde de telefoon op zaterdag en zondag en moest ik erop uit. Interviewen, dingen in kaart brengen. Of had ik dienst op de nieuwsdienst van het dagblad.
Vandaag ga ik in mijn rust, ook al is die betrekkelijk. Gedachten komen en gaan. Maar silence is voor vandaag golden.
Wat is overigens een weekeinde, het einde van een week. Leven we niet altijd in het nu?
Silence is golden, but my eyes still see
Silence is golden, golden
But my eyes still see
Talking is cheap, people follow like sheep
Even though there is nowhere to go
How could she tell, he deceived her so well
Pity, she’ll be the last one to know
Silence is golden, but my eyes still see
Silence is golden, golden
But my eyes still see
Geef een reactie